೩. ದೀಘಲಟ್ಠಿಸುತ್ತಂ

೯೪. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ವೇಳುವನೇ ಕಲನ್ದಕನಿವಾಪೇ. ಅಥ ಖೋ ದೀಘಲಟ್ಠಿ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಾಯ ರತ್ತಿಯಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತವಣ್ಣೋ ಕೇವಲಕಪ್ಪಂ ವೇಳುವನಂ ಓಭಾಸೇತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತೋ ಖೋ ದೀಘಲಟ್ಠಿ ದೇವಪುತ್ತೋ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಭಿಕ್ಖು ಸಿಯಾ ಝಾಯೀ ವಿಮುತ್ತಚಿತ್ತೋ,

ಆಕಙ್ಖೇ ಚೇ ಹದಯಸ್ಸಾನುಪತ್ತಿಂ;

ಲೋಕಸ್ಸ ಞತ್ವಾ ಉದಯಬ್ಬಯಞ್ಚ,

ಸುಚೇತಸೋ ಅನಿಸ್ಸಿತೋ ತದಾನಿಸಂಸೋ’’ತಿ.