೨. ಸೋಮಾಸುತ್ತಂ

೧೬೩. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ಸೋಮಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿ. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾ ಯೇನ ಅನ್ಧವನಂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ ದಿವಾವಿಹಾರಾಯ. ಅನ್ಧವನಂ ಅಜ್ಝೋಗಾಹೇತ್ವಾ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ದಿವಾವಿಹಾರಂ ನಿಸೀದಿ. ಅಥ ಖೋ ಮಾರೋ ಪಾಪಿಮಾ ಸೋಮಾಯ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಭಯಂ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ಲೋಮಹಂಸಂ ಉಪ್ಪಾದೇತುಕಾಮೋ ಸಮಾಧಿಮ್ಹಾ ಚಾವೇತುಕಾಮೋ ಯೇನ ಸೋಮಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಸೋಮಂ ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಯಂ ತಂ ಇಸೀಹಿ ಪತ್ತಬ್ಬಂ, ಠಾನಂ ದುರಭಿಸಮ್ಭವಂ;

ನ ತಂ ದ್ವಙ್ಗುಲಪಞ್ಞಾಯ, ಸಕ್ಕಾ ಪಪ್ಪೋತುಮಿತ್ಥಿಯಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಸೋಮಾಯ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಕೋ ನು ಖ್ವಾಯಂ ಮನುಸ್ಸೋ ವಾ ಅಮನುಸ್ಸೋ ವಾ ಗಾಥಂ ಭಾಸತೀ’’ತಿ? ಅಥ ಖೋ ಸೋಮಾಯ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಮಾರೋ ಖೋ ಅಯಂ ಪಾಪಿಮಾ ಮಮ ಭಯಂ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ಲೋಮಹಂಸಂ ಉಪ್ಪಾದೇತುಕಾಮೋ ಸಮಾಧಿಮ್ಹಾ ಚಾವೇತುಕಾಮೋ ಗಾಥಂ ಭಾಸತೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋಮಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ ‘‘ಮಾರೋ ಅಯಂ ಪಾಪಿಮಾ’’ ಇತಿ ವಿದಿತ್ವಾ ಮಾರಂ ಪಾಪಿಮನ್ತಂ ಗಾಥಾಹಿ ಪಚ್ಚಭಾಸಿ –

‘‘ಇತ್ಥಿಭಾವೋ ಕಿಂ ಕಯಿರಾ, ಚಿತ್ತಮ್ಹಿ ಸುಸಮಾಹಿತೇ;

ಞಾಣಮ್ಹಿ ವತ್ತಮಾನಮ್ಹಿ, ಸಮ್ಮಾ ಧಮ್ಮಂ ವಿಪಸ್ಸತೋ.

‘‘ಯಸ್ಸ ನೂನ ಸಿಯಾ ಏವಂ, ಇತ್ಥಾಹಂ ಪುರಿಸೋತಿ ವಾ;

ಕಿಞ್ಚಿ ವಾ ಪನ ಅಞ್ಞಸ್ಮಿ [ಅಸ್ಮೀತಿ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)], ತಂ ಮಾರೋ ವತ್ತುಮರಹತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಮಾರೋ ಪಾಪಿಮಾ ‘‘ಜಾನಾತಿ ಮಂ ಸೋಮಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ’’ತಿ ದುಕ್ಖೀ ದುಮ್ಮನೋ ತತ್ಥೇವನ್ತರಧಾಯೀತಿ.