೧೪. ಗನ್ಧತ್ಥೇನಸುತ್ತಂ

೨೩೪. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಕೋಸಲೇಸು ವಿಹರತಿ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ವನಸಣ್ಡೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತೋ ಪೋಕ್ಖರಣಿಂ ಓಗಾಹೇತ್ವಾ ಪದುಮಂ ಉಪಸಿಙ್ಘತಿ. ಅಥ ಖೋ ಯಾ ತಸ್ಮಿಂ ವನಸಣ್ಡೇ ಅಧಿವತ್ಥಾ ದೇವತಾ ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಅನುಕಮ್ಪಿಕಾ ಅತ್ಥಕಾಮಾ ತಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಸಂವೇಜೇತುಕಾಮಾ ಯೇನ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಯಮೇತಂ ವಾರಿಜಂ ಪುಪ್ಫಂ, ಅದಿನ್ನಂ ಉಪಸಿಙ್ಘಸಿ;

ಏಕಙ್ಗಮೇತಂ ಥೇಯ್ಯಾನಂ, ಗನ್ಧತ್ಥೇನೋಸಿ ಮಾರಿಸಾ’’ತಿ.

‘‘ನ ಹರಾಮಿ ನ ಭಞ್ಜಾಮಿ, ಆರಾ ಸಿಙ್ಘಾಮಿ ವಾರಿಜಂ;

ಅಥ ಕೇನ ನು ವಣ್ಣೇನ, ಗನ್ಧತ್ಥೇನೋತಿ ವುಚ್ಚತಿ.

‘‘ಯ್ವಾಯಂ ಭಿಸಾನಿ ಖನತಿ, ಪುಣ್ಡರೀಕಾನಿ ಭಞ್ಜತಿ;

ಏವಂ ಆಕಿಣ್ಣಕಮ್ಮನ್ತೋ, ಕಸ್ಮಾ ಏಸೋ ನ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ.

‘‘ಆಕಿಣ್ಣಲುದ್ದೋ ಪುರಿಸೋ, ಧಾತಿಚೇಲಂವ ಮಕ್ಖಿತೋ;

ತಸ್ಮಿಂ ಮೇ ವಚನಂ ನತ್ಥಿ, ತ್ವಞ್ಚಾರಹಾಮಿ ವತ್ತವೇ.

‘‘ಅನಙ್ಗಣಸ್ಸ ಪೋಸಸ್ಸ, ನಿಚ್ಚಂ ಸುಚಿಗವೇಸಿನೋ;

ವಾಲಗ್ಗಮತ್ತಂ ಪಾಪಸ್ಸ, ಅಬ್ಭಾಮತ್ತಂವ ಖಾಯತೀ’’ತಿ.

‘‘ಅದ್ಧಾ ಮಂ ಯಕ್ಖ ಜಾನಾಸಿ, ಅಥೋ ಮೇ ಅನುಕಮ್ಪಸಿ;

ಪುನಪಿ ಯಕ್ಖ ವಜ್ಜಾಸಿ, ಯದಾ ಪಸ್ಸಸಿ ಏದಿಸ’’ನ್ತಿ.

‘‘ನೇವ ತಂ ಉಪಜೀವಾಮ, ನಪಿ ತೇ ಭತಕಾಮ್ಹಸೇ;

ತ್ವಮೇವ ಭಿಕ್ಖು ಜಾನೇಯ್ಯ, ಯೇನ ಗಚ್ಛೇಯ್ಯ ಸುಗ್ಗತಿ’’ನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತಾಯ ದೇವತಾಯ ಸಂವೇಜಿತೋ ಸಂವೇಗಮಾಪಾದೀತಿ.

ವನಸಂಯುತ್ತಂ ಸಮತ್ತಂ.