೨. ಸತ್ತಸುತ್ತಂ

೧೬೧. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ರಾಧೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘‘ಸತ್ತೋ, ಸತ್ತೋ’ತಿ, ಭನ್ತೇ, ವುಚ್ಚತಿ. ಕಿತ್ತಾವತಾ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಸತ್ತೋತಿ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ? ‘‘ರೂಪೇ ಖೋ, ರಾಧ, ಯೋ ಛನ್ದೋ ಯೋ ರಾಗೋ ಯಾ ನನ್ದೀ ಯಾ ತಣ್ಹಾ, ತತ್ರ ಸತ್ತೋ, ತತ್ರ ವಿಸತ್ತೋ, ತಸ್ಮಾ ಸತ್ತೋತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ವೇದನಾಯ… ಸಞ್ಞಾಯ… ಸಙ್ಖಾರೇಸು… ವಿಞ್ಞಾಣೇ ಯೋ ಛನ್ದೋ ಯೋ ರಾಗೋ ಯಾ ನನ್ದೀ ಯಾ ತಣ್ಹಾ, ತತ್ರ ಸತ್ತೋ, ತತ್ರ ವಿಸತ್ತೋ, ತಸ್ಮಾ ಸತ್ತೋತಿ ವುಚ್ಚತಿ’’.

‘‘ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ರಾಧ, ಕುಮಾರಕಾ ವಾ ಕುಮಾರಿಕಾಯೋ ವಾ ಪಂಸ್ವಾಗಾರಕೇಹಿ ಕೀಳನ್ತಿ. ಯಾವಕೀವಞ್ಚ ತೇಸು ಪಂಸ್ವಾಗಾರಕೇಸು ಅವಿಗತರಾಗಾ ಹೋನ್ತಿ ಅವಿಗತಚ್ಛನ್ದಾ ಅವಿಗತಪೇಮಾ ಅವಿಗತಪಿಪಾಸಾ ಅವಿಗತಪರಿಳಾಹಾ ಅವಿಗತತಣ್ಹಾ, ತಾವ ತಾನಿ ಪಂಸ್ವಾಗಾರಕಾನಿ ಅಲ್ಲೀಯನ್ತಿ ಕೇಳಾಯನ್ತಿ ಧನಾಯನ್ತಿ [ಮನಾಯನ್ತಿ (ಸೀ. ಪೀ. ಕ.)] ಮಮಾಯನ್ತಿ. ಯತೋ ಚ ಖೋ, ರಾಧ, ಕುಮಾರಕಾ ವಾ ಕುಮಾರಿಕಾಯೋ ವಾ ತೇಸು ಪಂಸ್ವಾಗಾರಕೇಸು ವಿಗತರಾಗಾ ಹೋನ್ತಿ ವಿಗತಚ್ಛನ್ದಾ ವಿಗತಪೇಮಾ ವಿಗತಪಿಪಾಸಾ ವಿಗತಪರಿಳಾಹಾ ವಿಗತತಣ್ಹಾ, ಅಥ ಖೋ ತಾನಿ ಪಂಸ್ವಾಗಾರಕಾನಿ ಹತ್ಥೇಹಿ ಚ ಪಾದೇಹಿ ಚ ವಿಕಿರನ್ತಿ ವಿಧಮನ್ತಿ ವಿದ್ಧಂಸೇನ್ತಿ ವಿಕೀಳನಿಯಂ [ವಿಕೀಳನಿಕಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಕರೋನ್ತಿ. ಏವಮೇವ ಖೋ, ರಾಧ, ತುಮ್ಹೇಪಿ ರೂಪಂ ವಿಕಿರಥ ವಿಧಮಥ ವಿದ್ಧಂಸೇಥ ವಿಕೀಳನಿಯಂ ಕರೋಥ ತಣ್ಹಾಕ್ಖಯಾಯ ಪಟಿಪಜ್ಜಥ. ವೇದನಂ ವಿಕಿರಥ ವಿಧಮಥ ವಿದ್ಧಂಸೇಥ ವಿಕೀಳನಿಯಂ ಕರೋಥ ತಣ್ಹಾಕ್ಖಯಾಯ ಪಟಿಪಜ್ಜಥ. ಸಞ್ಞಂ… ಸಙ್ಖಾರೇ ವಿಕಿರಥ ವಿಧಮಥ ವಿದ್ಧಂಸೇಥ ವಿಕೀಳನಿಯಂ ಕರೋಥ ತಣ್ಹಾಕ್ಖಯಾಯ ಪಟಿಪಜ್ಜಥ. ವಿಞ್ಞಾಣಂ ವಿಕಿರಥ ವಿಧಮಥ ವಿದ್ಧಂಸೇಥ ವಿಕೀಳನಿಯಂ ಕರೋಥ ತಣ್ಹಾಕ್ಖಯಾಯ ಪಟಿಪಜ್ಜಥ. ತಣ್ಹಾಕ್ಖಯೋ ಹಿ, ರಾಧ, ನಿಬ್ಬಾನ’’ನ್ತಿ. ದುತಿಯಂ.