೩. ಕಿಸಾಗೋತಮೀಸುತ್ತಂ

೧೬೪. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ಕಿಸಾಗೋತಮೀ ಭಿಕ್ಖುನೀ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪಾವಿಸಿ. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾಭತ್ತಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತಪಟಿಕ್ಕನ್ತಾ ಯೇನ ಅನ್ಧವನಂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ದಿವಾವಿಹಾರಾಯ. ಅನ್ಧವನಂ ಅಜ್ಝೋಗಾಹೇತ್ವಾ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ದಿವಾವಿಹಾರಂ ನಿಸೀದಿ. ಅಥ ಖೋ ಮಾರೋ ಪಾಪಿಮಾ ಕಿಸಾಗೋತಮಿಯಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಭಯಂ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ಲೋಮಹಂಸಂ ಉಪ್ಪಾದೇತುಕಾಮೋ ಸಮಾಧಿಮ್ಹಾ ಚಾವೇತುಕಾಮೋ ಯೇನ ಕಿಸಾಗೋತಮೀ ಭಿಕ್ಖುನೀ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಕಿಸಾಗೋತಮಿಂ ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಕಿಂ ನು ತ್ವಂ ಮತಪುತ್ತಾವ, ಏಕಮಾಸಿ ರುದಮ್ಮುಖೀ;

ವನಮಜ್ಝಗತಾ ಏಕಾ, ಪುರಿಸಂ ನು ಗವೇಸಸೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಕಿಸಾಗೋತಮಿಯಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಕೋ ನು ಖ್ವಾಯಂ ಮನುಸ್ಸೋ ವಾ ಅಮನುಸ್ಸೋ ವಾ ಗಾಥಂ ಭಾಸತೀ’’ತಿ? ಅಥ ಖೋ ಕಿಸಾಗೋತಮಿಯಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯಾ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಮಾರೋ ಖೋ ಅಯಂ ಪಾಪಿಮಾ ಮಮ ಭಯಂ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ಲೋಮಹಂಸಂ ಉಪ್ಪಾದೇತುಕಾಮೋ ಸಮಾಧಿಮ್ಹಾ ಚಾವೇತುಕಾಮೋ ಗಾಥಂ ಭಾಸತೀ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಕಿಸಾಗೋತಮೀ ಭಿಕ್ಖುನೀ ‘‘ಮಾರೋ ಅಯಂ ಪಾಪಿಮಾ’’ ಇತಿ ವಿದಿತ್ವಾ ಮಾರಂ ಪಾಪಿಮನ್ತಂ ಗಾಥಾಹಿ ಪಚ್ಚಭಾಸಿ –

‘‘ಅಚ್ಚನ್ತಂ ಮತಪುತ್ತಾಮ್ಹಿ, ಪುರಿಸಾ ಏತದನ್ತಿಕಾ;

ನ ಸೋಚಾಮಿ ನ ರೋದಾಮಿ, ನ ತಂ ಭಾಯಾಮಿ ಆವುಸೋ.

‘‘ಸಬ್ಬತ್ಥ ವಿಹತಾ ನನ್ದೀ, ತಮೋಕ್ಖನ್ಧೋ ಪದಾಲಿತೋ;

ಜೇತ್ವಾನ ಮಚ್ಚುನೋ [ಜೇತ್ವಾ ನಮುಚಿನೋ (ಸೀ.)] ಸೇನಂ, ವಿಹರಾಮಿ ಅನಾಸವಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಮಾರೋ ಪಾಪಿಮಾ ‘‘ಜಾನಾತಿ ಮಂ ಕಿಸಾಗೋತಮೀ ಭಿಕ್ಖುನೀ’’ತಿ ದುಕ್ಖೀ ದುಮ್ಮನೋ ತತ್ಥೇವನ್ತರಧಾಯೀತಿ.