೯. ಪಠಮಮರಣಸ್ಸತಿಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೯. ನವಮೇ ಏವಂನಾಮಕೇ ಗಾಮೇತಿ ನಾತಿಕಾನಾಮಕಂ ಗಾಮಂ ನಿಸ್ಸಾಯ. ದ್ವಿನ್ನಂ ಚೂಳಪಿತಿಮಹಾಪಿತಿಪುತ್ತಾನಂ ದ್ವೇ ಗಾಮಾ, ತೇಸು ಏಕಸ್ಮಿಂ ಗಾಮೇ. ಞಾತೀನಞ್ಹಿ ನಿವಾಸಟ್ಠಾನಭೂತೋ ಗಾಮೋ ಞಾತಿಕೋ, ಞಾತಿಕೋಯೇವ ನಾತಿಕೋ ಞ-ಕಾರಸ್ಸ ನ-ಕಾರಾದೇಸೋ ‘‘ಅನಿಮಿತ್ತಾ ನ ನಾಯರೇ’’ತಿಆದೀಸು (ವಿಸುದ್ಧಿ. ೧.೧೭೪; ಸಂ. ನಿ. ಅಟ್ಠ. ೧.೧.೨೦; ಜಾ. ಅಟ್ಠ. ೨.೨.೩೪) ವಿಯ. ಸೋ ಕಿರ ಗಾಮೋ ಯೇಸಂ ತದಾ ತೇಸಂ ಪುಬ್ಬಪುರಿಸೇನ ಅತ್ತನೋ ಞಾತೀನಂ ಸಾಧಾರಣಭಾವೇನ ನಿವಸಿತೋ, ತೇನ ಞಾತಿಕೋತಿ ಪಞ್ಞಾಯಿತ್ಥ. ಅಥ ಪಚ್ಛಾ ದ್ವೀಹಿ ದಾಯಾದೇಹಿ ದ್ವಿಧಾ ವಿಭಜಿತ್ವಾ ಪರಿಭುತ್ತೋ. ಗಿಞ್ಜಕಾ ವುಚ್ಚತಿ ಇಟ್ಠಕಾ, ಗಿಞ್ಜಕಾಹಿಯೇವ ಕತೋ ಆವಸಥೋತಿ ಗಿಞ್ಜಕಾವಸಥೋ. ಸೋ ಹಿ ಆವಾಸೋ ಯಥಾ ಸುಧಾಪರಿಕಮ್ಮೇನ ಪಯೋಜನಂ ನತ್ಥಿ, ಏವಂ ಇಟ್ಠಕಾಹಿ ಏವ ಚಿನಿತ್ವಾ ಛಾದೇತ್ವಾ ಕತೋ. ತಸ್ಮಿಂ ಕಿರ ಪದೇಸೇ ಮತ್ತಿಕಾ ಸಕ್ಖರಮರುಮ್ಪವಾಲುಕಾದೀಹಿ ಅಸಮ್ಮಿಸ್ಸಾ ಕಥಿನಾ ಸಣ್ಹಸುಖುಮಾ, ತಾಯ ಕತಾನಿ ಕುಲಾಲಭಾಜನಾನಿಪಿ ಸಿಲಾಮಯಾನಿ ವಿಯ ದಳ್ಹಾನಿ. ತಸ್ಮಾ ತೇ ಉಪಾಸಕಾ ತಾಯ ಮತ್ತಿಕಾಯ ದೀಘಪುಥೂ ಇಟ್ಠಕಾ ಕಾರೇತ್ವಾ ಠಪೇತ್ವಾ ಠಪೇತ್ವಾ ದ್ವಾರವಾತಪಾನಕವಾಟತುಲಾಯೋ ಸಬ್ಬಂ ದಬ್ಬಸಮ್ಭಾರೇನ ವಿನಾ ತಾಹಿ ಇಟ್ಠಕಾಹಿಯೇವ ಪಾಸಾದಂ ಕಾರೇಸುಂ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಇಟ್ಠಕಾಮಯೇ ಪಾಸಾದೇ’’ತಿ.

ರತ್ತಿನ್ದಿವನ್ತಿ ಏಕರತ್ತಿದಿವಂ. ಭಗವತೋ ಸಾಸನನ್ತಿ ಅರಿಯಮಗ್ಗಪ್ಪಟಿವೇಧಾವಹಂ ಸತ್ಥು ಓವಾದಂ. ಬಹು ವತ ಮೇ ಕತಂ ಅಸ್ಸಾತಿ ಬಹು ವತ ಮಯಾ ಅತ್ತಹಿತಂ ಪಬ್ಬಜಿತಕಿಚ್ಚಂ ಕತಂ ಭವೇಯ್ಯ.

ತದನ್ತರನ್ತಿ ತತ್ತಕಂ ವೇಲಂ. ಏಕಪಿಣ್ಡಪಾತನ್ತಿ ಏಕಂ ದಿವಸಂ ಯಾಪನಪ್ಪಹೋನಕಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ. ಯಾವ ಅನ್ತೋ ಪವಿಟ್ಠವಾತೋ ಬಹಿ ನಿಕ್ಖಮತಿ, ಬಹಿ ನಿಕ್ಖನ್ತವಾತೋ ವಾ ಅನ್ತೋ ಪವಿಸತೀತಿ ಏಕಸ್ಸೇವ ಪವೇಸನಿಕ್ಖಮೋ ವಿಯ ವುತ್ತಂ, ತಂ ನಾಸಿಕಾವಾತಭಾವಸಾಮಞ್ಞೇನಾತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ.

ಪಠಮಮರಣಸ್ಸತಿಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.