೩. ಪಞ್ಹಪುಚ್ಛಕವಣ್ಣನಾ

೨೧೫. ಏವಂ ಪುರಿಮೇಸುಪಿ ದ್ವೀಸೂತಿ ಕಸ್ಮಾ ವುತ್ತಂ, ನನು ಸುತ್ತನ್ತಭಾಜನೀಯೇ ದುಕ್ಖನಿರೋಧಗಾಮಿನಿಪಟಿಪದಾನಿದ್ದೇಸೇ ಲೋಕಿಯಲೋಕುತ್ತರಮಿಸ್ಸಕೋ ಮಗ್ಗೋ ವುತ್ತೋ. ತಸ್ಸ ಹಿ ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ (ವಿಭ. ಅಟ್ಠ. ೨೦೫) ‘‘ಚತೂಸು ಸಚ್ಚೇಸು ಉಗ್ಗಹಾದಿವಸೇನ ಪುಬ್ಬಭಾಗಞಾಣುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಸನ್ಧಾಯ ಇದಂ ‘ದುಕ್ಖೇ ಞಾಣ’ನ್ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ, ಪಟಿವೇಧಕ್ಖಣೇ ಪನ ಏಕಮೇವ ಞಾಣಂ ಹೋತೀ’’ತಿ ಸಮ್ಮಾದಿಟ್ಠಿಯಾ, ತಥಾ ಸಮ್ಮಾಸಙ್ಕಪ್ಪಾದೀನಞ್ಚ ಲೋಕಿಯಲೋಕುತ್ತರಮಿಸ್ಸಕತಾ ದಸ್ಸಿತಾ ‘‘ಅಪಿಚೇಸಾ ಸಮ್ಮಾದಿಟ್ಠಿ ನಾಮ ಪುಬ್ಬಭಾಗೇ ನಾನಾಕ್ಖಣಾ ನಾನಾರಮ್ಮಣಾ ಹೋತಿ, ಮಗ್ಗಕ್ಖಣೇ ಏಕಕ್ಖಣಾ ಏಕಾರಮ್ಮಣಾ’’ತಿಆದಿನಾ ಚಾತಿ? ಸಚ್ಚಮೇತಂ, ಏವಂ ಪನ ಆಗಮನವಸೇನ ತತ್ಥಾಪಿ ಚತುಸಚ್ಚಕಮ್ಮಟ್ಠಾನದಸ್ಸನಾದಿಮುಖೇನ ಅರಿಯೋವ ಅಟ್ಠಙ್ಗಿಕೋ ಮಗ್ಗೋ ದಸ್ಸಿತೋ. ಏವಞ್ಚ ಕತ್ವಾ ‘‘ಪಟಿವೇಧಕ್ಖಣೇ ಪನ ಏಕಮೇವ ಞಾಣಂ ಹೋತೀ’’ತಿ ಮಗ್ಗಞಾಣಸ್ಸ ಏಕಸ್ಸೇವ ದುಕ್ಖಞಾಣಾದಿತಾ, ‘‘ಮಗ್ಗಕ್ಖಣೇ ಪನ…ಪೇ… ಏಕೋವ ಕುಸಲಸಙ್ಕಪ್ಪೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ, ಅಯಂ ಸಮ್ಮಾಸಙ್ಕಪ್ಪೋ ನಾಮಾ’’ತಿಆದಿನಾ ಮಗ್ಗಸಙ್ಕಪ್ಪಾದೀನಂ ಸಮ್ಮಾಸಙ್ಕಪ್ಪಾದಿತಾ ಚ ನಿದ್ಧಾರಿತಾ, ಪಾಳಿಯಞ್ಚ ಅಟ್ಠಙ್ಗಿಕಂ ಮಗ್ಗಂ ಉದ್ದಿಸಿತ್ವಾ ತಮೇವ ನಿದ್ದಿಸಿತುಂ ‘‘ದುಕ್ಖೇ ಞಾಣ’’ನ್ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತೇನ ಸುತ್ತನ್ತಭಾಜನೀಯೇಪಿ ದ್ವಿನ್ನಂ ಲೋಕಿಯತಾ, ದ್ವಿನ್ನಂ ಲೋಕುತ್ತರತಾ ವುತ್ತಾ ‘‘ಏವಂ ಪುರಿಮೇಸುಪಿ ದ್ವೀಸೂತಿ ಏತೇನಾತಿ.

ಪಞ್ಹಪುಚ್ಛಕವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಸಚ್ಚವಿಭಙ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.