೧೩. ಪಾಪಸಮಾಚಾರದುತಿಯಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ತೇರಸಮೇ ಏವಂ ವದೇಯ್ಯಾತಿ ತಾ ಸಮನುಭಟ್ಠಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಏವಂ ವದೇಯ್ಯ. ಏವಾಚಾರಾತಿ ಏವಂಆಚಾರಾ, ಯಾದಿಸೋ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಆಚಾರೋ, ತಾದಿಸೋ ಆಚಾರೋತಿ ಅತ್ಥೋ, ಏಸ ನಯೋ ಸಬ್ಬತ್ಥ. ಉಞ್ಞಾಯಾತಿ ಅವಞ್ಞಾಯ ನೀಚಂ ಕತ್ವಾ ಜಾನನಾಯ. ಪರಿಭವೇನಾತಿ ‘‘ಕಿಂ ಇಮಾ ಕರಿಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ ಏವಂ ಪರಿಭವಿತ್ವಾ ಜಾನನೇನ. ಅಕ್ಖನ್ತಿಯಾತಿ ಅಸಹನತಾಯ, ಕೋಧೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ವೇಭಸ್ಸಿಯಾತಿ ಬಲವನ್ತಸ್ಸ ಭಾವೇನ, ಅತ್ತನೋ ಬಲಪ್ಪಕಾಸನೇನ ಸಮುತ್ರಾಸೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ದುಬ್ಬಲ್ಯಾತಿ ತುಮ್ಹಾಕಂ ದುಬ್ಬಲಭಾವೇನ, ಸಬ್ಬತ್ಥ ಉಞ್ಞಾಯ ಚ ಪರಿಭವೇನ ಚಾತಿ ಏವಂ ಸಮುಚ್ಚಯತ್ಥೋ ದಟ್ಠಬ್ಬೋ. ವಿವಿಚ್ಚಥಾತಿ ನಾನಾ ಹೋಥ, ಅನನುಲೋಮಿಕಂ ಕಾಯಿಕವಾಚಸಿಕಸಂಸಗ್ಗಂ ಪಜಹಥಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಥುಲ್ಲನನ್ದಂ ಆರಬ್ಭ ‘‘ಸಂಸಟ್ಠಾವ, ಅಯ್ಯೇ, ತುಮ್ಹೇ ವಿಹರಥ, ಮಾ ತುಮ್ಹೇ ನಾನಾ ವಿಹರಿತ್ಥಾ’’ತಿ ಉಯ್ಯೋಜನವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ, ಸೇಸಮೇತ್ಥಾಪಿ ದಸಮೇ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬನ್ತಿ.

ಪಾಪಸಮಾಚಾರದುತಿಯಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.