೭. ವನಕಮ್ಮಿಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೦೩. ವನಕಮ್ಮೇ ನಿಯುತ್ತೋ, ಕಿರಿಯಮಾನೇನ ವನಕಮ್ಮಂ ಏತಸ್ಸ ಅತ್ಥೀತಿ ವನಕಮ್ಮಿಕೋ. ಇಮಸ್ಮಿಂ ವನಸಣ್ಡೇತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಏವಂಮಹನ್ತೇ ವನಸಣ್ಡೇ. ನ ಮೇ ವನಸ್ಮಿಂ ಕರಣೀಯಮತ್ಥಿ ಯಥಾ, ‘‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ತುಯ್ಹ’’ನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಇತರಂ ಪನ ಯಂ ಮಹಾಕಿಲೇಸವನಂ, ತಂ ಮಗ್ಗಞಾಣಫರಸುನಾ ಸಮಾಧಿಮಯಸಿಲಾಯಂ ಸುನಿಸಿತೇನ ಸಬ್ಬಸೋ ಉಚ್ಛಿನ್ನಮೂಲಂ, ತತೋ ಏವ ನಿಬ್ಬನಥೋ ನಿಕ್ಕಿಲೇಸಗಹನೋ. ವಿವೇಕಾಭಿರತಿಯಾ ಏಕಕೋ ಅಭಿರತೋ ಪಟಿಪಕ್ಖವಿಗಮೇನ. ತೇನಾಹ ‘‘ಅರತಿಂ…ಪೇ… ಜಹಿತ್ವಾ’’ತಿ.

ವನಕಮ್ಮಿಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.