೨. ಮಿಗಸಾಲಾಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೪೪. ದುತಿಯೇ ಸಮಸಮಗತಿಯಾತಿ ಕ-ಕಾರಸ್ಸ ಯ-ಕಾರವಸೇನ ನಿದ್ದೇಸೋತಿ ಆಹ ‘‘ಸಮಭಾವೇನೇವ ಸಮಗತಿಕಾ’’ತಿ. ಭವಿಸ್ಸನ್ತೀತಿ ಅತೀತತ್ಥೇ ಅನಾಗತವಚನಂ ಕತನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಭವಿಸ್ಸನ್ತೀತಿ ಜಾತಾ’’ತಿ. ಪುರಾಣಸ್ಸ ಹಿ ಇಸಿದತ್ತಸ್ಸ ಚ ಸಮಗತಿಕಂ ಸನ್ಧಾಯ ಸಾ ಏವಮಾಹ.

ಅಮ್ಮಕಾತಿ ಮಾತುಗಾಮೋ. ಉಪಚಾರವಚನಞ್ಹೇತಂ. ಇತ್ಥೀಸು ಯದಿದಂ ಅಮ್ಮಕಾ ಮಾತುಗಾಮೋ ಜನನೀ ಜನಿಕಾತಿ. ತೇನಾಹ ‘‘ಇತ್ಥೀ ಹುತ್ವಾ ಇತ್ಥಿಸಞ್ಞಾಯ ಏವ ಸಮನ್ನಾಗತಾ’’ತಿ.

ದಿಟ್ಠಿಯಾ ಪಟಿವಿಜ್ಝಿತಬ್ಬಂ ಅಪ್ಪಟಿವಿದ್ಧಂ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥತೋ ಕಾರಣತೋ ಚ ಪಞ್ಞಾಯ ಪಟಿವಿಜ್ಝಿತಬ್ಬಂ ಅಪ್ಪಟಿವಿದ್ಧಂ ಹೋತಿ, ನಿಜ್ಜಟಂ ನಿಗ್ಗುಮ್ಬಂ ಕತ್ವಾ ಯಾಥಾವತೋ ಅವಿದಿತಂ ಹೋತಿ. ಸಮಯೇ ಸಮಯೇ ಕಿಲೇಸೇಹಿ ವಿಮುಚ್ಚನಕಂ ಪೀತಿಪಾಮೋಜ್ಜಂ ಇಧ ಸಾಮಾಯಿಕಂ ಮ-ಕಾರೇ ಅಕಾರಸ್ಸ ದೀಘಂ ಕತ್ವಾ. ತೇನಾಹ – ‘‘ಸಾಮಾಯಿಕಮ್ಪಿ ವಿಮುತ್ತಿಂ ನ ಲಭತೀತಿ ಕಾಲಾನುಕಾಲಂ ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಪೀತಿಪಾಮೋಜ್ಜಂ ನ ಲಭತೀ’’ತಿ. ಪಮಿಣನ್ತೀತಿ ಏತ್ಥ ಆರಮ್ಭತ್ಥೋ ಪ-ಸದ್ದೋತಿ ಆಹ ‘‘ತುಲೇತುಂ ಆರಭನ್ತೀ’’ತಿ. ಪಣೀತೋತಿ ವಿಸಿಟ್ಠೋ.

ತದನ್ತರನ್ತಿ ವಚನವಿಪಲ್ಲಾಸೇನ ಉಪಯೋಗತ್ಥೇ ಸಾಮಿವಚನಂ ಕತನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ತಂ ಅನ್ತರಂ ತಂ ಕಾರಣ’’ನ್ತಿ. ಲೋಭಸ್ಸ ಅಪರಾಪರುಪ್ಪತ್ತಿಯಾ ಬಹುವಚನವಸೇನ ‘‘ಲೋಭಧಮ್ಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತಾ. ಸೀಲೇನ ವಿಸೇಸೀ ಅಹೋಸಿ ಮೇಥುನಧಮ್ಮವಿರತಿಯಾ ಸಮನ್ನಾಗತತ್ತಾ.

ಮಿಗಸಾಲಾಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.