೧೦. ಆನನ್ದಸುತ್ತಂ

೧೫೯. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ…ಪೇ… ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸಾಧು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ಸಂಖಿತ್ತೇನ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತು, ಯಮಹಂ ಭಗವತೋ ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ಏಕೋ ವೂಪಕಟ್ಠೋ ಅಪ್ಪಮತ್ತೋ ಆತಾಪೀ ಪಹಿತತ್ತೋ ವಿಹರೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ.

‘‘ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಸಿ, ಆನನ್ದ, ರೂಪಂ ನಿಚ್ಚಂ ವಾ ಅನಿಚ್ಚಂ ವಾ’’ತಿ? ‘‘ಅನಿಚ್ಚಂ, ಭನ್ತೇ’’. ‘‘ಯಂ ಪನಾನಿಚ್ಚಂ, ದುಕ್ಖಂ ವಾ ತಂ ಸುಖಂ ವಾ’’ತಿ? ‘‘ದುಕ್ಖಂ, ಭನ್ತೇ’’. ‘‘ಯಂ ಪನಾನಿಚ್ಚಂ ದುಕ್ಖಂ ವಿಪರಿಣಾಮಧಮ್ಮಂ, ಕಲ್ಲಂ ನು ತಂ ಸಮನುಪಸ್ಸಿತುಂ – ‘ಏತಂ ಮಮ, ಏಸೋಹಮಸ್ಮಿ, ಏಸೋ ಮೇ ಅತ್ತಾ’’’ತಿ? ‘‘ನೋ ಹೇತಂ, ಭನ್ತೇ’’. ‘‘ವೇದನಾ… ಸಞ್ಞಾ… ಸಙ್ಖಾರಾ… ವಿಞ್ಞಾಣಂ ನಿಚ್ಚಂ ವಾ ಅನಿಚ್ಚಂ ವಾ’’ತಿ? ‘‘ಅನಿಚ್ಚಂ, ಭನ್ತೇ’’. ‘‘ಯಂ ಪನಾನಿಚ್ಚಂ, ದುಕ್ಖಂ ವಾ ತಂ ಸುಖಂ ವಾ’’ತಿ? ‘‘ದುಕ್ಖಂ, ಭನ್ತೇ’’. ‘‘ಯಂ ಪನಾನಿಚ್ಚಂ ದುಕ್ಖಂ ವಿಪರಿಣಾಮಧಮ್ಮಂ, ಕಲ್ಲಂ ನು ತಂ ಸಮನುಪಸ್ಸಿತುಂ – ‘ಏತಂ ಮಮ, ಏಸೋಹಮಸ್ಮಿ, ಏಸೋ ಮೇ ಅತ್ತಾ’’’ತಿ? ‘‘ನೋ ಹೇತಂ, ಭನ್ತೇ’’ [ನೋ ಹೇತಂ ಭನ್ತೇ. ತಸ್ಮಾತಿಹಾನನ್ದ ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ರೂಪಂ ಅತೀತಾನಾಗತಪಚ್ಚುಪ್ಪನ್ನಂ…ಪೇ… ದಟ್ಠಬ್ಬಂ. (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)]. ‘‘ಏವಂ ಪಸ್ಸಂ…ಪೇ… ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾತಿ ಪಜಾನಾತೀ’’ತಿ. ದಸಮಂ.

ದಿಟ್ಠಿವಗ್ಗೋ ಪಞ್ಚದಸಮೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಅಜ್ಝತ್ತಿಕಂ ಏತಂಮಮ, ಸೋಅತ್ತಾ ನೋಚಮೇಸಿಯಾ;

ಮಿಚ್ಛಾಸಕ್ಕಾಯತ್ತಾನು ದ್ವೇ, ಅಭಿನಿವೇಸಾ ಆನನ್ದೇನಾತಿ.

ಉಪರಿಪಣ್ಣಾಸಕೋ ಸಮತ್ತೋ.

ತಸ್ಸ ಉಪರಿಪಣ್ಣಾಸಕಸ್ಸ ವಗ್ಗುದ್ದಾನಂ –

ಅನ್ತೋ ಧಮ್ಮಕಥಿಕಾ ವಿಜ್ಜಾ, ಕುಕ್ಕುಳಂ ದಿಟ್ಠಿಪಞ್ಚಮಂ;

ತತಿಯೋ ಪಣ್ಣಾಸಕೋ ವುತ್ತೋ, ನಿಪಾತೋತಿ ಪವುಚ್ಚತೀತಿ [ನಿಪಾತೋ ತೇನ ವುಚ್ಚತೀತಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)].

ಖನ್ಧಸಂಯುತ್ತಂ ಸಮತ್ತಂ.