೯-೧೦. ಪುತ್ತಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ

೩೯-೪೦. ನವಮೇ ಭತೋತಿ ಪೋಸಿತೋ. ತಂ ಪನ ಭರಣಂ ಜಾತಕಾಲತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸುಖಪಚ್ಚಯೂಪಹರಣೇನ ದುಕ್ಖಪಚ್ಚಯಾಪಹರಣೇನ ಚ ಪವತ್ತಿತನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಅಮ್ಹೇಹೀ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ಹತ್ಥಪಾದವಡ್ಢನಾದೀಹೀತಿ ಆದಿ-ಸದ್ದೇನ ಮುಖೇನ ಸಿಙ್ಘಾನಿಕಾಪನಯನನಹಾಪನಮಣ್ಡನಾದಿಞ್ಚ ಸಙ್ಗಣ್ಹಾತಿ. ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಸನ್ತಕಂ ಖೇತ್ತಾದಿಂ ಅವಿನಾಸೇತ್ವಾ ರಕ್ಖಿತಂ ತೇಸಂ ಪರಮ್ಪರಾಯ ಠಿತಿಯಾ ಕಾರಣಂ ಹೋತೀತಿ ಆಹ ‘‘ಅಮ್ಹಾಕಂ ಸನ್ತಕಂ…ಪೇ… ಕುಲವಂಸೋ ಚಿರಂ ಠಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ಸಲಾಕಭತ್ತಾದೀನಿ ಅನುಪಚ್ಛಿನ್ದಿತ್ವಾತಿ ಸಲಾಕಭತ್ತಾದೀನಿ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ. ಯಸ್ಮಾ ದಾಯಜ್ಜಪ್ಪಟಿಲಾಭಸ್ಸ ಯೋಗ್ಯಭಾವೇನ ವತ್ತಮಾನೋಯೇವ ದಾಯಸ್ಸ ಪಟಿಪಜ್ಜಿಸ್ಸತಿ, ನ ಇತರೋತಿ ಆಹ ‘‘ಕುಲವಂಸಾನುರೂಪಾಯ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ’’ತಿಆದಿ. ಅತ್ತನಾ ದಾಯಜ್ಜಾರಹಂ ಕರೋನ್ತೋತಿ ಅತ್ತಾನಂ ದಾಯಜ್ಜಾರಹಂ ಕರೋನ್ತೋ. ಮಾತಾಪಿತರೋ ಹಿ ಅತ್ತನೋ ಓವಾದೇ ಅವತ್ತಮಾನೇ ಮಿಚ್ಛಾಪಟಿಪನ್ನೇ ದಾರಕೇ ವಿನಿಚ್ಛಯಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಅಪುತ್ತೇ ಕರೋನ್ತಿ, ತೇ ದಾಯಜ್ಜಾರಹಾ ನ ಹೋನ್ತಿ. ಓವಾದೇ ವತ್ತಮಾನೇ ಪನ ಕುಲಸನ್ತಕಸ್ಸ ಸಾಮಿಕೇ ಕರೋನ್ತಿ. ತತಿಯದಿವಸತೋ ಪಟ್ಠಾಯಾತಿ ಮತದಿವಸತೋ ತತಿಯದಿವಸತೋ ಪಟ್ಠಾಯ. ಸೇಸಂ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವ. ದಸಮಂ ಉತ್ತಾನಮೇವ.

ಪುತ್ತಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಸುಮನವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.