೪-೬. ದುಕ್ಖಛನ್ದಾದಿಸುತ್ತಂ

೧೭೧-೧೭೩. ‘‘ಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದುಕ್ಖಂ, ತತ್ರ ವೋ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ಛನ್ದರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ. ಕಿಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದುಕ್ಖಂ? ಚಕ್ಖು, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದುಕ್ಖಂ; ತತ್ರ ವೋ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ಛನ್ದರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ…ಪೇ… ಜಿವ್ಹಾ ದುಕ್ಖಾ…ಪೇ… ಮನೋ ದುಕ್ಖೋ; ತತ್ರ ವೋ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ಛನ್ದರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ. ಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದುಕ್ಖಂ ತತ್ರ ವೋ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ಛನ್ದರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ’’ತಿ.