೧೦. ದುತಿಯಉಪ್ಪನ್ನಸುತ್ತಂ

೧೯೧. ‘‘ಸತ್ತಿಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾ ಭಾವಿತಾ ಬಹುಲೀಕತಾ ಅನುಪ್ಪನ್ನಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ, ನಾಞ್ಞತ್ರ ಸುಗತವಿನಯಾ. ಕತಮೇ ಸತ್ತ? ಸತಿಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗೋ…ಪೇ… ಉಪೇಕ್ಖಾಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗೋ – ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತ ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾ ಭಾವಿತಾ ಬಹುಲೀಕತಾ ಅನುಪ್ಪನ್ನಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ, ನಾಞ್ಞತ್ರ ಸುಗತವಿನಯಾ’’ತಿ. ದಸಮಂ.

ಪಬ್ಬತವಗ್ಗೋ ಪಠಮೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಹಿಮವನ್ತಂ ಕಾಯಂ ಸೀಲಂ, ವತ್ಥಂ ಭಿಕ್ಖು ಚ ಕುಣ್ಡಲಿ;

ಕೂಟಞ್ಚ ಉಪವಾನಞ್ಚ, ಉಪ್ಪನ್ನಾ ಅಪರೇ ದುವೇತಿ.