೪. ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮಸುತ್ತಂ

೧೭೩. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ರಾಧೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘‘ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ, ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ’ತಿ, ಭನ್ತೇ, ವುಚ್ಚತಿ. ಕತಮೋ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ’’ತಿ? ‘‘ರೂಪಂ ಖೋ, ರಾಧ, ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ, ವೇದನಾ ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ, ಸಞ್ಞಾ ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ, ಸಙ್ಖಾರಾ ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ, ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಅನಿಚ್ಚಧಮ್ಮೋ. ಏವಂ ಪಸ್ಸಂ…ಪೇ… ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾತಿ ಪಜಾನಾತೀ’’ತಿ. ಚತುತ್ಥಂ.