೧೦. ವಯಧಮ್ಮಸುತ್ತಂ

೧೭೯. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ರಾಧೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘‘ವಯಧಮ್ಮೋ, ವಯಧಮ್ಮೋ’ತಿ, ಭನ್ತೇ, ವುಚ್ಚತಿ. ಕತಮೋ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ವಯಧಮ್ಮೋ’’ತಿ? ‘‘ರೂಪಂ ಖೋ, ರಾಧ, ವಯಧಮ್ಮೋ, ವೇದನಾ ವಯಧಮ್ಮೋ, ಸಞ್ಞಾ ವಯಧಮ್ಮೋ, ಸಙ್ಖಾರಾ ವಯಧಮ್ಮೋ, ವಿಞ್ಞಾಣಂ ವಯಧಮ್ಮೋ. ಏವಂ ಪಸ್ಸಂ…ಪೇ… ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾತಿ ಪಜಾನಾತೀ’’ತಿ. ದಸಮಂ.