೪. ಏಕಧೀತುಸುತ್ತಂ

೧೭೩. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ‘‘ದಾರುಣೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ…ಪೇ… ಸದ್ಧಾ ಭಿಕ್ಖವೇ ಉಪಾಸಿಕಾ ಏಕಂ ಧೀತರಂ ಪಿಯಂ ಮನಾಪಂ ಏವಂ ಸಮ್ಮಾ ಆಯಾಚಮಾನಾ ಆಯಾಚೇಯ್ಯ – ‘ತಾದಿಸಾ, ಅಯ್ಯೇ, ಭವಾಹಿ ಯಾದಿಸಾ ಖುಜ್ಜುತ್ತರಾ ಚ ಉಪಾಸಿಕಾ ವೇಳುಕಣ್ಡಕಿಯಾ [ವೇಳುಕಣ್ಡಕೀ (ಸೀ. ಛಕ್ಕಙ್ಗುತ್ತರೇಪಿ)] ಚ ನನ್ದಮಾತಾ’ತಿ. ಏಸಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತುಲಾ ಏತಂ ಪಮಾಣಂ ಮಮ ಸಾವಿಕಾನಂ ಉಪಾಸಿಕಾನಂ, ಯದಿದಂ ಖುಜ್ಜುತ್ತರಾ ಚ ಉಪಾಸಿಕಾ ವೇಳುಕಣ್ಡಕಿಯಾ ಚ ನನ್ದಮಾತಾ. ಸಚೇ ಖೋ ತ್ವಂ, ಅಯ್ಯೇ, ಅಗಾರಸ್ಮಾ ಅನಗಾರಿಯಂ ಪಬ್ಬಜಸಿ; ತಾದಿಸಾ, ಅಯ್ಯೇ, ಭವಾಹಿ ಯಾದಿಸಾ ಖೇಮಾ ಚ ಭಿಕ್ಖುನೀ ಉಪ್ಪಲವಣ್ಣಾ ಚಾತಿ. ಏಸಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತುಲಾ ಏತಂ ಪಮಾಣಂ ಮಮ ಸಾವಿಕಾನಂ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ, ಯದಿದಂ ಖೇಮಾ ಚ ಭಿಕ್ಖುನೀ ಉಪ್ಪಲವಣ್ಣಾ ಚ. ಮಾ ಚ ಖೋ ತ್ವಂ, ಅಯ್ಯೇ, ಸೇಖಂ ಅಪ್ಪತ್ತಮಾನಸಂ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ ಅನುಪಾಪುಣಾತೂತಿ. ತಂ ಚೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಸೇಖಂ ಅಪ್ಪತ್ತಮಾನಸಂ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ ಅನುಪಾಪುಣಾತಿ, ಸೋ ತಸ್ಸಾ ಹೋತಿ ಅನ್ತರಾಯಾಯ. ಏವಂ ದಾರುಣೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ…ಪೇ… ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ಚತುತ್ಥಂ.