೫. ದಾಮಲಿಸುತ್ತಂ

೮೬. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ದಾಮಲಿ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಾಯ ರತ್ತಿಯಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತವಣ್ಣೋ ಕೇವಲಕಪ್ಪಂ ಜೇತವನಂ ಓಭಾಸೇತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತೋ ಖೋ ದಾಮಲಿ ದೇವಪುತ್ತೋ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಕರಣೀಯಮೇತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನ, ಪಧಾನಂ ಅಕಿಲಾಸುನಾ;

ಕಾಮಾನಂ ವಿಪ್ಪಹಾನೇನ, ನ ತೇನಾಸೀಸತೇ ಭವ’’ನ್ತಿ.

‘‘ನತ್ಥಿ ಕಿಚ್ಚಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ (ದಾಮಲೀತಿ ಭಗವಾ),

ಕತಕಿಚ್ಚೋ ಹಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ.

‘‘ಯಾವ ನ ಗಾಧಂ ಲಭತಿ ನದೀಸು,

ಆಯೂಹತಿ ಸಬ್ಬಗತ್ತೇಭಿ ಜನ್ತು;

ಗಾಧಞ್ಚ ಲದ್ಧಾನ ಥಲೇ ಠಿತೋ ಯೋ,

ನಾಯೂಹತೀ ಪಾರಗತೋ ಹಿ ಸೋವ [ಸೋತಿ (ಸೀ. ಪೀ. ಕ.), ಹೋತಿ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.), ಸೋ (?)].

‘‘ಏಸೂಪಮಾ ದಾಮಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ,

ಖೀಣಾಸವಸ್ಸ ನಿಪಕಸ್ಸ ಝಾಯಿನೋ;

ಪಪ್ಪುಯ್ಯ ಜಾತಿಮರಣಸ್ಸ ಅನ್ತಂ,

ನಾಯೂಹತೀ ಪಾರಗತೋ ಹಿ ಸೋ’’ತಿ [ಹೋತೀತಿ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)].