೮. ವೇರೋಚನಅಸುರಿನ್ದಸುತ್ತಂ

೨೫೪. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಜೇತವನೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ದಿವಾವಿಹಾರಗತೋ ಹೋತಿ ಪಟಿಸಲ್ಲೀನೋ. ಅಥ ಖೋ ಸಕ್ಕೋ ಚ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ವೇರೋಚನೋ ಚ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಚ್ಚೇಕಂ ದ್ವಾರಬಾಹಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಅಟ್ಠಂಸು. ಅಥ ಖೋ ವೇರೋಚನೋ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ವಾಯಮೇಥೇವ ಪುರಿಸೋ, ಯಾವ ಅತ್ಥಸ್ಸ ನಿಪ್ಫದಾ;

ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭನೋ [ಸೋಭಿನೋ (ಸೀ.), ಸೋಭಣೋ (ಪೀ. ಕ.)] ಅತ್ಥೋ [ಅತ್ಥಾ (ಸೀ.)], ವೇರೋಚನವಚೋ ಇದ’’ನ್ತಿ.

‘‘ವಾಯಮೇಥೇವ ಪುರಿಸೋ, ಯಾವ ಅತ್ಥಸ್ಸ ನಿಪ್ಫದಾ;

ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭನೋ ಅತ್ಥೋ [ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭಿನೋ ಅತ್ಥಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)], ಖನ್ತ್ಯಾ ಭಿಯ್ಯೋ ನ ವಿಜ್ಜತೀ’’ತಿ.

‘‘ಸಬ್ಬೇ ಸತ್ತಾ ಅತ್ಥಜಾತಾ, ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಯಥಾರಹಂ;

ಸಂಯೋಗಪರಮಾ ತ್ವೇವ, ಸಮ್ಭೋಗಾ ಸಬ್ಬಪಾಣಿನಂ;

ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭನೋ ಅತ್ಥೋ, ವೇರೋಚನವಚೋ ಇದ’’ನ್ತಿ.

‘‘ಸಬ್ಬೇ ಸತ್ತಾ ಅತ್ಥಜಾತಾ, ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಯಥಾರಹಂ;

ಸಂಯೋಗಪರಮಾ ತ್ವೇವ, ಸಮ್ಭೋಗಾ ಸಬ್ಬಪಾಣಿನಂ;

ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭನೋ ಅತ್ಥೋ, ಖನ್ತ್ಯಾ ಭಿಯ್ಯೋ ನ ವಿಜ್ಜತೀ’’ತಿ.