೮. ದುತಿಯಛಿಗ್ಗಳಯುಗಸುತ್ತಂ

೧೧೧೮. ‘‘ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಯಂ ಮಹಾಪಥವೀ ಏಕೋದಕಾ ಅಸ್ಸ. ತತ್ರ ಪುರಿಸೋ ಏಕಚ್ಛಿಗ್ಗಳಂ ಯುಗಂ ಪಕ್ಖಿಪೇಯ್ಯ. ತಮೇನಂ ಪುರತ್ಥಿಮೋ ವಾತೋ ಪಚ್ಛಿಮೇನ ಸಂಹರೇಯ್ಯ, ಪಚ್ಛಿಮೋ ವಾತೋ ಪುರತ್ಥಿಮೇನ ಸಂಹರೇಯ್ಯ, ಉತ್ತರೋ ವಾತೋ ದಕ್ಖಿಣೇನ ಸಂಹರೇಯ್ಯ, ದಕ್ಖಿಣೋ ವಾತೋ ಉತ್ತರೇನ ಸಂಹರೇಯ್ಯ. ತತ್ರಸ್ಸ ಕಾಣೋ ಕಚ್ಛಪೋ. ಸೋ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ಸಕಿಂ ಸಕಿಂ ಉಮ್ಮುಜ್ಜೇಯ್ಯ. ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಪಿ ನು ಖೋ ಕಾಣೋ ಕಚ್ಛಪೋ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ಸಕಿಂ ಸಕಿಂ ಉಮ್ಮುಜ್ಜನ್ತೋ ಅಮುಸ್ಮಿಂ ಏಕಚ್ಛಿಗ್ಗಳೇ ಯುಗೇ ಗೀವಂ ಪವೇಸೇಯ್ಯಾ’’ತಿ? ‘‘ಅಧಿಚ್ಚಮಿದಂ, ಭನ್ತೇ, ಯಂ ಸೋ ಕಾಣೋ ಕಚ್ಛಪೋ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ಸಕಿಂ ಸಕಿಂ ಉಮ್ಮುಜ್ಜನ್ತೋ ಅಮುಸ್ಮಿಂ ಏಕಚ್ಛಿಗ್ಗಳೇ ಯುಗೇ ಗೀವಂ ಪವೇಸೇಯ್ಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಏವಂ ಅಧಿಚ್ಚಮಿದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯಂ ಮನುಸ್ಸತ್ತಂ ಲಭತಿ. ಏವಂ ಅಧಿಚ್ಚಮಿದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯಂ ತಥಾಗತೋ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ. ಏವಂ ಅಧಿಚ್ಚಮಿದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯಂ ತಥಾಗತಪ್ಪವೇದಿತೋ ಧಮ್ಮವಿನಯೋ ಲೋಕೇ ದಿಬ್ಬತಿ. ತಸ್ಸಿದಂ [ತಯಿದಂ (?)], ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮನುಸ್ಸತ್ತಂ ಲದ್ಧಂ, ತಥಾಗತೋ ಲೋಕೇ ಉಪ್ಪನ್ನೋ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ, ತಥಾಗತಪ್ಪವೇದಿತೋ ಚ ಧಮ್ಮವಿನಯೋ ಲೋಕೇ ದಿಬ್ಬತಿ.

‘‘ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ‘ಇದಂ ದುಕ್ಖ’ನ್ತಿ ಯೋಗೋ ಕರಣೀಯೋ…ಪೇ… ‘ಅಯಂ ದುಕ್ಖನಿರೋಧಗಾಮಿನೀ ಪಟಿಪದಾ’ತಿ ಯೋಗೋ ಕರಣೀಯೋ’’ತಿ. ಅಟ್ಠಮಂ.