೬. ದುಕ್ಖಧಮ್ಮಸುತ್ತಂ

೧೭೫. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ರಾಧೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘‘ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ, ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ’ತಿ, ಭನ್ತೇ, ವುಚ್ಚತಿ. ಕತಮೋ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ’’ತಿ? ‘‘ರೂಪಂ ಖೋ, ರಾಧ, ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ, ವೇದನಾ ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ, ಸಞ್ಞಾ ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ, ಸಙ್ಖಾರಾ ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ, ವಿಞ್ಞಾಣಂ ದುಕ್ಖಧಮ್ಮೋ. ಏವಂ ಪಸ್ಸಂ…ಪೇ… ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾತಿ ಪಜಾನಾತೀ’’ತಿ. ಛಟ್ಠಂ.