೧೧. ನಿಮಿತ್ತಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೩. ಏಕಾದಸಮೇ ಯೇಹಿ ಫಲಂ ನಿಮೀಯತಿ, ಉಪ್ಪಜ್ಜನಟ್ಠಾನೇ ಪಕ್ಖಿಪಮಾನಂ ವಿಯ ಹೋತಿ, ತಾನಿ ನಿಮಿತ್ತಾನಿ. ತೇನಾಹ ‘‘ತೀಣಿ ಕಾರಣಾನೀ’’ತಿ. ಕಾಲೇನ ಕಾಲನ್ತಿ ಏತ್ಥ ಕಾಲೇನಾತಿ ಭುಮ್ಮತ್ಥೇ ಕರಣವಚನಂ. ಕಾಲನ್ತಿ ಚ ಉಪಯೋಗವಚನನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಕಾಲೇ ಕಾಲೇ’’ತಿ. ಮನಸಿ ಕಾತಬ್ಬಾತಿ ಚಿತ್ತೇ ಕಾತಬ್ಬಾ, ಉಪ್ಪಾದೇತಬ್ಬಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಉಪಲಕ್ಖಿತಸಮಾಧಾನಾಕಾರೋ ಸಮಾಧಿಯೇವ ಇಧ ಸಮಾಧಿನಿಮಿತ್ತನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಏಕಗ್ಗತಾ ಹಿ ಇಧ ಸಮಾಧಿನಿಮಿತ್ತನ್ತಿ ವುತ್ತಾ’’ತಿ. ಠಾನಂ ತಂ ಚಿತ್ತಂ ಕೋಸಜ್ಜಾಯ ಸಂವತ್ತೇಯ್ಯಾತಿ ಏತ್ಥ ಠಾನಂ ಅತ್ಥೀತಿ ವಚನಸೇಸೋ. ತಂ ಭಾವನಾಚಿತ್ತಂ ಕೋಸಜ್ಜಾಯ ಸಂವತ್ತೇಯ್ಯ, ತಸ್ಸ ಸಂವತ್ತನಸ್ಸ ಕಾರಣಂ ಅತ್ಥೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ತಂ ವಾ ಮನಸಿಕರಣಂ ಚಿತ್ತಂ ಕೋಸಜ್ಜಾಯ ಸಂವತ್ತೇಯ್ಯ, ಏತಸ್ಸ ಠಾನಂ ಕಾರಣಂ ಅತ್ಥೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ತೇನಾಹ ‘‘ಕಾರಣಂ ವಿಜ್ಜತೀ’’ತಿಆದಿ. ಞಾಣಜವನ್ತಿ ಸಙ್ಖಾರೇಸು ಅನಿಚ್ಚಾದಿವಸೇನ ಪವತ್ತಮಾನಂ ಪಞ್ಞಾಜವಂ.

ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ಸುವಣ್ಣತಾಪನಯೋಗ್ಗಅಙ್ಗಾರಭಾಜನಂ ಇಧ ‘‘ಉಕ್ಕಾ’’ತಿ ಅಧಿಪ್ಪೇತನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಅಙ್ಗಾರಕಪಲ್ಲ’’ನ್ತಿ. ಸಜ್ಜೇಯ್ಯಾತಿ ಯಥಾ ತತ್ಥ ಪಕ್ಖಿತ್ತಂ ಸುವಣ್ಣಂ ತಪ್ಪತಿ, ಏವಂ ಪಟಿಯಾದಿಯೇಯ್ಯ. ಆಲಿಮ್ಪೇಯ್ಯಾತಿ ಆದಿಯೇಯ್ಯ, ಜಲೇಯ್ಯಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ತೇನಾಹ ‘‘ತತ್ಥ ಅಙ್ಗಾರೇ…ಪೇ… ಗಾಹಾಪೇಯ್ಯಾ’’ತಿ. ಮೂಸಾಯ ವಾ ಪಕ್ಖಿಪೇಯ್ಯಾತಿ ತತ್ತಕೇ ವಾ ಪಕ್ಖಿಪೇಯ್ಯ. ಉಪಧಾರೇತೀತಿ ಸಲ್ಲಕ್ಖೇತಿ.

ನಿಮಿತ್ತಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಲೋಣಕಪಲ್ಲವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ದುತಿಯಪಣ್ಣಾಸಕಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.