೫. ಮೀಳ್ಹಕಸುತ್ತಂ

೧೬೧. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ‘‘ದಾರುಣೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ…ಪೇ… ಅಧಿಗಮಾಯ. ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮೀಳ್ಹಕಾ ಗೂಥಾದೀ ಗೂಥಪೂರಾ ಪುಣ್ಣಾ ಗೂಥಸ್ಸ. ಪುರತೋ ಚಸ್ಸ ಮಹಾಗೂಥಪುಞ್ಜೋ. ಸಾ ತೇನ ಅಞ್ಞಾ ಮೀಳ್ಹಕಾ ಅತಿಮಞ್ಞೇಯ್ಯ – ‘ಅಹಮ್ಹಿ ಗೂಥಾದೀ ಗೂಥಪೂರಾ ಪುಣ್ಣಾ ಗೂಥಸ್ಸ, ಪುರತೋ ಚ ಮ್ಯಾಯಂ ಮಹಾಗೂಥಪುಞ್ಜೋ’ತಿ. ಏವಮೇವ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಧೇಕಚ್ಚೋ ಭಿಕ್ಖು ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿಣ್ಣಚಿತ್ತೋ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಗಾಮಂ ವಾ ನಿಗಮಂ ವಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸತಿ. ಸೋ ತತ್ಥ ಭುತ್ತಾವೀ ಚ ಹೋತಿ ಯಾವದತ್ಥೋ, ನಿಮನ್ತಿತೋ ಚ ಸ್ವಾತನಾಯ, ಪಿಣ್ಡಪಾತೋ ಚಸ್ಸ ಪೂರೋ. ಸೋ ಆರಾಮಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖುಗಣಸ್ಸ ಮಜ್ಝೇ ವಿಕತ್ಥತಿ – ‘ಭುತ್ತಾವೀ ಚಮ್ಹಿ ಯಾವದತ್ಥೋ, ನಿಮನ್ತಿತೋ ಚಮ್ಹಿ ಸ್ವಾತನಾಯ, ಪಿಣ್ಡಪಾತೋ ಚ ಮ್ಯಾಯಂ ಪೂರೋ, ಲಾಭೀ ಚಮ್ಹಿ ಚೀವರ-ಪಿಣ್ಡಪಾತ-ಸೇನಾಸನ-ಗಿಲಾನಪ್ಪಚ್ಚಯ-ಭೇಸಜ್ಜಪರಿಕ್ಖಾರಾನಂ, ಇಮೇ ಪನಞ್ಞೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅಪ್ಪಪುಞ್ಞಾ ಅಪ್ಪೇಸಕ್ಖಾ ನ ಲಾಭಿನೋ ಚೀವರ-ಪಿಣ್ಡಪಾತಸೇನಾಸನ-ಗಿಲಾನಪ್ಪಚ್ಚಯ-ಭೇಸಜ್ಜ-ಪರಿಕ್ಖಾರಾನ’ನ್ತಿ. ಸೋ ತೇನ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೇನ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿಣ್ಣಚಿತ್ತೋ ಅಞ್ಞೇ ಪೇಸಲೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅತಿಮಞ್ಞತಿ. ತಞ್ಹಿ ತಸ್ಸ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮೋಘಪುರಿಸಸ್ಸ ಹೋತಿ ದೀಘರತ್ತಂ ಅಹಿತಾಯ ದುಕ್ಖಾಯ. ಏವಂ ದಾರುಣೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಸಿಲೋಕೋ…ಪೇ… ಏವಞ್ಹಿ ವೋ ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ಪಞ್ಚಮಂ.