೧೪. ಪಞ್ಚವೇರಸುತ್ತಂ

೨೯೩. ‘‘ಪಞ್ಚಹಿ, ಅನುರುದ್ಧ, ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಮಾತುಗಾಮೋ…ಪೇ… ನಿರಯಂ ಉಪಪಜ್ಜತಿ. ಕತಮೇಹಿ ಪಞ್ಚಹಿ? ಪಾಣಾತಿಪಾತೀ ಚ ಹೋತಿ, ಅದಿನ್ನಾದಾಯೀ ಚ ಹೋತಿ, ಕಾಮೇಸುಮಿಚ್ಛಾಚಾರೀ ಚ ಹೋತಿ, ಮುಸಾವಾದೀ ಚ ಹೋತಿ, ಸುರಾಮೇರಯಮಜ್ಜಪ್ಪಮಾದಟ್ಠಾಯೀ ಚ ಹೋತಿ – ಇಮೇಹಿ ಖೋ, ಅನುರುದ್ಧ, ಪಞ್ಚಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಮಾತುಗಾಮೋ ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಅಪಾಯಂ ದುಗ್ಗತಿಂ ವಿನಿಪಾತಂ ನಿರಯಂ ಉಪಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ. ಚುದ್ದಸಮಂ.

ಪಠಮಪೇಯ್ಯಾಲವಗ್ಗೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಮಾತುಗಾಮೋ ಪುರಿಸೋ ಚ, ಆವೇಣಿಕಾ ತಿಧಮ್ಮೋ ಚ [ದ್ವೇ ಮನಾಪಾಮನಾಪಾಚ, ಆವೇಣಿಕಾ ತೀಹಿ ಅನುರುದ್ಧೋ (ಸಬ್ಬತ್ಥ)];

ಕೋಧನೋ ಉಪನಾಹೀ ಚ, ಇಸ್ಸುಕೀ ಮಚ್ಛರೇನ ಚ;

ಅತಿಚಾರೀ ಚ ದುಸ್ಸೀಲೋ, ಅಪ್ಪಸ್ಸುತೋ ಚ ಕುಸೀತೋ;

ಮುಟ್ಠಸ್ಸತಿ ಪಞ್ಚವೇರಂ, ಕಣ್ಹಪಕ್ಖೇ ಪಕಾಸಿತೋ.