೫. ಸತ್ತಿಸುತ್ತಂ

೨೨೭. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ‘‘ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಿ ತಿಣ್ಹಫಲಾ. ಅಥ ಪುರಿಸೋ ಆಗಚ್ಛೇಯ್ಯ – ‘ಅಹಂ ಇಮಂ ಸತ್ತಿಂ ತಿಣ್ಹಫಲಂ ಪಾಣಿನಾ ವಾ ಮುಟ್ಠಿನಾ ವಾ ಪಟಿಲೇಣಿಸ್ಸಾಮಿ ಪಟಿಕೋಟ್ಟಿಸ್ಸಾಮಿ ಪಟಿವಟ್ಟೇಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ. ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಥ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಬ್ಬೋ ನು ಖೋ ಸೋ ಪುರಿಸೋ ಅಮುಂ ಸತ್ತಿಂ ತಿಣ್ಹಫಲಂ ಪಾಣಿನಾ ವಾ ಮುಟ್ಠಿನಾ ವಾ ಪಟಿಲೇಣೇತುಂ ಪಟಿಕೋಟ್ಟೇತುಂ ಪಟಿವಟ್ಟೇತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ನೋ ಹೇತಂ, ಭನ್ತೇ’’. ‘‘ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು’’? ‘‘ಅಸು ಹಿ, ಭನ್ತೇ, ಸತ್ತಿ ತಿಣ್ಹಫಲಾ ನ ಸುಕರಾ ಪಾಣಿನಾ ವಾ ಮುಟ್ಠಿನಾ ವಾ ಪಟಿಲೇಣೇತುಂ ಪಟಿಕೋಟ್ಟೇತುಂ ಪಟಿವಟ್ಟೇತುಂ. ಯಾವದೇವ ಚ ಪನ ಸೋ ಪುರಿಸೋ ಕಿಲಮಥಸ್ಸ ವಿಘಾತಸ್ಸ ಭಾಗೀ ಅಸ್ಸಾ’’ತಿ.

‘‘ಏವಮೇವ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯಸ್ಸ ಕಸ್ಸಚಿ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಮೇತ್ತಾಚೇತೋವಿಮುತ್ತಿ ಭಾವಿತಾ ಬಹುಲೀಕತಾ ಯಾನೀಕತಾ ವತ್ಥುಕತಾ ಅನುಟ್ಠಿತಾ ಪರಿಚಿತಾ ಸುಸಮಾರದ್ಧಾ, ತಸ್ಸ ಚೇ ಅಮನುಸ್ಸೋ ಚಿತ್ತಂ ಖಿಪಿತಬ್ಬಂ ಮಞ್ಞೇಯ್ಯ; ಅಥ ಖೋ ಸ್ವೇವ ಅಮನುಸ್ಸೋ ಕಿಲಮಥಸ್ಸ ವಿಘಾತಸ್ಸ ಭಾಗೀ ಅಸ್ಸ. ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಮೇತ್ತಾ ನೋ ಚೇತೋವಿಮುತ್ತಿ ಭಾವಿತಾ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಬಹುಲೀಕತಾ ಯಾನೀಕತಾ ವತ್ಥುಕತಾ ಅನುಟ್ಠಿತಾ ಪರಿಚಿತಾ ಸುಸಮಾರದ್ಧಾ’ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ಪಞ್ಚಮಂ.