೬. ವಜ್ಜಪ್ಪಟಿಚ್ಛಾದಿಕಾಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ದುತಿಯೇ ಗಣಸ್ಸಾತಿ ಅಞ್ಞಾಸಂ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ. ಠಿತಾತಿ ಸಲಿಙ್ಗೇ ಠಿತಾ. ಚುತಾತಿ ಕಾಲಙ್ಕತಾ. ನಾಸಿತಾತಿ ಲಿಙ್ಗನಾಸನಾಯ ಸಯಂ ವಾ ನಟ್ಠಾ, ಅಞ್ಞೇಹಿ ವಾ ನಾಸಿತಾ. ಅವಸ್ಸಟಾತಿ ತಿತ್ಥಾಯತನಂ ಸಙ್ಕನ್ತಾ. ಪುಬ್ಬೇವಾಹಂ ಅಯ್ಯೇ ಅಞ್ಞಾಸಿನ್ತಿ ಇದಂ ತಸ್ಸಾ ವಚನಕಾಲದಸ್ಸನಂ, ಸಲಿಙ್ಗೇ ಠಿತಾಯ ಪನ ಪಾರಾಜಿಕಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ನ ದಾನಿ ನಂ ಕಸ್ಸಚಿ ಆರೋಚೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಧುರೇ ನಿಕ್ಖಿತ್ತಮತ್ತೇಯೇವ ಅಯಂ ವಜ್ಜಪ್ಪಟಿಚ್ಛಾದಿಕಾ ನಾಮ ಪಾರಾಜಿಕಾ ಹೋತೀತಿ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಥುಲ್ಲನನ್ದಂ ಆರಬ್ಭ ನೇವಅತ್ತನಾಪಟಿಚೋದನಾ ನಗಣಸ್ಸ ಆರೋಚನವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ, ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಸಪ್ಪಾಣಕವಗ್ಗಮ್ಹಿ ದುಟ್ಠುಲ್ಲಾಪತ್ತಿಪ್ಪಟಿಚ್ಛಾದನಸಿಕ್ಖಾಪದೇ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ತತ್ರ ಹಿ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ, ಇಧ ಪಾರಾಜಿಕನ್ತಿ ಅಯಮೇವ ವಿಸೇಸೋ, ಸೇಸಂ ತಾದಿಸಮೇವಾತಿ.

ವಜ್ಜಪ್ಪಟಿಚ್ಛಾದಿಕಾಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.