೭. ದಸಙ್ಗಸುತ್ತಂ

೧೧೩. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ‘‘ಧಾತುಸೋವ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾ ಸಂಸನ್ದನ್ತಿ ಸಮೇನ್ತಿ. ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಕಾ ಮಿಚ್ಛಾದಿಟ್ಠಿಕೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಸನ್ದನ್ತಿ ಸಮೇನ್ತಿ; ಮಿಚ್ಛಾಸಙ್ಕಪ್ಪಾ…ಪೇ… ಮಿಚ್ಛಾವಾಚಾ… ಮಿಚ್ಛಾಕಮ್ಮನ್ತಾ… ಮಿಚ್ಛಾಆಜೀವಾ… ಮಿಚ್ಛಾವಾಯಾಮಾ… ಮಿಚ್ಛಾಸತಿನೋ … ಮಿಚ್ಛಾಸಮಾಧಿನೋ ಮಿಚ್ಛಾಸಮಾಧೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಸನ್ದನ್ತಿ ಸಮೇನ್ತಿ; ಮಿಚ್ಛಾಞಾಣಿನೋ ಮಿಚ್ಛಾಞಾಣೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಸನ್ದನ್ತಿ ಸಮೇನ್ತಿ; ಮಿಚ್ಛಾವಿಮುತ್ತಿನೋ ಮಿಚ್ಛಾವಿಮುತ್ತೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಸನ್ದನ್ತಿ ಸಮೇನ್ತಿ’’.

‘‘ಸಮ್ಮಾದಿಟ್ಠಿಕಾ ಸಮ್ಮಾದಿಟ್ಠಿಕೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಸನ್ದನ್ತಿ ಸಮೇನ್ತಿ; ಸಮ್ಮಾಸಙ್ಕಪ್ಪಾ…ಪೇ… ಸಮ್ಮಾವಾಚಾ… ಸಮ್ಮಾಕಮ್ಮನ್ತಾ… ಸಮ್ಮಾಆಜೀವಾ… ಸಮ್ಮಾವಾಯಾಮಾ… ಸಮ್ಮಾಸತಿನೋ… ಸಮ್ಮಾಸಮಾಧಿನೋ… ಸಮ್ಮಾಞಾಣಿನೋ ಸಮ್ಮಾಞಾಣೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಸನ್ದನ್ತಿ ಸಮೇನ್ತಿ; ಸಮ್ಮಾವಿಮುತ್ತಿನೋ ಸಮ್ಮಾವಿಮುತ್ತೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಸನ್ದನ್ತಿ ಸಮೇನ್ತೀ’’ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.

ಸತ್ತನ್ನಂ ಸುತ್ತನ್ತಾನಂ ಉದ್ದಾನಂ –

ಅಸಮಾಹಿತಂ ದುಸ್ಸೀಲಂ, ಪಞ್ಚ ಸಿಕ್ಖಾಪದಾನಿ ಚ;

ಸತ್ತ ಕಮ್ಮಪಥಾ ವುತ್ತಾ, ದಸಕಮ್ಮಪಥೇನ ಚ;

ಛಟ್ಠಂ ಅಟ್ಠಙ್ಗಿಕೋ ವುತ್ತೋ, ದಸಙ್ಗೇನ ಚ ಸತ್ತಮಂ.

ಕಮ್ಮಪಥವಗ್ಗೋ ತತಿಯೋ.