೭. ವೇಳುದ್ವಾರೇಯ್ಯಸುತ್ತಂ

೧೦೦೩. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಕೋಸಲೇಸು ಚಾರಿಕಂ ಚರಮಾನೋ ಮಹತಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಯೇನ ವೇಳುದ್ವಾರಂ ನಾಮ ಕೋಸಲಾನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಾಮೋ ತದವಸರಿ. ಅಸ್ಸೋಸುಂ ಖೋ ತೇ ವೇಳುದ್ವಾರೇಯ್ಯಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ – ‘‘ಸಮಣೋ ಖಲು, ಭೋ, ಗೋತಮೋ ಸಕ್ಯಪುತ್ತೋ ಸಕ್ಯಕುಲಾ ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಕೋಸಲೇಸು ಚಾರಿಕಂ ಚರಮಾನೋ ಮಹತಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನ ಸದ್ಧಿಂ ವೇಳುದ್ವಾರಂ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ. ತಂ ಖೋ ಪನ ಭವನ್ತಂ ಗೋತಮಂ ಏವಂ ಕಲ್ಯಾಣೋ ಕಿತ್ತಿಸದ್ದೋ ಅಬ್ಭುಗ್ಗತೋ – ‘ಇತಿಪಿ ಸೋ ಭಗವಾ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವಿಜ್ಜಾಚರಣಸಮ್ಪನ್ನೋ ಸುಗತೋ ಲೋಕವಿದೂ ಅನುತ್ತರೋ ಪುರಿಸದಮ್ಮಸಾರಥಿ ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ [ಭಗವಾತಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)]. ಸೋ ಇಮಂ ಲೋಕಂ ಸದೇವಕಂ ಸಮಾರಕಂ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಂ ಸಸ್ಸಮಣಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಂ ಪಜಂ ಸದೇವಮನುಸ್ಸಂ ಸಯಂ ಅಭಿಞ್ಞಾ ಸಚ್ಛಿಕತ್ವಾ ಪವೇದೇತಿ. ಸೋ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತಿ ಆದಿಕಲ್ಯಾಣಂ ಮಜ್ಝೇಕಲ್ಯಾಣಂ ಪರಿಯೋಸಾನಕಲ್ಯಾಣಂ ಸಾತ್ಥಂ ಸಬ್ಯಞ್ಜನಂ, ಕೇವಲಪರಿಪುಣ್ಣಂ ಪರಿಸುದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಪಕಾಸೇತಿ’. ಸಾಧು ಖೋ ಪನ ತಥಾರೂಪಾನಂ ಅರಹತಂ ದಸ್ಸನಂ ಹೋತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ತೇ ವೇಳುದ್ವಾರೇಯ್ಯಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಅಪ್ಪೇಕಚ್ಚೇ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಅಪ್ಪೇಕಚ್ಚೇ ಭಗವತಾ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಮೋದಿಂಸು; ಸಮ್ಮೋದನೀಯಂ ಕಥಂ ಸಾರಣೀಯಂ ವೀತಿಸಾರೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಅಪ್ಪೇಕಚ್ಚೇ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನಞ್ಜಲಿಂ ಪಣಾಮೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಅಪ್ಪೇಕಚ್ಚೇ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ನಾಮಗೋತ್ತಂ ಸಾವೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಅಪ್ಪೇಕಚ್ಚೇ ತುಣ್ಹೀಭೂತಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ವೇಳುದ್ವಾರೇಯ್ಯಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಮಯಂ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಏವಂಕಾಮಾ ಏವಂಛನ್ದಾ ಏವಂಅಧಿಪ್ಪಾಯಾ – ಪುತ್ತಸಮ್ಬಾಧಸಯನಂ ಅಜ್ಝಾವಸೇಯ್ಯಾಮ, ಕಾಸಿಕಚನ್ದನಂ ಪಚ್ಚನುಭವೇಯ್ಯಾಮ, ಮಾಲಾಗನ್ಧವಿಲೇಪನಂ ಧಾರೇಯ್ಯಾಮ, ಜಾತರೂಪರಜತಂ ಸಾದಿಯೇಯ್ಯಾಮ, ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಸುಗತಿಂ ಸಗ್ಗಂ ಲೋಕಂ ಉಪಪಜ್ಜೇಯ್ಯಾಮ. ತೇಸಂ ನೋ ಭವಂ ಗೋತಮೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಏವಂಕಾಮಾನಂ ಏವಂಛನ್ದಾನಂ ಏವಂಅಧಿಪ್ಪಾಯಾನಂ ತಥಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತು ಯಥಾ ಮಯಂ ಪುತ್ತಸಮ್ಬಾಧಸಯನಂ ಅಜ್ಝಾವಸೇಯ್ಯಾಮ…ಪೇ… ಸುಗತಿಂ ಸಗ್ಗಂ ಲೋಕಂ ಉಪಪಜ್ಜೇಯ್ಯಾಮಾ’’ತಿ.

‘‘ಅತ್ತೂಪನಾಯಿಕಂ ವೋ, ಗಹಪತಯೋ, ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯಂ ದೇಸೇಸ್ಸಾಮಿ. ತಂ ಸುಣಾಥ, ಸಾಧುಕಂ ಮನಸಿ ಕರೋಥ; ಭಾಸಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಂ, ಭೋ’’ತಿ ಖೋ ತೇ ವೇಳುದ್ವಾರೇಯ್ಯಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಕತಮೋ ಚ, ಗಹಪತಯೋ, ಅತ್ತುಪನಾಯಿಕೋ ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯೋ? ಇಧ, ಗಹಪತಯೋ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಞ್ಚಿಕ್ಖತಿ – ‘ಅಹಂ ಖೋಸ್ಮಿ ಜೀವಿತುಕಾಮೋ ಅಮರಿತುಕಾಮೋ ಸುಖಕಾಮೋ ದುಕ್ಖಪ್ಪಟಿಕೂಲೋ. ಯೋ ಖೋ ಮಂ ಜೀವಿತುಕಾಮಂ ಅಮರಿತುಕಾಮಂ ಸುಖಕಾಮಂ ದುಕ್ಖಪ್ಪಟಿಕೂಲಂ ಜೀವಿತಾ ವೋರೋಪೇಯ್ಯ, ನ ಮೇತಂ ಅಸ್ಸ ಪಿಯಂ ಮನಾಪಂ. ಅಹಞ್ಚೇವ ಖೋ ಪನ ಪರಂ ಜೀವಿತುಕಾಮಂ ಅಮರಿತುಕಾಮಂ ಸುಖಕಾಮಂ ದುಕ್ಖಪ್ಪಟಿಕೂಲಂ ಜೀವಿತಾ ವೋರೋಪೇಯ್ಯಂ, ಪರಸ್ಸಪಿ ತಂ ಅಸ್ಸ ಅಪ್ಪಿಯಂ ಅಮನಾಪಂ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಪರಸ್ಸ ಪೇಸೋ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಕಥಾಹಂ ಪರಂ ತೇನ ಸಂಯೋಜೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ! ಸೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಙ್ಖಾಯ ಅತ್ತನಾ ಚ ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ಪಟಿವಿರತೋ ಹೋತಿ, ಪರಞ್ಚ ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಸಮಾದಪೇತಿ, ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಚ ವಣ್ಣಂ ಭಾಸತಿ. ಏವಮಸ್ಸಾಯಂ ಕಾಯಸಮಾಚಾರೋ ತಿಕೋಟಿಪರಿಸುದ್ಧೋ ಹೋತಿ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಗಹಪತಯೋ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಞ್ಚಿಕ್ಖತಿ – ‘ಯೋ ಖೋ ಮೇ ಅದಿನ್ನಂ ಥೇಯ್ಯಸಙ್ಖಾತಂ ಆದಿಯೇಯ್ಯ, ನ ಮೇತಂ ಅಸ್ಸ ಪಿಯಂ ಮನಾಪಂ. ಅಹಞ್ಚೇವ ಖೋ ಪನ ಪರಸ್ಸ ಅದಿನ್ನಂ ಥೇಯ್ಯಸಙ್ಖಾತಂ ಆದಿಯೇಯ್ಯಂ, ಪರಸ್ಸಪಿ ತಂ ಅಸ್ಸ ಅಪ್ಪಿಯಂ ಅಮನಾಪಂ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಪರಸ್ಸ ಪೇಸೋ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಕಥಾಹಂ ಪರಂ ತೇನ ಸಂಯೋಜೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ! ಸೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಙ್ಖಾಯ ಅತ್ತನಾ ಚ ಅದಿನ್ನಾದಾನಾ ಪಟಿವಿರತೋ ಹೋತಿ, ಪರಞ್ಚ ಅದಿನ್ನಾದಾನಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಸಮಾದಪೇತಿ, ಅದಿನ್ನಾದಾನಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಚ ವಣ್ಣಂ ಭಾಸತಿ. ಏವಮಸ್ಸಾಯಂ ಕಾಯಸಮಾಚಾರೋ ತಿಕೋಟಿಪರಿಸುದ್ಧೋ ಹೋತಿ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಗಹಪತಯೋ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಞ್ಚಿಕ್ಖತಿ – ‘ಯೋ ಖೋ ಮೇ ದಾರೇಸು ಚಾರಿತ್ತಂ ಆಪಜ್ಜೇಯ್ಯ, ನ ಮೇತಂ ಅಸ್ಸ ಪಿಯಂ ಮನಾಪಂ. ಅಹಞ್ಚೇವ ಖೋ ಪನ ಪರಸ್ಸ ದಾರೇಸು ಚಾರಿತ್ತಂ ಆಪಜ್ಜೇಯ್ಯಂ, ಪರಸ್ಸಪಿ ತಂ ಅಸ್ಸ ಅಪ್ಪಿಯಂ ಅಮನಾಪಂ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಪರಸ್ಸ ಪೇಸೋ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಕಥಾಹಂ ಪರಂ ತೇನ ಸಂಯೋಜೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ! ಸೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಙ್ಖಾಯ ಅತ್ತನಾ ಚ ಕಾಮೇಸುಮಿಚ್ಛಾಚಾರಾ ಪಟಿವಿರತೋ ಹೋತಿ, ಪರಞ್ಚ ಕಾಮೇಸುಮಿಚ್ಛಾಚಾರಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಸಮಾದಪೇತಿ, ಕಾಮೇಸುಮಿಚ್ಛಾಚಾರಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಚ ವಣ್ಣಂ ಭಾಸತಿ. ಏವಮಸ್ಸಾಯಂ ಕಾಯಸಮಾಚಾರೋ ತಿಕೋಟಿಪರಿಸುದ್ಧೋ ಹೋತಿ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಗಹಪತಯೋ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಞ್ಚಿಕ್ಖತಿ – ‘ಯೋ ಖೋ ಮೇ ಮುಸಾವಾದೇನ ಅತ್ಥಂ ಭಞ್ಜೇಯ್ಯ, ನ ಮೇತಂ ಅಸ್ಸ ಪಿಯಂ ಮನಾಪಂ. ಅಹಞ್ಚೇವ ಖೋ ಪನ ಪರಸ್ಸ ಮುಸಾವಾದೇನ ಅತ್ಥಂ ಭಞ್ಜೇಯ್ಯಂ, ಪರಸ್ಸಪಿ ತಂ ಅಸ್ಸ ಅಪ್ಪಿಯಂ ಅಮನಾಪಂ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಪರಸ್ಸ ಪೇಸೋ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಕಥಾಹಂ ಪರಂ ತೇನ ಸಂಯೋಜೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ! ಸೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಙ್ಖಾಯ ಅತ್ತನಾ ಚ ಮುಸಾವಾದಾ ಪಟಿವಿರತೋ ಹೋತಿ, ಪರಞ್ಚ ಮುಸಾವಾದಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಸಮಾದಪೇತಿ, ಮುಸಾವಾದಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಚ ವಣ್ಣಂ ಭಾಸತಿ. ಏವಮಸ್ಸಾಯಂ ವಚೀಸಮಾಚಾರೋ ತಿಕೋಟಿಪರಿಸುದ್ಧೋ ಹೋತಿ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಗಹಪತಯೋ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಞ್ಚಿಕ್ಖತಿ – ಯೋ ಖೋ ಮಂ ಪಿಸುಣಾಯ ವಾಚಾಯ ಮಿತ್ತೇ ಭಿನ್ದೇಯ್ಯ [ಮಿತ್ತೇಹಿ ಭೇದೇಯ್ಯ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ. ಕ.)], ನ ಮೇತಂ ಅಸ್ಸ ಪಿಯಂ ಮನಾಪಂ. ಅಹಞ್ಚೇವ ಖೋ ಪನ ಪರಂ ಪಿಸುಣಾಯ ವಾಚಾಯ ಮಿತ್ತೇ ಭಿನ್ದೇಯ್ಯಂ, ಪರಸ್ಸಪಿ ತಂ ಅಸ್ಸ ಅಪ್ಪಿಯಂ ಅಮನಾಪಂ…ಪೇ… ಏವಮಸ್ಸಾಯಂ ವಚೀಸಮಾಚಾರೋ ತಿಕೋಟಿಪರಿಸುದ್ಧೋ ಹೋತಿ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಗಹಪತಯೋ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಞ್ಚಿಕ್ಖತಿ – ಯೋ ಖೋ ಮಂ ಫರುಸಾಯ ವಾಚಾಯ ಸಮುದಾಚರೇಯ್ಯ, ನ ಮೇತಂ ಅಸ್ಸ ಪಿಯಂ ಮನಾಪಂ. ಅಹಞ್ಚೇವ ಖೋ ಪನ ಪರಂ ಫರುಸಾಯ ವಾಚಾಯ ಸಮುದಾಚರೇಯ್ಯಂ, ಪರಸ್ಸಪಿ ತಂ ಅಸ್ಸ ಅಪ್ಪಿಯಂ ಅಮನಾಪಂ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ…ಪೇ… ಏವಮಸ್ಸಾಯಂ ವಚೀಸಮಾಚಾರೋ ತಿಕೋಟಿಪರಿಸುದ್ಧೋ ಹೋತಿ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಗಹಪತಯೋ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಞ್ಚಿಕ್ಖತಿ – ‘ಯೋ ಖೋ ಮಂ ಸಮ್ಫಭಾಸೇನ ಸಮ್ಫಪ್ಪಲಾಪಭಾಸೇನ ಸಮುದಾಚರೇಯ್ಯ, ನ ಮೇತಂ ಅಸ್ಸ ಪಿಯಂ ಮನಾಪಂ. ಅಹಞ್ಚೇವ ಖೋ ಪನ ಪರಂ ಸಮ್ಫಭಾಸೇನ ಸಮ್ಫಪ್ಪಲಾಪಭಾಸೇನ ಸಮುದಾಚರೇಯ್ಯಂ, ಪರಸ್ಸಪಿ ತಂ ಅಸ್ಸ ಅಪ್ಪಿಯಂ ಅಮನಾಪಂ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಪರಸ್ಸ ಪೇಸೋ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ. ಯೋ ಖೋ ಮ್ಯಾಯಂ ಧಮ್ಮೋ ಅಪ್ಪಿಯೋ ಅಮನಾಪೋ, ಕಥಾಹಂ ಪರಂ ತೇನ ಸಂಯೋಜೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ! ಸೋ ಇತಿ ಪಟಿಸಙ್ಖಾಯ ಅತ್ತನಾ ಚ ಸಮ್ಫಪ್ಪಲಾಪಾ ಪಟಿವಿರತೋ ಹೋತಿ, ಪರಞ್ಚ ಸಮ್ಫಪ್ಪಲಾಪಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಸಮಾದಪೇತಿ, ಸಮ್ಫಪ್ಪಲಾಪಾ ವೇರಮಣಿಯಾ ಚ ವಣ್ಣಂ ಭಾಸತಿ. ಏವಮಸ್ಸಾಯಂ ವಚೀಸಮಾಚಾರೋ ತಿಕೋಟಿಪರಿಸುದ್ಧೋ ಹೋತಿ.

‘‘ಸೋ ಬುದ್ಧೇ ಅವೇಚ್ಚಪ್ಪಸಾದೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ – ಇತಿಪಿ ಸೋ ಭಗವಾ…ಪೇ… ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾತಿ; ಧಮ್ಮೇ …ಪೇ… ಸಙ್ಘೇ ಅವೇಚ್ಚಪ್ಪಸಾದೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ ಸುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ…ಪೇ… ಅನುತ್ತರಂ ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತಂ ಲೋಕಸ್ಸಾತಿ. ಅರಿಯಕನ್ತೇಹಿ ಸೀಲೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ ಅಖಣ್ಡೇಹಿ…ಪೇ… ಸಮಾಧಿಸಂವತ್ತನಿಕೇಹಿ. ಯತೋ ಖೋ, ಗಹಪತಯೋ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಇಮೇಹಿ ಸತ್ತಹಿ ಸದ್ಧಮ್ಮೇಹಿ [ಧಮ್ಮೇಹಿ (ಸೀ.)] ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ ಇಮೇಹಿ ಚತೂಹಿ ಆಕಙ್ಖಿಯೇಹಿ ಠಾನೇಹಿ, ಸೋ ಆಕಙ್ಖಮಾನೋ ಅತ್ತನಾವ ಅತ್ತಾನಂ ಬ್ಯಾಕರೇಯ್ಯ – ‘ಖೀಣನಿರಯೋಮ್ಹಿ ಖೀಣತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿ [ಖೀಣತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿಯೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.), ಖೀಣತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿಕೋ (ಕ.)] ಖೀಣಪೇತ್ತಿವಿಸಯೋ ಖೀಣಾಪಾಯದುಗ್ಗತಿವಿನಿಪಾತೋ, ಸೋತಾಪನ್ನೋಹಮಸ್ಮಿ ಅವಿನಿಪಾತಧಮ್ಮೋ ನಿಯತೋ ಸಮ್ಬೋಧಿಪರಾಯಣೋ’’’ತಿ.

ಏವಂ ವುತ್ತೇ ವೇಳುದ್ವಾರೇಯ್ಯಕಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಹಪತಿಕಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಂ, ಭೋ ಗೋತಮ…ಪೇ… ಏತೇ ಮಯಂ ಭವನ್ತಂ ಗೋತಮಂ ಸರಣಂ ಗಚ್ಛಾಮ ಧಮ್ಮಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಞ್ಚ. ಉಪಾಸಕೇ ನೋ ಭವಂ ಗೋತಮೋ ಧಾರೇತು ಅಜ್ಜತಗ್ಗೇ ಪಾಣುಪೇತೇ [ಪಾಣುಪೇತಂ (ಕ.)] ಸರಣಂ ಗತೇ’’ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.