೨. ವೇಣ್ಡುಸುತ್ತಂ

೯೩. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತೋ ಖೋ ವೇಣ್ಡು [ವೇಣ್ಹು (ಸೀ.)] ದೇವಪುತ್ತೋ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಸುಖಿತಾವ ತೇ [ಸುಖಿತಾ ವತ ತೇ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ಮನುಜಾ, ಸುಗತಂ ಪಯಿರುಪಾಸಿಯ;

ಯುಞ್ಜಂ [ಯುಜ್ಜ (ಸೀ.), ಯುಞ್ಜ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಗೋತಮಸಾಸನೇ, ಅಪ್ಪಮತ್ತಾ ನು ಸಿಕ್ಖರೇ’’ತಿ.

‘‘ಯೇ ಮೇ ಪವುತ್ತೇ ಸಿಟ್ಠಿಪದೇ [ಸತ್ಥಿಪದೇ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] (ವೇಣ್ಡೂತಿ ಭಗವಾ),

ಅನುಸಿಕ್ಖನ್ತಿ ಝಾಯಿನೋ;

ಕಾಲೇ ತೇ ಅಪ್ಪಮಜ್ಜನ್ತಾ,

ನ ಮಚ್ಚುವಸಗಾ ಸಿಯು’’ನ್ತಿ.