೧-೮. ಪಠಮವಿನಯಧರಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ

೭೫-೮೨. ಅಟ್ಠಮಸ್ಸ ಪಠಮಂ ದುತಿಯಞ್ಚ ಉತ್ತಾನತ್ಥಮೇವ. ತತಿಯೇ ವಿನಯಲಕ್ಖಣೇ ಪತಿಟ್ಠಿತೋ ಲಜ್ಜಿಭಾವೇನ ವಿನಯಲಕ್ಖಣೇ ಠಿತೋ ಹೋತಿ. ಅಲಜ್ಜೀ (ಪಾರಾ. ಅಟ್ಠ. ೧.೪೫) ಹಿ ಬಹುಸ್ಸುತೋಪಿ ಸಮಾನೋ ಲಾಭಗರುಕತಾಯ ತನ್ತಿಂ ವಿಸಂವಾದೇತ್ವಾ ಉದ್ಧಮ್ಮಂ ಉಬ್ಬಿನಯಂ ಸತ್ಥುಸಾಸನಂ ದೀಪೇತ್ವಾ ಸಾಸನೇ ಮಹನ್ತಂ ಉಪದ್ದವಂ ಕರೋತಿ, ಸಙ್ಘಭೇದಮ್ಪಿ ಸಙ್ಘರಾಜಿಮ್ಪಿ ಉಪ್ಪಾದೇತಿ. ಲಜ್ಜೀ ಪನ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಕೋ ಸಿಕ್ಖಾಕಾಮೋ ಜೀವಿತಹೇತುಪಿ ತನ್ತಿಂ ಅವಿಸಂವಾದೇತ್ವಾ ಧಮ್ಮಮೇವ ವಿನಯಮೇವ ಚ ದೀಪೇತಿ, ಸತ್ಥುಸಾಸನಂ ಗರುಂ ಕತ್ವಾ ಠಪೇತಿ. ಏವಂ ಯೋ ಲಜ್ಜೀ, ಸೋ ವಿನಯಂ ಅಜಹನ್ತೋ ಅವೋಕ್ಕಮನ್ತೋವ ಲಜ್ಜಿಭಾವೇನ ವಿನಯಲಕ್ಖಣೇ ಠಿತೋ ಹೋತಿ ಪತಿಟ್ಠಿತೋ.

ಅಸಂಹೀರೋತಿ ಏತ್ಥ ಸಂಹೀರೋ ನಾಮ ಯೋ ಪಾಳಿಯಂ ವಾ ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ವಾ ಹೇಟ್ಠಾ ವಾ ಉಪರಿತೋ ವಾ ಪದಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ವಾ ಪುಚ್ಛಿಯಮಾನೋ ವಿತ್ಥುನತಿ ವಿಪ್ಫನ್ದತಿ, ಸಣ್ಠಾತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋತಿ, ಯಂ ಯಂ ಪರೇನ ವುಚ್ಚತಿ, ತಂ ತಂ ಅನುಜಾನಾತಿ, ಸಕವಾದಂ ಛಡ್ಡೇತ್ವಾ ಪರವಾದಂ ಗಣ್ಹಾತಿ. ಯೋ ಪನ ಪಾಳಿಯಂ ವಾ ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ವಾ ಹೇಟ್ಠುಪರಿಯವಸೇನ ವಾ ಪದಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ವಾ ಪುಚ್ಛಿಯಮಾನೋ ನ ವಿತ್ಥುನತಿ ನ ವಿಪ್ಫನ್ದತಿ, ಏಕೇಕಲೋಮಂ ಸಣ್ಡಾಸೇನ ಗಣ್ಹನ್ತೋ ವಿಯ ‘‘ಏವಂ ಮಯಂ ವದಾಮ, ಏವಂ ನೋ ಆಚರಿಯಾ ವದನ್ತೀ’’ತಿ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇತಿ. ಯಮ್ಹಿ ಪಾಳಿ ಚ ಪಾಳಿವಿನಿಚ್ಛಯೋ ಚ ಸುವಣ್ಣಭಾಜನೇ ಪಕ್ಖಿತ್ತಸೀಹವಸಾ ವಿಯ ಪರಿಕ್ಖಯಂ ಪರಿಯಾದಾನಂ ಅಗಚ್ಛನ್ತೋ ತಿಟ್ಠತಿ, ಅಯಂ ವುಚ್ಚತಿ ಅಸಂಹೀರೋ. ಯಸ್ಮಾ ಪನ ಏವರೂಪೋ ಯಂ ಯಂ ಪರೇನ ವುಚ್ಚತಿ, ತಂ ತಂ ನಾನುಜಾನಾತಿ, ಅತ್ತನಾ ಸುವಿನಿಚ್ಛಿನಿತಂ ಕತ್ವಾ ಗಹಿತಂ ಅವಿಪರೀತಮತ್ಥಂ ನ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇತಿ, ತಸ್ಮಾ ವುತ್ತಂ ‘‘ನ ಸಕ್ಕೋತಿ ಗಹಿತಗ್ಗಹಣಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜಾಪೇತು’’ನ್ತಿ. ಚತುತ್ಥಾದೀನಿ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಾನಿ.

ಪಠಮವಿನಯಧರಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.