೭. ಸಹಮ್ಪತಿಬ್ರಹ್ಮಸುತ್ತಂ

೫೨೭. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಉರುವೇಲಾಯಂ ವಿಹರತಿ ನಜ್ಜಾ ನೇರಞ್ಜರಾಯ ತೀರೇ ಅಜಪಾಲನಿಗ್ರೋಧೇ ಪಠಮಾಭಿಸಮ್ಬುದ್ಧೋ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವತೋ ರಹೋಗತಸ್ಸ ಪಟಿಸಲ್ಲೀನಸ್ಸ ಏವಂ ಚೇತಸೋ ಪರಿವಿತಕ್ಕೋ ಉದಪಾದಿ – ‘‘ಪಞ್ಚಿನ್ದ್ರಿಯಾನಿ ಭಾವಿತಾನಿ ಬಹುಲೀಕತಾನಿ ಅಮತೋಗಧಾನಿ ಹೋನ್ತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಾನಿ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಾನಿ. ಕತಮಾನಿ ಪಞ್ಚ? ಸದ್ಧಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಭಾವಿತಂ ಬಹುಲೀಕತಂ ಅಮತೋಗಧಂ ಹೋತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಂ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಂ. ವೀರಿಯಿನ್ದ್ರಿಯಂ…ಪೇ… ಸತಿನ್ದ್ರಿಯಂ…ಪೇ… ಸಮಾಧಿನ್ದ್ರಿಯಂ…ಪೇ… ಪಞ್ಞಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಭಾವಿತಂ ಬಹುಲೀಕತಂ ಅಮತೋಗಧಂ ಹೋತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಂ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಂ. ಇಮಾನಿ ಪಞ್ಚಿನ್ದ್ರಿಯಾನಿ ಭಾವಿತಾನಿ ಬಹುಲೀಕತಾನಿ ಅಮತೋಗಧಾನಿ ಹೋನ್ತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಾನಿ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಾನೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಹಮ್ಪತಿ ಭಗವತೋ ಚೇತಸಾ ಚೇತೋಪರಿವಿತಕ್ಕಮಞ್ಞಾಯ – ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ ನಾಮ ಬಲವಾ ಪುರಿಸೋ ಸಮಿಞ್ಜಿತಂ ವಾ ಬಾಹಂ ಪಸಾರೇಯ್ಯ, ಪಸಾರಿತಂ ವಾ ಬಾಹಂ ಸಮಿಞ್ಜೇಯ್ಯ; ಏವಮೇವ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಅನ್ತರಹಿತೋ ಭಗವತೋ ಪುರತೋ ಪಾತುರಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಹಮ್ಪತಿ ಏಕಂಸಂ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಂ ಕರಿತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನಞ್ಜಲಿಂ ಪಣಾಮೇತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಏವಮೇತಂ, ಭಗವಾ, ಏವಮೇತಂ ಸುಗತ! ಪಞ್ಚಿನ್ದ್ರಿಯಾನಿ ಭಾವಿತಾನಿ ಬಹುಲೀಕತಾನಿ ಅಮತೋಗಧಾನಿ ಹೋನ್ತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಾನಿ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಾನಿ. ಕತಮಾನಿ ಪಞ್ಚ? ಸದ್ಧಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಭಾವಿತಂ ಬಹುಲೀಕತಂ ಅಮತೋಗಧಂ ಹೋತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಂ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಂ…ಪೇ… ಪಞ್ಞಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಭಾವಿತಂ ಬಹುಲೀಕತಂ ಅಮತೋಗಧಂ ಹೋತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಂ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಂ. ಇಮಾನಿ ಪಞ್ಚಿನ್ದ್ರಿಯಾನಿ ಭಾವಿತಾನಿ ಬಹುಲೀಕತಾನಿ ಅಮತೋಗಧಾನಿ ಹೋನ್ತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಾನಿ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಾನಿ’’.

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಕಸ್ಸಪೇ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಅಚರಿಂ. ತತ್ರಪಿ ಮಂ ಏವಂ ಜಾನನ್ತಿ – ‘ಸಹಕೋ ಭಿಕ್ಖು, ಸಹಕೋ ಭಿಕ್ಖೂ’ತಿ. ಸೋ ಖ್ವಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಇಮೇಸಂಯೇವ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಂ ಭಾವಿತತ್ತಾ ಬಹುಲೀಕತತ್ತಾ ಕಾಮೇಸು ಕಾಮಚ್ಛನ್ದಂ ವಿರಾಜೇತ್ವಾ ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಸುಗತಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಉಪಪನ್ನೋ. ತತ್ರಪಿ ಮಂ ಏವಂ ಜಾನನ್ತಿ – ‘ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಹಮ್ಪತಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಹಮ್ಪತೀ’’’ತಿ. ‘‘ಏವಮೇತಂ, ಭಗವಾ, ಏವಮೇತಂ ಸುಗತ! ಅಹಮೇತಂ ಜಾನಾಮಿ, ಅಹಮೇತಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ ಯಥಾ ಇಮಾನಿ ಪಞ್ಚಿನ್ದ್ರಿಯಾನಿ ಭಾವಿತಾನಿ ಬಹುಲೀಕತಾನಿ ಅಮತೋಗಧಾನಿ ಹೋನ್ತಿ ಅಮತಪರಾಯಣಾನಿ ಅಮತಪರಿಯೋಸಾನಾನೀ’’ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.