೫-೧೦. ಕೇಸಕಮ್ಬಲಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ

೧೩೮-೧೪೩. ಪಞ್ಚಮೇ ತನ್ತಾವುತಾನಂ ವತ್ಥಾನನ್ತಿ ಇದಂ ‘‘ಯಾನಿ ಕಾನಿಚೀ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ಸಮಾನಾಧಿಕರಣನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಪಚ್ಚತ್ತೇ ಸಾಮಿವಚನ’’ನ್ತಿ. ವಾಯಿತಾನನ್ತಿ ವೀತಾನಂ. ಲಾಮಕೋತಿ ನಿಹೀನೋ, ಮಕ್ಖಲಿ ಮೋಘಪುರಿಸೋತಿ ಏತ್ಥ ಮಕ್ಖಲೀತಿ ತಸ್ಸ ನಾಮಂ. ತಂ ಕಿರ ಸಕದ್ದಮಾಯ ಭೂಮಿಯಾ ತೇಲಘಟಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಗಚ್ಛನ್ತಂ, ‘‘ತಾತ, ಮಾ ಖಲೀ’’ತಿ ಸಾಮಿಕೋ ಆಹ. ಸೋ ಪಮಾದೇನ ಖಲಿತ್ವಾ ಪತಿತ್ವಾ ಸಾಮಿಕಸ್ಸ ಭಯೇನ ಪಲಾಯಿತುಂ ಆರದ್ಧೋ. ಸಾಮಿಕೋ ಉಪಧಾವಿತ್ವಾ ನಂ ದುಸ್ಸಕಣ್ಣೇ ಅಗ್ಗಹೇಸಿ, ಸಾಟಕಂ ಛಡ್ಡೇತ್ವಾ ಅಚೇಲಕೋ ಹುತ್ವಾ ಪಲಾಯಿ. ಸೋ ಪಣ್ಣೇನ ವಾ ತಿಣೇನ ವಾ ಪಟಿಚ್ಛಾದೇತುಮ್ಪಿ ಅಜಾನನ್ತೋ ಜಾತರೂಪೇನೇವ ಏಕಂ ಗಾಮಂ ಪಾವಿಸಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಸಮಣೋ ಅರಹಾ ಅಪ್ಪಿಚ್ಛೋ, ನತ್ಥಿ ಇಮಿನಾ ಸದಿಸೋ’’ತಿ ಪೂವಭತ್ತಾದೀನಿ ಗಹೇತ್ವಾ ಉಪಸಙ್ಕಮನ್ತಿ. ಸೋ ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಸಾಟಕಂ ಅನಿವತ್ಥಭಾವೇನ ಇದಂ ಉಪ್ಪನ್ನ’’ನ್ತಿ ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸಾಟಕಂ ಲಭಿತ್ವಾಪಿ ನ ನಿವಾಸೇಸಿ, ತದೇವ ಚ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಅಗ್ಗಹೇಸಿ. ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಅಞ್ಞೇಪಿ ಅಞ್ಞೇಪೀತಿ ಪಞ್ಚಸತಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಪಬ್ಬಜಿಂಸು. ತಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ ‘‘ಮಕ್ಖಲಿ ಮೋಘಪುರಿಸೋ’’ತಿ. ಛಟ್ಠಾದೀನಿ ಉತ್ತಾನತ್ಥಾನಿ ಏವ.

ಕೇಸಕಮ್ಬಲಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.