೧೦. ಸಙ್ಘವನ್ದನಾಸುತ್ತಂ

೨೬೬. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಜೇತವನೇ. ತತ್ರ ಖೋ…ಪೇ… ಏತದವೋಚ – ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಮಾತಲಿಂ ಸಙ್ಗಾಹಕಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಯೋಜೇಹಿ, ಸಮ್ಮ ಮಾತಲಿ, ಸಹಸ್ಸಯುತ್ತಂ ಆಜಞ್ಞರಥಂ, ಉಯ್ಯಾನಭೂಮಿಂ ಗಚ್ಛಾಮ ಸುಭೂಮಿಂ ದಸ್ಸನಾಯಾ’ತಿ. ‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಲಿ ಸಙ್ಗಾಹಕೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ, ಸಹಸ್ಸಯುತ್ತಂ ಆಜಞ್ಞರಥಂ ಯೋಜೇತ್ವಾ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿವೇದೇಸಿ – ‘ಯುತ್ತೋ ಖೋ ತೇ, ಮಾರಿಸ, ಸಹಸ್ಸಯುತ್ತೋ ಆಜಞ್ಞರಥೋ, ಯಸ್ಸ ದಾನಿ ಕಾಲಂ ಮಞ್ಞಸೀ’’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ವೇಜಯನ್ತಪಾಸಾದಾ ಓರೋಹನ್ತೋ ಅಞ್ಜಲಿಂ ಕತ್ವಾ ಸುದಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ನಮಸ್ಸತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಲಿ ಸಙ್ಗಾಹಕೋ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ತಞ್ಹಿ ಏತೇ ನಮಸ್ಸೇಯ್ಯುಂ, ಪೂತಿದೇಹಸಯಾ ನರಾ;

ನಿಮುಗ್ಗಾ ಕುಣಪಮ್ಹೇತೇ, ಖುಪ್ಪಿಪಾಸಸಮಪ್ಪಿತಾ.

‘‘ಕಿಂ ನು ತೇಸಂ ಪಿಹಯಸಿ, ಅನಾಗಾರಾನ ವಾಸವ;

ಆಚಾರಂ ಇಸಿನಂ ಬ್ರೂಹಿ, ತಂ ಸುಣೋಮ ವಚೋ ತವಾ’’ತಿ.

‘‘ಏತಂ ತೇಸಂ ಪಿಹಯಾಮಿ, ಅನಾಗಾರಾನ ಮಾತಲಿ;

ಯಮ್ಹಾ ಗಾಮಾ ಪಕ್ಕಮನ್ತಿ, ಅನಪೇಕ್ಖಾ ವಜನ್ತಿ ತೇ.

‘‘ನ ತೇಸಂ ಕೋಟ್ಠೇ ಓಪೇನ್ತಿ, ನ ಕುಮ್ಭಿ [ನ ಕುಮ್ಭಾ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ. ಕ.)] ನ ಕಳೋಪಿಯಂ [ಖಳೋಪಿಯಂ (ಸೀ.)];

ಪರನಿಟ್ಠಿತಮೇಸಾನಾ [ಪರನಿಟ್ಠಿತಮೇಸನಾ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)], ತೇನ ಯಾಪೇನ್ತಿ ಸುಬ್ಬತಾ.

‘‘ಸುಮನ್ತಮನ್ತಿನೋ ಧೀರಾ, ತುಣ್ಹೀಭೂತಾ ಸಮಞ್ಚರಾ;

ದೇವಾ ವಿರುದ್ಧಾ ಅಸುರೇಹಿ, ಪುಥು ಮಚ್ಚಾ ಚ ಮಾತಲಿ.

‘‘ಅವಿರುದ್ಧಾ ವಿರುದ್ಧೇಸು, ಅತ್ತದಣ್ಡೇಸು ನಿಬ್ಬುತಾ;

ಸಾದಾನೇಸು ಅನಾದಾನಾ, ತೇ ನಮಸ್ಸಾಮಿ ಮಾತಲೀ’’ತಿ.

‘‘ಸೇಟ್ಠಾ ಹಿ ಕಿರ ಲೋಕಸ್ಮಿಂ, ಯೇ ತ್ವಂ ಸಕ್ಕ ನಮಸ್ಸಸಿ;

ಅಹಮ್ಪಿ ತೇ ನಮಸ್ಸಾಮಿ, ಯೇ ನಮಸ್ಸಸಿ ವಾಸವಾ’’ತಿ.

‘‘ಇದಂ ವತ್ವಾನ ಮಘವಾ, ದೇವರಾಜಾ ಸುಜಮ್ಪತಿ;

ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ನಮಸ್ಸಿತ್ವಾ, ಪಮುಖೋ ರಥಮಾರುಹೀ’’ತಿ.

ದುತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ದೇವಾ ಪನ [ವ ತಪದೇನ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ತಯೋ ವುತ್ತಾ, ದಲಿದ್ದಞ್ಚ ರಾಮಣೇಯ್ಯಕಂ;

ಯಜಮಾನಞ್ಚ ವನ್ದನಾ, ತಯೋ ಸಕ್ಕನಮಸ್ಸನಾತಿ.