೧೨. ನಿರೋಧಧಮ್ಮಸುತ್ತಂ

೧೮೧. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ರಾಧೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘‘ನಿರೋಧಧಮ್ಮೋ, ನಿರೋಧಧಮ್ಮೋ’ತಿ, ಭನ್ತೇ, ವುಚ್ಚತಿ. ಕತಮೋ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ನಿರೋಧಧಮ್ಮೋ’’ತಿ? ‘‘ರೂಪಂ ಖೋ, ರಾಧ, ನಿರೋಧಧಮ್ಮೋ, ವೇದನಾ ನಿರೋಧಧಮ್ಮೋ, ಸಞ್ಞಾ ನಿರೋಧಧಮ್ಮೋ, ಸಙ್ಖಾರಾ ನಿರೋಧಧಮ್ಮೋ, ವಿಞ್ಞಾಣಂ ನಿರೋಧಧಮ್ಮೋ. ಏವಂ ಪಸ್ಸಂ…ಪೇ… ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾತಿ ಪಜಾನಾತೀ’’ತಿ. ದ್ವಾದಸಮಂ.

ರಾಧಸಂಯುತ್ತಸ್ಸ ದುತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಮಾರೋ ಚ ಮಾರಧಮ್ಮೋ ಚ, ಅನಿಚ್ಚೇನ ಅಪರೇ ದುವೇ;

ದುಕ್ಖೇನ ಚ ದುವೇ ವುತ್ತಾ, ಅನತ್ತೇನ [ಅನತ್ತೇಹಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ತಥೇವ ಚ;

ಖಯವಯಸಮುದಯಂ, ನಿರೋಧಧಮ್ಮೇನ ದ್ವಾದಸಾತಿ.