೯. ವೇರಮ್ಭಸುತ್ತಂ

೧೬೫. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ‘‘ದಾರುಣೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ…ಪೇ… ಅಧಿಗಮಾಯ. ಉಪರಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಆಕಾಸೇ ವೇರಮ್ಭಾ [ವೇರಮ್ಬಾ (ಸೀ. ಪೀ.)] ನಾಮ ವಾತಾ ವಾಯನ್ತಿ. ತತ್ಥ ಯೋ ಪಕ್ಖೀ ಗಚ್ಛತಿ ತಮೇನಂ ವೇರಮ್ಭಾ ವಾತಾ ಖಿಪನ್ತಿ. ತಸ್ಸ ವೇರಮ್ಭವಾತಕ್ಖಿತ್ತಸ್ಸ ಅಞ್ಞೇನೇವ ಪಾದಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ, ಅಞ್ಞೇನ ಪಕ್ಖಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ, ಅಞ್ಞೇನ ಸೀಸಂ ಗಚ್ಛತಿ, ಅಞ್ಞೇನ ಕಾಯೋ ಗಚ್ಛತಿ. ಏವಮೇವ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಧೇಕಚ್ಚೋ ಭಿಕ್ಖು ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿಣ್ಣಚಿತ್ತೋ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಗಾಮಂ ವಾ ನಿಗಮಂ ವಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸತಿ ಅರಕ್ಖಿತೇನೇವ ಕಾಯೇನ ಅರಕ್ಖಿತಾಯ ವಾಚಾಯ ಅರಕ್ಖಿತೇನ ಚಿತ್ತೇನ, ಅನುಪಟ್ಠಿತಾಯ ಸತಿಯಾ, ಅಸಂವುತೇಹಿ ಇನ್ದ್ರಿಯೇಹಿ. ಸೋ ತತ್ಥ ಪಸ್ಸತಿ ಮಾತುಗಾಮಂ ದುನ್ನಿವತ್ಥಂ ವಾ ದುಪ್ಪಾರುತಂ ವಾ. ತಸ್ಸ ಮಾತುಗಾಮಂ ದಿಸ್ವಾ ದುನ್ನಿವತ್ಥಂ ವಾ ದುಪ್ಪಾರುತಂ ವಾ ರಾಗೋ ಚಿತ್ತಂ ಅನುದ್ಧಂಸೇತಿ. ಸೋ ರಾಗಾನುದ್ಧಂಸಿತೇನ ಚಿತ್ತೇನ ಸಿಕ್ಖಂ ಪಚ್ಚಕ್ಖಾಯ ಹೀನಾಯಾವತ್ತತಿ. ತಸ್ಸ ಅಞ್ಞೇ ಚೀವರಂ ಹರನ್ತಿ, ಅಞ್ಞೇ ಪತ್ತಂ ಹರನ್ತಿ, ಅಞ್ಞೇ ನಿಸೀದನಂ ಹರನ್ತಿ, ಅಞ್ಞೇ ಸೂಚಿಘರಂ ಹರನ್ತಿ, ವೇರಮ್ಭವಾತಕ್ಖಿತ್ತಸ್ಸೇವ ಸಕುಣಸ್ಸ. ಏವಂ ದಾರುಣೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ…ಪೇ… ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ನವಮಂ.