೧-೧೧. ಮಾರಾದಿಸುತ್ತಏಕಾದಸಕಂ

೧೯೪. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ರಾಧಂ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ಮಾರೋ; ತತ್ರ ತೇ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ಛನ್ದರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ. ಕೋ ಚ, ರಾಧ, ಮಾರೋ? ರೂಪಂ ಖೋ, ರಾಧ, ಮಾರೋ; ತತ್ರ ತೇ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ…ಪೇ… ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಮಾರೋ; ತತ್ರ ತೇ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ…ಪೇ… ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ಮಾರೋ; ತತ್ರ ತೇ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ಛನ್ದರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ’’ತಿ.

೧೯೫. ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ಮಾರಧಮ್ಮೋ; ತತ್ರ ತೇ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ಛನ್ದರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ…ಪೇ….

೧೯೬. ಯಂ ಖೋ, ರಾಧ, ಅನಿಚ್ಚಂ…ಪೇ….

೧೯೭. ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ…ಪೇ….

೧೯೮. ಯಂ ಖೋ, ರಾಧ, ದುಕ್ಖಂ…ಪೇ….

೧೯೯. ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ…ಪೇ….

೨೦೦. ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ಅನತ್ತಾ…ಪೇ….

೨೦೧. ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ಅನತ್ತಧಮ್ಮೋ…ಪೇ….

೨೦೨. ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ಖಯಧಮ್ಮೋ…ಪೇ….

೨೦೩. ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ವಯಧಮ್ಮೋ…ಪೇ….

೨೦೪. ಯೋ ಖೋ, ರಾಧ, ಸಮುದಯಧಮ್ಮೋ; ತತ್ರ ತೇ ಛನ್ದೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ, ಛನ್ದರಾಗೋ ಪಹಾತಬ್ಬೋ…ಪೇ….