೨. ಸುಖಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೫೦. ದುಕ್ಖಂ ನ ಹೋತೀತಿ ಅದುಕ್ಖಂ, ಸುಖಂ ನ ಹೋತೀತಿ ಅಸುಖಂ, ಮ-ಕಾರೋ ಪದಸನ್ಧಿಕರೋ. ಅದುಕ್ಖಮಸುಖನ್ತಿ ವೇದಯಿತಸದ್ದಾಪೇಕ್ಖಾಯ ನಪುಂಸಕನಿದ್ದೇಸೋ. ಸಪರಸನ್ತಾನಗತೇ ಸನ್ಧಾಯ ಅಜ್ಝತ್ತಬಹಿದ್ಧಾಗಹಣನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಅತ್ತನೋ ಚ ಪರಸ್ಸ ಚಾ’’ತಿ. ತೇನ ಸಬ್ಬಮ್ಪಿ ವೇದಯಿತಂ ಗಹಿತನ್ತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ. ನಸ್ಸನಸಭಾವನ್ತಿ ಇತ್ತರಖಣತಾಯ ಭಙ್ಗತೋ ಉದ್ಧಂ ಅಪಸ್ಸಿತಬ್ಬಸಭಾವಂ. ಪಲೋಕೋ ಭೇದೋ ಏತಸ್ಸ ಅತ್ಥೀತಿ ಪಲೋಕಿನಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ಭಿಜ್ಜನಸಭಾವ’’ನ್ತಿ. ಞಾಣೇನ ಫುಸಿತ್ವಾ ಫುಸಿತ್ವಾತಿ ಪುಬ್ಬಭಾಗೇ ವಿಪಸ್ಸನಾಞಾಣೇನ ಅನಿಚ್ಚಾ ಪಭಙ್ಗುನೋತಿ ಆರಮ್ಮಣತೋ, ಉತ್ತರಕಾಲಂ ಅಸಮ್ಮೋಹತೋ ಮಗ್ಗಪರಮ್ಪರಾಯ ಫುಸಿತ್ವಾ ಫುಸಿತ್ವಾ ವಯಂ ಪಸ್ಸನ್ತೋ. ವಿರಜ್ಜತೀತಿ ಮಗ್ಗವಿರಾಗೇನ ವಿರಜ್ಜತಿ. ಸಮ್ಮಸನಚಾರವೇದನಾ ಕಥಿತಾ ಆರದ್ಧವಿಪಸ್ಸಕಾನಂ ವಸೇನ ದೇಸನಾತಿ. ಲೋಕಿಯಲೋಕುತ್ತರೇಹಿ ಞಾಣೇಹಿ ಯಾಥಾವತೋ ಪರಿಜಾನನಂ ಪಟಿವಿಜ್ಝನಂ ಞಾಣಫುಸನಂ.

ಸುಖಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.