೧೦. ಥೇರನಾಮಕಸುತ್ತಂ

೨೪೪. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ವೇಳುವನೇ ಕಲನ್ದಕನಿವಾಪೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಥೇರನಾಮಕೋ ಏಕವಿಹಾರೀ ಚೇವ ಹೋತಿ ಏಕವಿಹಾರಸ್ಸ ಚ ವಣ್ಣವಾದೀ. ಸೋ ಏಕೋ ಗಾಮಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸತಿ ಏಕೋ ಪಟಿಕ್ಕಮತಿ ಏಕೋ ರಹೋ ನಿಸೀದತಿ ಏಕೋ ಚಙ್ಕಮಂ ಅಧಿಟ್ಠಾತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಇಧ, ಭನ್ತೇ, ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಥೇರನಾಮಕೋ ಏಕವಿಹಾರೀ ಏಕವಿಹಾರಸ್ಸ ಚ ವಣ್ಣವಾದೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಅಞ್ಞತರಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಏಹಿ ತ್ವಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಮಮ ವಚನೇನ ಥೇರಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಆಮನ್ತೇಹಿ – ‘ಸತ್ಥಾ ತಂ, ಆವುಸೋ ಥೇರ, ಆಮನ್ತೇತೀ’’’ತಿ. ‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಭಗವತೋ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಥೇರೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಥೇರಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸತ್ಥಾ ತಂ, ಆವುಸೋ ಥೇರ, ಆಮನ್ತೇತೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಮಾವುಸೋ’’ತಿ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಥೇರೋ ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಥೇರಂ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸಚ್ಚಂ ಕಿರ ತ್ವಂ, ಥೇರ, ಏಕವಿಹಾರೀ ಏಕವಿಹಾರಸ್ಸ ಚ ವಣ್ಣವಾದೀ’’ತಿ? ‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’. ‘‘ಯಥಾ ಕಥಂ ಪನ ತ್ವಂ, ಥೇರ, ಏಕವಿಹಾರೀ ಏಕವಿಹಾರಸ್ಸ ಚ ವಣ್ಣವಾದೀ’’ತಿ? ‘‘ಇಧಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಏಕೋ ಗಾಮಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸಾಮಿ ಏಕೋ ಪಟಿಕ್ಕಮಾಮಿ ಏಕೋ ರಹೋ ನಿಸೀದಾಮಿ ಏಕೋ ಚಙ್ಕಮಂ ಅಧಿಟ್ಠಾಮಿ. ಏವಂ ಖ್ವಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಏಕವಿಹಾರೀ ಏಕವಿಹಾರಸ್ಸ ಚ ವಣ್ಣವಾದೀ’’ತಿ.

‘‘ಅತ್ಥೇಸೋ, ಥೇರ, ಏಕವಿಹಾರೋ ನೇಸೋ ನತ್ಥೀತಿ ವದಾಮಿ. ಅಪಿ ಚ, ಥೇರ, ಯಥಾ ಏಕವಿಹಾರೋ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಪರಿಪುಣ್ಣೋ ಹೋತಿ ತಂ ಸುಣಾಹಿ, ಸಾಧುಕಂ ಮನಸಿ ಕರೋಹಿ; ಭಾಸಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಖೋ…ಪೇ…. ‘‘ಕಥಞ್ಚ, ಥೇರ, ಏಕವಿಹಾರೋ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಪರಿಪುಣ್ಣೋ ಹೋತಿ. ಇಧ, ಥೇರ, ಯಂ ಅತೀತಂ ತಂ ಪಹೀನಂ, ಯಂ ಅನಾಗತಂ ತಂ ಪಟಿನಿಸ್ಸಟ್ಠಂ, ಪಚ್ಚುಪ್ಪನ್ನೇಸು ಚ ಅತ್ತಭಾವಪಟಿಲಾಭೇಸು ಛನ್ದರಾಗೋ ಸುಪ್ಪಟಿವಿನೀತೋ. ಏವಂ ಖೋ, ಥೇರ, ಏಕವಿಹಾರೋ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಪರಿಪುಣ್ಣೋ ಹೋತೀ’’ತಿ.

ಇದಮವೋಚ ಭಗವಾ. ಇದಂ ವತ್ವಾನ ಸುಗತೋ ಅಥಾಪರಂ ಏತದವೋಚ ಸತ್ಥಾ –

‘‘ಸಬ್ಬಾಭಿಭುಂ ಸಬ್ಬವಿದುಂ ಸುಮೇಧಂ,

ಸಬ್ಬೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು ಅನೂಪಲಿತ್ತಂ;

ಸಬ್ಬಞ್ಜಹಂ ತಣ್ಹಾಕ್ಖಯೇ ವಿಮುತ್ತಂ,

ತಮಹಂ ನರಂ ಏಕವಿಹಾರೀತಿ ಬ್ರೂಮೀ’’ತಿ. ದಸಮಂ;