೩೦. ಪೇತ್ತಿದೇವಪೇತ್ತಿವಿಸಯಸುತ್ತಂ

೧೨೦೧. …ಪೇ… ‘‘ಏವಮೇವ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಪ್ಪಕಾ ತೇ ಸತ್ತಾ ಯೇ ಪೇತ್ತಿವಿಸಯಾ ಚುತಾ ದೇವೇಸು ಪಚ್ಚಾಜಾಯನ್ತಿ; ಅಥ ಖೋ ಏತೇವ ಬಹುತರಾ ಸತ್ತಾ ಯೇ ಪೇತ್ತಿವಿಸಯಾ ಚುತಾ ಪೇತ್ತಿವಿಸಯೇ ಪಚ್ಚಾಜಾಯನ್ತಿ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಅದಿಟ್ಠತ್ತಾ ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತುನ್ನಂ ಅರಿಯಸಚ್ಚಾನಂ. ಕತಮೇಸಂ ಚತುನ್ನಂ? ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಅರಿಯಸಚ್ಚಸ್ಸ, ದುಕ್ಖಸಮುದಯಸ್ಸ ಅರಿಯಸಚ್ಚಸ್ಸ, ದುಕ್ಖನಿರೋಧಸ್ಸ ಅರಿಯಸಚ್ಚಸ್ಸ, ದುಕ್ಖನಿರೋಧಗಾಮಿನಿಯಾ ಪಟಿಪದಾಯ ಅರಿಯಸಚ್ಚಸ್ಸ’’.

‘‘ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ‘ಇದಂ ದುಕ್ಖ’ನ್ತಿ ಯೋಗೋ ಕರಣೀಯೋ, ‘ಅಯಂ ದುಕ್ಖಸಮುದಯೋ’ತಿ ಯೋಗೋ ಕರಣೀಯೋ, ‘ಅಯಂ ದುಕ್ಖನಿರೋಧೋ’ತಿ ಯೋಗೋ ಕರಣೀಯೋ, ‘ಅಯಂ ದುಕ್ಖನಿರೋಧಗಾಮಿನೀ ಪಟಿಪದಾ’ತಿ ಯೋಗೋ ಕರಣೀಯೋ’’ತಿ. ಇದಮವೋಚ ಭಗವಾ. ಅತ್ತಮನಾ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಭಾಸಿತಂ ಅಭಿನನ್ದುನ್ತಿ. ತಿಂಸತಿಮಂ.

ಪಞ್ಚಗತಿಪೇಯ್ಯಾಲವಗ್ಗೋ ಏಕಾದಸಮೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಮನುಸ್ಸತೋ ಚುತಾ ಛಾಪಿ, ದೇವಾ ಚುತಾ ನಿರಯತೋ;

ತಿರಚ್ಛಾನಪೇತ್ತಿವಿಸಯಾ, ತಿಂಸಮತ್ತೋ ಗತಿವಗ್ಗೋತಿ.

ಸಚ್ಚಸಂಯುತ್ತಂ ದ್ವಾದಸಮಂ.