೩-೧೦. ಸುವಣ್ಣನಿಕ್ಖಸುತ್ತಾದಿಅಟ್ಠಕಂ

೧೬೯. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ‘‘ಇಧಾಹಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏಕಚ್ಚಂ ಪುಗ್ಗಲಂ ಏವಂ ಚೇತಸಾ ಚೇತೋ ಪರಿಚ್ಚ ಪಜಾನಾಮಿ – ‘ನ ಚಾಯಮಾಯಸ್ಮಾ ಸುವಣ್ಣನಿಕ್ಖಸ್ಸಾಪಿ ಹೇತು…ಪೇ… ಸುವಣ್ಣನಿಕ್ಖಸತಸ್ಸಾಪಿ ಹೇತು… ಸಿಙ್ಗೀನಿಕ್ಖಸ್ಸಾಪಿ ಹೇತು… ಸಿಙ್ಗೀನಿಕ್ಖಸತಸ್ಸಾಪಿ ಹೇತು… ಪಥವಿಯಾಪಿ ಜಾತರೂಪಪರಿಪೂರಾಯ ಹೇತು… ಆಮಿಸಕಿಞ್ಚಿಕ್ಖಹೇತುಪಿ… ಜೀವಿತಹೇತುಪಿ… ಜನಪದಕಲ್ಯಾಣಿಯಾಪಿ ಹೇತು ಸಮ್ಪಜಾನಮುಸಾ ಭಾಸೇಯ್ಯಾ’ತಿ. ತಮೇನಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೇನ ಅಭಿಭೂತಂ ಪರಿಯಾದಿಣ್ಣಚಿತ್ತಂ ಸಮ್ಪಜಾನಮುಸಾ ಭಾಸನ್ತಂ. ಏವಂ ದಾರುಣೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ…ಪೇ… ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ದಸಮಂ.

ದುತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ದ್ವೇ ಪಾತಿ ದ್ವೇ ಸುವಣ್ಣಾ ಚ, ಸಿಙ್ಗೀಹಿ ಅಪರೇ ದುವೇ;

ಪಥವೀ ಕಿಞ್ಚಿಕ್ಖಜೀವಿತಂ, ಜನಪದಕಲ್ಯಾಣಿಯಾ ದಸಾತಿ.