೩. ಏಕಗಾಮನ್ತರಗಮನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

‘‘ಆಭೋಗಂ ವಿನಾ’’ತಿ ವುತ್ತತ್ತಾ ಆಭೋಗೇ ಸತಿ ಅನಾಪತ್ತಿ, ಇಮಸ್ಮಿಂ ಪನ ಸಿಕ್ಖಾಪದೇ ಸಮನ್ತಪಾಸಾದಿಕಾಯಂ ಉಪಚಾರಾತಿಕ್ಕಮೇ ಆಪತ್ತಿ ವುತ್ತಾ, ಇಧ ಓಕ್ಕಮೇ. ದ್ವೀಸುಪಿ ವುತ್ತಂ ಅತ್ಥತೋ ಏಕಮೇವ ಗಾಮನ್ತರಗಮನಸಙ್ಘಾದಿಸೇಸಂ ಉಪಚಾರಸ್ಸ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತತ್ತಾ. ಗಣಮ್ಹಾ ಓಹೀಯನಸ್ಸ ವಿರೋಧೋ. ‘‘ಅರಞ್ಞೇ’’ತಿ ಇದಂ ಅತ್ಥವಸೇನ ವುತ್ತಂ, ಗಾಮನ್ತರೇಪಿ ಹೋತಿ ಏವ.

ಸಿಕ್ಖಾಪದಾ ಬುದ್ಧವರೇನ ವಣ್ಣಿತಾತಿ ಗಾಥಾಯ ವಸೇನ, ಅಟ್ಠಕಥಾಯಮ್ಪಿ ಗಾಮನ್ತರಪರಿಯಾಪನ್ನಂ ನದಿಪಾರನ್ತಿ ವುತ್ತಂ.

ಏಕಗಾಮನ್ತರಗಮನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

‘‘ಛಾದನಪಚ್ಚಯಾ ಪನ ದುಕ್ಕಟಂ ಆಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ ಇದಂ –

‘‘ಆಪಜ್ಜತಿ ಗರುಕಂ ಸಾವಸೇಸಂ;

ಛಾದೇತಿ ಅನಾದರಿಯಂ ಪಟಿಚ್ಚ;

ನ ಭಿಕ್ಖುನೀ ನೋ ಚ ಫುಸೇಯ್ಯ ವಜ್ಜಂ;

ಪಞ್ಹಾಮೇಸಾ ಕುಸಲೇಹಿ ಚಿನ್ತಿತಾ’’ತಿ. (ಪರಿ. ೪೮೧) –

ಇಮಾಯ ವಿರುಜ್ಝತಿ. ತಸ್ಮಾ ಪಮಾದಲೇಖಾ ವಿಯ ದಿಸ್ಸತೀತಿ ಗವೇಸಿತಬ್ಬೋ ಏತ್ಥ ಅತ್ಥೋ. ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಮಾನತ್ತಕಥಾಯಂ ‘‘ಪರಿಕ್ಖಿತ್ತಸ್ಸ ವಿಹಾರಸ್ಸ ಪರಿಕ್ಖೇಪತೋ, ಅಪರಿಕ್ಖಿತ್ತಸ್ಸ ಪರಿಕ್ಖೇಪಾರಹಟ್ಠಾನತೋ ದ್ವೇ ಲೇಡ್ಡುಪಾತೇ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ’’ತಿ (ಕಙ್ಖಾ. ಅಟ್ಠ. ನಿಗಮನವಣ್ಣನಾ) ವುತ್ತಂ, ಇಧ ಪನ ‘‘ಗಾಮೂಪಚಾರತೋ ಚ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ವಿಹಾರೂಪಚಾರತೋ ಚ ದ್ವೇ ಲೇಡ್ಡುಪಾತೇ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತತ್ರ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ವುತ್ತಪ್ಪಕಾರಪ್ಪದೇಸಂ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ಗಾಮೇಪಿ ತಂ ಕಮ್ಮಂ ಕಾತುಂ ವಟ್ಟತಿ, ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ಪನ ಗಾಮೇ ನ ವಟ್ಟತಿ. ತಸ್ಮಾ ಏವಂ ವುತ್ತನ್ತಿ ಏಕೇ. ಅಪರೇ ಪನ ಭಿಕ್ಖೂನಮ್ಪಿ ಗಾಮೇ ನ ವಟ್ಟತಿ. ಭಿಕ್ಖುವಿಹಾರೋ ನಾಮ ಪುಬ್ಬೇ ಏವ ಗಾಮೂಪಚಾರಂ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ಠಿತೋ, ತಸ್ಮಾ ಗಾಮಂ ಅವತ್ವಾ ವಿಹಾರೂಪಚಾರಮೇವ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತಂ. ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ವಿಹಾರೋ ಗಾಮೇ ಏವ ವಟ್ಟತಿ, ನ ಬಹಿ, ತಸ್ಮಾ ಗಾಮೂಪಚಾರಞ್ಚ ವಿಹಾರೂಪಚಾರಞ್ಚ ಉಭಯಮೇವೇತ್ಥ ದಸ್ಸಿತಂ. ತಸ್ಮಾ ಉಭಯತ್ಥಾಪಿ ಅತ್ಥತೋ ನಾನಾತ್ತಂ ನತ್ಥೀತಿ ವದನ್ತಿ. ಯಂ ಯುಜ್ಜತಿ, ತಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ.

ಸಙ್ಘಾದಿಸೇಸವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.