೧. ಪಠಮವಗ್ಗೋ

೧. ಸುವೀರಸುತ್ತಂ

೨೪೭. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತತ್ರ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಭದನ್ತೇ’’ತಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯಂಸು. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುವೀರಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಏತೇ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯನ್ತಿ. ಗಚ್ಛ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರೇ ಪಚ್ಚುಯ್ಯಾಹೀ’ತಿ. ‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುವೀರೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ [ಆಹರೇಸಿ (ಕತ್ಥಚಿ) ನವಙ್ಗುತ್ತರೇ ಸೀಹನಾದಸುತ್ತೇಪಿ]. ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುವೀರಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಏತೇ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯನ್ತಿ. ಗಚ್ಛ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರೇ ಪಚ್ಚುಯ್ಯಾಹೀ’ತಿ. ‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುವೀರೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ. ತತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುವೀರಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಏತೇ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯನ್ತಿ. ಗಚ್ಛ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರೇ ಪಚ್ಚುಯ್ಯಾಹೀ’ತಿ. ‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುವೀರೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ತತಿಯಮ್ಪಿ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುವೀರಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಅನುಟ್ಠಹಂ ಅವಾಯಾಮಂ, ಸುಖಂ ಯತ್ರಾಧಿಗಚ್ಛತಿ;

ಸುವೀರ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ, ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಅಲಸ್ವಸ್ಸ [ಅಲಸ’ಸ್ಸ (ಸೀ. ಪೀ.), ಅಲಸ್ವಾಯಂ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ಅನುಟ್ಠಾತಾ, ನ ಚ ಕಿಚ್ಚಾನಿ ಕಾರಯೇ;

ಸಬ್ಬಕಾಮಸಮಿದ್ಧಸ್ಸ, ತಂ ಮೇ ಸಕ್ಕ ವರಂ ದಿಸಾ’’ತಿ.

‘‘ಯತ್ಥಾಲಸೋ ಅನುಟ್ಠಾತಾ, ಅಚ್ಚನ್ತಂ ಸುಖಮೇಧತಿ;

ಸುವೀರ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ, ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಅಕಮ್ಮುನಾ [ಅಕಮ್ಮನಾ (ಸೀ. ಪೀ.)] ದೇವಸೇಟ್ಠ, ಸಕ್ಕ ವಿನ್ದೇಮು ಯಂ ಸುಖಂ;

ಅಸೋಕಂ ಅನುಪಾಯಾಸಂ, ತಂ ಮೇ ಸಕ್ಕ ವರಂ ದಿಸಾ’’ತಿ.

‘‘ಸಚೇ ಅತ್ಥಿ ಅಕಮ್ಮೇನ, ಕೋಚಿ ಕ್ವಚಿ ನ ಜೀವತಿ;

ನಿಬ್ಬಾನಸ್ಸ ಹಿ ಸೋ ಮಗ್ಗೋ, ಸುವೀರ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ;

ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಸೋ ಹಿ ನಾಮ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸಕಂ ಪುಞ್ಞಫಲಂ ಉಪಜೀವಮಾನೋ ದೇವಾನಂ ತಾವತಿಂಸಾನಂ ಇಸ್ಸರಿಯಾಧಿಪಚ್ಚಂ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇನ್ತೋ ಉಟ್ಠಾನವೀರಿಯಸ್ಸ ವಣ್ಣವಾದೀ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಇಧ ಖೋ ತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸೋಭೇಥ, ಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಏವಂ ಸ್ವಾಕ್ಖಾತೇ ಧಮ್ಮವಿನಯೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಸಮಾನಾ ಉಟ್ಠಹೇಯ್ಯಾಥ ಘಟೇಯ್ಯಾಥ ವಾಯಮೇಯ್ಯಾಥ ಅಪ್ಪತ್ತಸ್ಸ ಪತ್ತಿಯಾ ಅನಧಿಗತಸ್ಸ ಅಧಿಗಮಾಯ, ಅಸಚ್ಛಿಕತಸ್ಸ ಸಚ್ಛಿಕಿರಿಯಾಯಾ’’ತಿ.

೨. ಸುಸೀಮಸುತ್ತಂ

೨೪೮. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ. ತತ್ರ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಭದನ್ತೇ’’ತಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯಂಸು. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುಸೀಮಂ [ಸುಸಿಮಂ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)] ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಏತೇ, ತಾತ ಸುಸೀಮ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯನ್ತಿ. ಗಚ್ಛ, ತಾತ ಸುಸೀಮ, ಅಸುರೇ ಪಚ್ಚುಯ್ಯಾಹೀ’ತಿ. ‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುಸೀಮೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ. ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುಸೀಮಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ…ಪೇ… ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ. ತತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುಸೀಮಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ…ಪೇ… ತತಿಯಮ್ಪಿ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುಸೀಮಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಅನುಟ್ಠಹಂ ಅವಾಯಾಮಂ, ಸುಖಂ ಯತ್ರಾಧಿಗಚ್ಛತಿ;

ಸುಸೀಮ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ, ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಅಲಸ್ವಸ್ಸ ಅನುಟ್ಠಾತಾ, ನ ಚ ಕಿಚ್ಚಾನಿ ಕಾರಯೇ;

ಸಬ್ಬಕಾಮಸಮಿದ್ಧಸ್ಸ, ತಂ ಮೇ ಸಕ್ಕ ವರಂ ದಿಸಾ’’ತಿ.

‘‘ಯತ್ಥಾಲಸೋ ಅನುಟ್ಠಾತಾ, ಅಚ್ಚನ್ತಂ ಸುಖಮೇಧತಿ;

ಸುಸೀಮ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ, ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಅಕಮ್ಮುನಾ ದೇವಸೇಟ್ಠ, ಸಕ್ಕ ವಿನ್ದೇಮು ಯಂ ಸುಖಂ;

ಅಸೋಕಂ ಅನುಪಾಯಾಸಂ, ತಂ ಮೇ ಸಕ್ಕ ವರಂ ದಿಸಾ’’ತಿ.

‘‘ಸಚೇ ಅತ್ಥಿ ಅಕಮ್ಮೇನ, ಕೋಚಿ ಕ್ವಚಿ ನ ಜೀವತಿ;

ನಿಬ್ಬಾನಸ್ಸ ಹಿ ಸೋ ಮಗ್ಗೋ, ಸುಸೀಮ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ;

ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಸೋ ಹಿ ನಾಮ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸಕಂ ಪುಞ್ಞಫಲಂ ಉಪಜೀವಮಾನೋ ದೇವಾನಂ ತಾವತಿಂಸಾನಂ ಇಸ್ಸರಿಯಾಧಿಪಚ್ಚಂ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇನ್ತೋ ಉಟ್ಠಾನವೀರಿಯಸ್ಸ ವಣ್ಣವಾದೀ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಇಧ ಖೋ ತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸೋಭೇಥ, ಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಏವಂ ಸ್ವಾಕ್ಖಾತೇ ಧಮ್ಮವಿನಯೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಸಮಾನಾ ಉಟ್ಠಹೇಯ್ಯಾಥ ಘಟೇಯ್ಯಾಥ ವಾಯಮೇಯ್ಯಾಥ ಅಪ್ಪತ್ತಸ್ಸ ಪತ್ತಿಯಾ, ಅನಧಿಗತಸ್ಸ ಅಧಿಗಮಾಯ, ಅಸಚ್ಛಿಕತಸ್ಸ ಸಚ್ಛಿಕಿರಿಯಾಯಾ’’ತಿ.

೩. ಧಜಗ್ಗಸುತ್ತಂ

೨೪೯. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ. ತತ್ರ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಭದನ್ತೇ’’ತಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾಸುರಸಙ್ಗಾಮೋ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ದೇವೇ ತಾವತಿಂಸೇ ಆಮನ್ತೇಸಿ –

‘ಸಚೇ, ಮಾರಿಸಾ, ದೇವಾನಂ ಸಙ್ಗಾಮಗತಾನಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜೇಯ್ಯ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಮಮೇವ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ. ಮಮಞ್ಹಿ ವೋ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ’.

‘ನೋ ಚೇ ಮೇ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ಪಜಾಪತಿಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ. ಪಜಾಪತಿಸ್ಸ ಹಿ ವೋ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ’.

‘ನೋ ಚೇ ಪಜಾಪತಿಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ವರುಣಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ. ವರುಣಸ್ಸ ಹಿ ವೋ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ’.

‘ನೋ ಚೇ ವರುಣಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ಈಸಾನಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ. ಈಸಾನಸ್ಸ ಹಿ ವೋ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತೀ’’’ತಿ.

‘‘ತಂ ಖೋ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕಸ್ಸ ವಾ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ, ಪಜಾಪತಿಸ್ಸ ವಾ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ, ವರುಣಸ್ಸ ವಾ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ, ಈಸಾನಸ್ಸ ವಾ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯೇಥಾಪಿ ನೋಪಿ ಪಹೀಯೇಥ [ನೋ ಪಹೀಯೇಥ (ಕ.)].

‘‘ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಸಕ್ಕೋ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಅವೀತರಾಗೋ ಅವೀತದೋಸೋ ಅವೀತಮೋಹೋ ಭೀರು ಛಮ್ಭೀ ಉತ್ರಾಸೀ ಪಲಾಯೀತಿ.

‘‘ಅಹಞ್ಚ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಂ ವದಾಮಿ – ‘ಸಚೇ ತುಮ್ಹಾಕಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಞ್ಞಗತಾನಂ ವಾ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತಾನಂ ವಾ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತಾನಂ ವಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜೇಯ್ಯ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಮಮೇವ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ – ಇತಿಪಿ ಸೋ ಭಗವಾ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವಿಜ್ಜಾಚರಣಸಮ್ಪನ್ನೋ ಸುಗತೋ ಲೋಕವಿದೂ ಅನುತ್ತರೋ ಪುರಿಸದಮ್ಮಸಾರಥಿ ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ’ತಿ. ಮಮಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಸ್ಸರತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ನೋ ಚೇ ಮಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ಧಮ್ಮಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ – ‘ಸ್ವಾಕ್ಖಾತೋ ಭಗವತಾ ಧಮ್ಮೋ ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕೋ ಅಕಾಲಿಕೋ ಏಹಿಪಸ್ಸಿಕೋ ಓಪನೇಯ್ಯಿಕೋ ಪಚ್ಚತ್ತಂ ವೇದಿತಬ್ಬೋ ವಿಞ್ಞೂಹೀ’ತಿ. ಧಮ್ಮಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಸ್ಸರತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ನೋ ಚೇ ಧಮ್ಮಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ಸಙ್ಘಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ – ‘ಸುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಉಜುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಞಾಯಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಸಾಮೀಚಿಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ, ಯದಿದಂ ಚತ್ತಾರಿ ಪುರಿಸಯುಗಾನಿ ಅಟ್ಠ ಪುರಿಸಪುಗ್ಗಲಾ ಏಸ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ, ಆಹುನೇಯ್ಯೋ ಪಾಹುನೇಯ್ಯೋ ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯೋ ಅಞ್ಜಲಿಕರಣೀಯೋ ಅನುತ್ತರಂ ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತಂ ಲೋಕಸ್ಸಾ’ತಿ. ಸಙ್ಘಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಸ್ಸರತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ತಥಾಗತೋ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವೀತರಾಗೋ ವೀತದೋಸೋ ವೀತಮೋಹೋ ಅಭೀರು ಅಚ್ಛಮ್ಭೀ ಅನುತ್ರಾಸೀ ಅಪಲಾಯೀ’’ತಿ. ಇದಮವೋಚ ಭಗವಾ. ಇದಂ ವತ್ವಾನ ಸುಗತೋ ಅಥಾಪರಂ ಏತದವೋಚ ಸತ್ಥಾ –

‘‘ಅರಞ್ಞೇ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ವಾ, ಸುಞ್ಞಾಗಾರೇವ ಭಿಕ್ಖವೋ;

ಅನುಸ್ಸರೇಥ [ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ (ಕ.) ಪದಸಿದ್ಧಿ ಪನ ಚಿನ್ತೇತಬ್ಬಾ] ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ, ಭಯಂ ತುಮ್ಹಾಕ ನೋ ಸಿಯಾ.

‘‘ನೋ ಚೇ ಬುದ್ಧಂ ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ಲೋಕಜೇಟ್ಠಂ ನರಾಸಭಂ;

ಅಥ ಧಮ್ಮಂ ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ನಿಯ್ಯಾನಿಕಂ ಸುದೇಸಿತಂ.

‘‘ನೋ ಚೇ ಧಮ್ಮಂ ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ನಿಯ್ಯಾನಿಕಂ ಸುದೇಸಿತಂ;

ಅಥ ಸಙ್ಘಂ ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತಂ ಅನುತ್ತರಂ.

‘‘ಏವಂ ಬುದ್ಧಂ ಸರನ್ತಾನಂ, ಧಮ್ಮಂ ಸಙ್ಘಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖವೋ;

ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ, ಲೋಮಹಂಸೋ ನ ಹೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ.

೪. ವೇಪಚಿತ್ತಿಸುತ್ತಂ

೨೫೦. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾಸುರಸಙ್ಗಾಮೋ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಅಸುರೇ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಸಚೇ, ಮಾರಿಸಾ, ದೇವಾನಂ ಅಸುರಸಙ್ಗಾಮೇ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೇ ಅಸುರಾ ಜಿನೇಯ್ಯುಂ ದೇವಾ ಪರಾಜಿನೇಯ್ಯುಂ [ಪರಾಜೇಯ್ಯುಂ (ಸೀ. ಪೀ.)], ಯೇನ ನಂ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಕಣ್ಠಪಞ್ಚಮೇಹಿ ಬನ್ಧನೇಹಿ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಮಮ ಸನ್ತಿಕೇ ಆನೇಯ್ಯಾಥ ಅಸುರಪುರ’ನ್ತಿ. ಸಕ್ಕೋಪಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ದೇವೇ ತಾವತಿಂಸೇ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಸಚೇ, ಮಾರಿಸಾ, ದೇವಾನಂ ಅಸುರಸಙ್ಗಾಮೇ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೇ ದೇವಾ ಜಿನೇಯ್ಯುಂ ಅಸುರಾ ಪರಾಜಿನೇಯ್ಯುಂ, ಯೇನ ನಂ ವೇಪಚಿತ್ತಿಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಕಣ್ಠಪಞ್ಚಮೇಹಿ ಬನ್ಧನೇಹಿ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಮಮ ಸನ್ತಿಕೇ ಆನೇಯ್ಯಾಥ ಸುಧಮ್ಮಸಭ’’’ನ್ತಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಖೋ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಙ್ಗಾಮೇ ದೇವಾ ಜಿನಿಂಸು, ಅಸುರಾ ಪರಾಜಿನಿಂಸು [ಪರಾಜಿಂಸು (ಸೀ. ಪೀ.)]. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾ ತಾವತಿಂಸಾ ವೇಪಚಿತ್ತಿಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಕಣ್ಠಪಞ್ಚಮೇಹಿ ಬನ್ಧನೇಹಿ ಬನ್ಧಿತ್ವಾ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ಆನೇಸುಂ ಸುಧಮ್ಮಸಭಂ. ತತ್ರ ಸುದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಕಣ್ಠಪಞ್ಚಮೇಹಿ ಬನ್ಧನೇಹಿ ಬದ್ಧೋ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಸುಧಮ್ಮಸಭಂ ಪವಿಸನ್ತಞ್ಚ ನಿಕ್ಖಮನ್ತಞ್ಚ ಅಸಬ್ಭಾಹಿ ಫರುಸಾಹಿ ವಾಚಾಹಿ ಅಕ್ಕೋಸತಿ ಪರಿಭಾಸತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಲಿ ಸಙ್ಗಾಹಕೋ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಗಾಥಾಹಿ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಭಯಾ ನು ಮಘವಾ ಸಕ್ಕ, ದುಬ್ಬಲ್ಯಾ ನೋ ತಿತಿಕ್ಖಸಿ;

ಸುಣನ್ತೋ ಫರುಸಂ ವಾಚಂ, ಸಮ್ಮುಖಾ ವೇಪಚಿತ್ತಿನೋ’’ತಿ.

‘‘ನಾಹಂ ಭಯಾ ನ ದುಬ್ಬಲ್ಯಾ, ಖಮಾಮಿ ವೇಪಚಿತ್ತಿನೋ;

ಕಥಞ್ಹಿ ಮಾದಿಸೋ ವಿಞ್ಞೂ, ಬಾಲೇನ ಪಟಿಸಂಯುಜೇ’’ತಿ.

‘‘ಭಿಯ್ಯೋ ಬಾಲಾ ಪಭಿಜ್ಜೇಯ್ಯುಂ, ನೋ ಚಸ್ಸ ಪಟಿಸೇಧಕೋ;

ತಸ್ಮಾ ಭುಸೇನ ದಣ್ಡೇನ, ಧೀರೋ ಬಾಲಂ ನಿಸೇಧಯೇ’’ತಿ.

‘‘ಏತದೇವ ಅಹಂ ಮಞ್ಞೇ, ಬಾಲಸ್ಸ ಪಟಿಸೇಧನಂ;

ಪರಂ ಸಙ್ಕುಪಿತಂ ಞತ್ವಾ, ಯೋ ಸತೋ ಉಪಸಮ್ಮತೀ’’ತಿ.

‘‘ಏತದೇವ ತಿತಿಕ್ಖಾಯ, ವಜ್ಜಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ ವಾಸವ;

ಯದಾ ನಂ ಮಞ್ಞತಿ ಬಾಲೋ, ಭಯಾ ಮ್ಯಾಯಂ ತಿತಿಕ್ಖತಿ;

ಅಜ್ಝಾರುಹತಿ ದುಮ್ಮೇಧೋ, ಗೋವ ಭಿಯ್ಯೋ ಪಲಾಯಿನ’’ನ್ತಿ.

‘‘ಕಾಮಂ ಮಞ್ಞತು ವಾ ಮಾ ವಾ, ಭಯಾ ಮ್ಯಾಯಂ ತಿತಿಕ್ಖತಿ;

ಸದತ್ಥಪರಮಾ ಅತ್ಥಾ, ಖನ್ತ್ಯಾ ಭಿಯ್ಯೋ ನ ವಿಜ್ಜತಿ.

‘‘ಯೋ ಹವೇ ಬಲವಾ ಸನ್ತೋ, ದುಬ್ಬಲಸ್ಸ ತಿತಿಕ್ಖತಿ;

ತಮಾಹು ಪರಮಂ ಖನ್ತಿಂ, ನಿಚ್ಚಂ ಖಮತಿ ದುಬ್ಬಲೋ.

‘‘ಅಬಲಂ ತಂ ಬಲಂ ಆಹು, ಯಸ್ಸ ಬಾಲಬಲಂ ಬಲಂ;

ಬಲಸ್ಸ ಧಮ್ಮಗುತ್ತಸ್ಸ, ಪಟಿವತ್ತಾ ನ ವಿಜ್ಜತಿ.

‘‘ತಸ್ಸೇವ ತೇನ ಪಾಪಿಯೋ, ಯೋ ಕುದ್ಧಂ ಪಟಿಕುಜ್ಝತಿ;

ಕುದ್ಧಂ ಅಪ್ಪಟಿಕುಜ್ಝನ್ತೋ, ಸಙ್ಗಾಮಂ ಜೇತಿ ದುಜ್ಜಯಂ.

‘‘ಉಭಿನ್ನಮತ್ಥಂ ಚರತಿ, ಅತ್ತನೋ ಚ ಪರಸ್ಸ ಚ;

ಪರಂ ಸಙ್ಕುಪಿತಂ ಞತ್ವಾ, ಯೋ ಸತೋ ಉಪಸಮ್ಮತಿ.

‘‘ಉಭಿನ್ನಂ ತಿಕಿಚ್ಛನ್ತಾನಂ, ಅತ್ತನೋ ಚ ಪರಸ್ಸ ಚ;

ಜನಾ ಮಞ್ಞನ್ತಿ ಬಾಲೋತಿ, ಯೇ ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅಕೋವಿದಾ’’ತಿ.

‘‘ಸೋ ಹಿ ನಾಮ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸಕಂ ಪುಞ್ಞಫಲಂ ಉಪಜೀವಮಾನೋ ದೇವಾನಂ ತಾವತಿಂಸಾನಂ ಇಸ್ಸರಿಯಾಧಿಪಚ್ಚಂ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇನ್ತೋ ಖನ್ತಿಸೋರಚ್ಚಸ್ಸ ವಣ್ಣವಾದೀ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಇಧ ಖೋ ತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸೋಭೇಥ ಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಏವಂ ಸ್ವಾಕ್ಖಾತೇ ಧಮ್ಮವಿನಯೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಸಮಾನಾ ಖಮಾ ಚ ಭವೇಯ್ಯಾಥ ಸೋರತಾ ಚಾ’’ತಿ.

೫. ಸುಭಾಸಿತಜಯಸುತ್ತಂ

೨೫೧. ಸಾವತ್ಥಿನಿದಾನಂ. ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾಸುರಸಙ್ಗಾಮೋ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘ಹೋತು, ದೇವಾನಮಿನ್ದ, ಸುಭಾಸಿತೇನ ಜಯೋ’ತಿ. ‘ಹೋತು, ವೇಪಚಿತ್ತಿ, ಸುಭಾಸಿತೇನ ಜಯೋ’ತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾ ಚ ಅಸುರಾ ಚ ಪಾರಿಸಜ್ಜೇ ಠಪೇಸುಂ – ‘ಇಮೇ ನೋ ಸುಭಾಸಿತದುಬ್ಭಾಸಿತಂ ಆಜಾನಿಸ್ಸನ್ತೀ’ತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿಂ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘ಭಣ, ದೇವಾನಮಿನ್ದ, ಗಾಥ’ನ್ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘ತುಮ್ಹೇ ಖ್ವೇತ್ಥ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ, ಪುಬ್ಬದೇವಾ. ಭಣ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ, ಗಾಥ’ನ್ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಭಿಯ್ಯೋ ಬಾಲಾ ಪಭಿಜ್ಜೇಯ್ಯುಂ, ನೋ ಚಸ್ಸ ಪಟಿಸೇಧಕೋ;

ತಸ್ಮಾ ಭುಸೇನ ದಣ್ಡೇನ, ಧೀರೋ ಬಾಲಂ ನಿಸೇಧಯೇ’’ತಿ.

‘‘ಭಾಸಿತಾಯ ಖೋ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿನಾ ಅಸುರಿನ್ದೇನ ಗಾಥಾಯ ಅಸುರಾ ಅನುಮೋದಿಂಸು, ದೇವಾ ತುಣ್ಹೀ ಅಹೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘ಭಣ, ದೇವಾನಮಿನ್ದ, ಗಾಥ’ನ್ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಏತದೇವ ಅಹಂ ಮಞ್ಞೇ, ಬಾಲಸ್ಸ ಪಟಿಸೇಧನಂ;

ಪರಂ ಸಙ್ಕುಪಿತಂ ಞತ್ವಾ, ಯೋ ಸತೋ ಉಪಸಮ್ಮತೀ’’ತಿ.

‘‘ಭಾಸಿತಾಯ ಖೋ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೇನ ದೇವಾನಮಿನ್ದೇನ ಗಾಥಾಯ, ದೇವಾ ಅನುಮೋದಿಂಸು, ಅಸುರಾ ತುಣ್ಹೀ ಅಹೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ವೇಪಚಿತ್ತಿಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘ಭಣ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ, ಗಾಥ’ನ್ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಏತದೇವ ತಿತಿಕ್ಖಾಯ, ವಜ್ಜಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ ವಾಸವ;

ಯದಾ ನಂ ಮಞ್ಞತಿ ಬಾಲೋ, ಭಯಾ ಮ್ಯಾಯಂ ತಿತಿಕ್ಖತಿ;

ಅಜ್ಝಾರುಹತಿ ದುಮ್ಮೇಧೋ, ಗೋವ ಭಿಯ್ಯೋ ಪಲಾಯಿನ’’ನ್ತಿ.

‘‘ಕಾಮಂ ಮಞ್ಞತು ವಾ ಮಾ ವಾ, ಭಯಾ ಮ್ಯಾಯಂ ತಿತಿಕ್ಖತಿ;

ಸದತ್ಥಪರಮಾ ಅತ್ಥಾ, ಖನ್ತ್ಯಾ ಭಿಯ್ಯೋ ನ ವಿಜ್ಜತಿ.

‘‘ಯೋ ಹವೇ ಬಲವಾ ಸನ್ತೋ, ದುಬ್ಬಲಸ್ಸ ತಿತಿಕ್ಖತಿ;

ತಮಾಹು ಪರಮಂ ಖನ್ತಿಂ, ನಿಚ್ಚಂ ಖಮತಿ ದುಬ್ಬಲೋ.

‘‘ಅಬಲಂ ತಂ ಬಲಂ ಆಹು, ಯಸ್ಸ ಬಾಲಬಲಂ ಬಲಂ;

ಬಲಸ್ಸ ಧಮ್ಮಗುತ್ತಸ್ಸ, ಪಟಿವತ್ತಾ ನ ವಿಜ್ಜತಿ.

‘‘ತಸ್ಸೇವ ತೇನ ಪಾಪಿಯೋ, ಯೋ ಕುದ್ಧಂ ಪಟಿಕುಜ್ಝತಿ;

ಕುದ್ಧಂ ಅಪ್ಪಟಿಕುಜ್ಝನ್ತೋ, ಸಙ್ಗಾಮಂ ಜೇತಿ ದುಜ್ಜಯಂ.

‘‘ಉಭಿನ್ನಮತ್ಥಂ ಚರತಿ, ಅತ್ತನೋ ಚ ಪರಸ್ಸ ಚ;

ಪರಂ ಸಙ್ಕುಪಿತಂ ಞತ್ವಾ, ಯೋ ಸತೋ ಉಪಸಮ್ಮತಿ.

‘‘ಉಭಿನ್ನಂ ತಿಕಿಚ್ಛನ್ತಾನಂ, ಅತ್ತನೋ ಚ ಪರಸ್ಸ ಚ;

ಜನಾ ಮಞ್ಞನ್ತಿ ಬಾಲೋತಿ, ಯೇ ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅಕೋವಿದಾ’’ತಿ.

‘‘ಭಾಸಿತಾಸು ಖೋ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೇನ ದೇವಾನಮಿನ್ದೇನ ಗಾಥಾಸು, ದೇವಾ ಅನುಮೋದಿಂಸು, ಅಸುರಾ ತುಣ್ಹೀ ಅಹೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾನಞ್ಚ ಅಸುರಾನಞ್ಚ ಪಾರಿಸಜ್ಜಾ ಏತದವೋಚುಂ – ‘ಭಾಸಿತಾ ಖೋ ವೇಪಚಿತ್ತಿನಾ ಅಸುರಿನ್ದೇನ ಗಾಥಾಯೋ. ತಾ ಚ ಖೋ ಸದಣ್ಡಾವಚರಾ ಸಸತ್ಥಾವಚರಾ, ಇತಿ ಭಣ್ಡನಂ ಇತಿ ವಿಗ್ಗಹೋ ಇತಿ ಕಲಹೋ. ಭಾಸಿತಾ ಖೋ [ಭಾಸಿತಾ ಖೋ ಪನ (ಸೀ.)] ಸಕ್ಕೇನ ದೇವಾನಮಿನ್ದೇನ ಗಾಥಾಯೋ. ತಾ ಚ ಖೋ ಅದಣ್ಡಾವಚರಾ ಅಸತ್ಥಾವಚರಾ, ಇತಿ ಅಭಣ್ಡನಂ ಇತಿ ಅವಿಗ್ಗಹೋ ಇತಿ ಅಕಲಹೋ. ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಸುಭಾಸಿತೇನ ಜಯೋ’ತಿ. ಇತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಸುಭಾಸಿತೇನ ಜಯೋ ಅಹೋಸೀ’’ತಿ.

೬. ಕುಲಾವಕಸುತ್ತಂ

೨೫೨. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ. ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾಸುರಸಙ್ಗಾಮೋ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೋ ಅಹೋಸಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಖೋ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಙ್ಗಾಮೇ ಅಸುರಾ ಜಿನಿಂಸು, ದೇವಾ ಪರಾಜಿನಿಂಸು. ಪರಾಜಿತಾ ಚ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾ ಅಪಾಯಂಸ್ವೇವ ಉತ್ತರೇನಮುಖಾ, ಅಭಿಯಂಸ್ವೇವ ನೇ ಅಸುರಾ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಮಾತಲಿ ಸಙ್ಗಾಹಕಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಕುಲಾವಕಾ ಮಾತಲಿ ಸಿಮ್ಬಲಿಸ್ಮಿಂ,

ಈಸಾಮುಖೇನ ಪರಿವಜ್ಜಯಸ್ಸು;

ಕಾಮಂ ಚಜಾಮ ಅಸುರೇಸು ಪಾಣಂ,

ಮಾಯಿಮೇ ದಿಜಾ ವಿಕುಲಾವಕಾ [ವಿಕುಲಾವಾ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)] ಅಹೇಸು’’ನ್ತಿ.

‘‘‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಾತಲಿ ಸಙ್ಗಾಹಕೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಸಹಸ್ಸಯುತ್ತಂ ಆಜಞ್ಞರಥಂ ಪಚ್ಚುದಾವತ್ತೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸುರಾನಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘ಪಚ್ಚುದಾವತ್ತೋ ಖೋ ದಾನಿ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಸಹಸ್ಸಯುತ್ತೋ ಆಜಞ್ಞರಥೋ. ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ ದೇವಾ ಅಸುರೇಹಿ ಸಙ್ಗಾಮೇಸ್ಸನ್ತೀತಿ ಭೀತಾ ಅಸುರಪುರಮೇವ ಪಾವಿಸಿಂಸು. ಇತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಧಮ್ಮೇನ ಜಯೋ ಅಹೋಸೀ’’’ತಿ.

೭. ನದುಬ್ಭಿಯಸುತ್ತಂ

೨೫೩. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ. ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ರಹೋಗತಸ್ಸ ಪಟಿಸಲ್ಲೀನಸ್ಸ ಏವಂ ಚೇತಸೋ ಪರಿವಿತಕ್ಕೋ ಉದಪಾದಿ – ‘ಯೋಪಿ ಮೇ ಅಸ್ಸ ಸುಪಚ್ಚತ್ಥಿಕೋ ತಸ್ಸಪಾಹಂ ನ ದುಬ್ಭೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಚೇತಸಾ ಚೇತೋಪರಿವಿತಕ್ಕಮಞ್ಞಾಯ ಯೇನ ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ವೇಪಚಿತ್ತಿಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ದೂರತೋವ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ. ದಿಸ್ವಾನ ವೇಪಚಿತ್ತಿಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘ತಿಟ್ಠ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ, ಗಹಿತೋಸೀ’’’ತಿ.

‘‘ಯದೇವ ತೇ, ಮಾರಿಸ, ಪುಬ್ಬೇ ಚಿತ್ತಂ, ತದೇವ ತ್ವಂ ಮಾ ಪಜಹಾಸೀ’’ತಿ [ತದೇವ ತ್ವಂ ಮಾರಿಸ ಪಹಾಸೀತಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)].

‘‘ಸಪಸ್ಸು ಚ ಮೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ, ಅದುಬ್ಭಾಯಾ’’ತಿ [ಅದ್ರುಬ್ಭಾಯ (ಕ.)].

‘‘ಯಂ ಮುಸಾ ಭಣತೋ ಪಾಪಂ, ಯಂ ಪಾಪಂ ಅರಿಯೂಪವಾದಿನೋ;

ಮಿತ್ತದ್ದುನೋ ಚ ಯಂ ಪಾಪಂ, ಯಂ ಪಾಪಂ ಅಕತಞ್ಞುನೋ;

ತಮೇವ ಪಾಪಂ ಫುಸತು [ಫುಸತಿ (ಸೀ. ಪೀ.)], ಯೋ ತೇ ದುಬ್ಭೇ ಸುಜಮ್ಪತೀ’’ತಿ.

೮. ವೇರೋಚನಅಸುರಿನ್ದಸುತ್ತಂ

೨೫೪. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಜೇತವನೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ದಿವಾವಿಹಾರಗತೋ ಹೋತಿ ಪಟಿಸಲ್ಲೀನೋ. ಅಥ ಖೋ ಸಕ್ಕೋ ಚ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ವೇರೋಚನೋ ಚ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಚ್ಚೇಕಂ ದ್ವಾರಬಾಹಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಅಟ್ಠಂಸು. ಅಥ ಖೋ ವೇರೋಚನೋ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ವಾಯಮೇಥೇವ ಪುರಿಸೋ, ಯಾವ ಅತ್ಥಸ್ಸ ನಿಪ್ಫದಾ;

ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭನೋ [ಸೋಭಿನೋ (ಸೀ.), ಸೋಭಣೋ (ಪೀ. ಕ.)] ಅತ್ಥೋ [ಅತ್ಥಾ (ಸೀ.)], ವೇರೋಚನವಚೋ ಇದ’’ನ್ತಿ.

‘‘ವಾಯಮೇಥೇವ ಪುರಿಸೋ, ಯಾವ ಅತ್ಥಸ್ಸ ನಿಪ್ಫದಾ;

ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭನೋ ಅತ್ಥೋ [ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭಿನೋ ಅತ್ಥಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)], ಖನ್ತ್ಯಾ ಭಿಯ್ಯೋ ನ ವಿಜ್ಜತೀ’’ತಿ.

‘‘ಸಬ್ಬೇ ಸತ್ತಾ ಅತ್ಥಜಾತಾ, ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಯಥಾರಹಂ;

ಸಂಯೋಗಪರಮಾ ತ್ವೇವ, ಸಮ್ಭೋಗಾ ಸಬ್ಬಪಾಣಿನಂ;

ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭನೋ ಅತ್ಥೋ, ವೇರೋಚನವಚೋ ಇದ’’ನ್ತಿ.

‘‘ಸಬ್ಬೇ ಸತ್ತಾ ಅತ್ಥಜಾತಾ, ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಯಥಾರಹಂ;

ಸಂಯೋಗಪರಮಾ ತ್ವೇವ, ಸಮ್ಭೋಗಾ ಸಬ್ಬಪಾಣಿನಂ;

ನಿಪ್ಫನ್ನಸೋಭನೋ ಅತ್ಥೋ, ಖನ್ತ್ಯಾ ಭಿಯ್ಯೋ ನ ವಿಜ್ಜತೀ’’ತಿ.

೯. ಅರಞ್ಞಾಯತನಇಸಿಸುತ್ತಂ

೨೫೫. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ. ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಅರಞ್ಞಾಯತನೇ ಪಣ್ಣಕುಟೀಸು ಸಮ್ಮನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ಚ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಚ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಯೇನ ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಪಟಲಿಯೋ [ಅಟಲಿಯೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.), ಆಟಲಿಯೋ (ಕ.) ಮ. ನಿ. ೨.೪೧೦] ಉಪಾಹನಾ ಆರೋಹಿತ್ವಾ ಖಗ್ಗಂ ಓಲಗ್ಗೇತ್ವಾ ಛತ್ತೇನ ಧಾರಿಯಮಾನೇನ ಅಗ್ಗದ್ವಾರೇನ ಅಸ್ಸಮಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೇ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮೇ ಅಪಬ್ಯಾಮತೋ ಕರಿತ್ವಾ ಅತಿಕ್ಕಮಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಪಟಲಿಯೋ ಉಪಾಹನಾ ಓರೋಹಿತ್ವಾ ಖಗ್ಗಂ ಅಞ್ಞೇಸಂ ದತ್ವಾ ಛತ್ತಂ ಅಪನಾಮೇತ್ವಾ ದ್ವಾರೇನೇವ ಅಸ್ಸಮಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೇ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮೇ ಅನುವಾತಂ ಪಞ್ಜಲಿಕೋ ನಮಸ್ಸಮಾನೋ ಅಟ್ಠಾಸಿ’’. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿಂಸು –

‘‘ಗನ್ಧೋ ಇಸೀನಂ ಚಿರದಿಕ್ಖಿತಾನಂ,

ಕಾಯಾ ಚುತೋ ಗಚ್ಛತಿ ಮಾಲುತೇನ;

ಇತೋ ಪಟಿಕ್ಕಮ್ಮ ಸಹಸ್ಸನೇತ್ತ,

ಗನ್ಧೋ ಇಸೀನಂ ಅಸುಚಿ ದೇವರಾಜಾ’’ತಿ.

‘‘ಗನ್ಧೋ ಇಸೀನಂ ಚಿರದಿಕ್ಖಿತಾನಂ,

ಕಾಯಾ ಚುತೋ ಗಚ್ಛತು [ಗಚ್ಛತಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ಮಾಲುತೇನ,

ಸುಚಿತ್ರಪುಪ್ಫಂ ಸಿರಸ್ಮಿಂವ ಮಾಲಂ;

ಗನ್ಧಂ ಏತಂ ಪಟಿಕಙ್ಖಾಮ ಭನ್ತೇ,

ನ ಹೇತ್ಥ ದೇವಾ ಪಟಿಕೂಲಸಞ್ಞಿನೋ’’ತಿ.

೧೦. ಸಮುದ್ದಕಸುತ್ತಂ

೨೫೬. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ. ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಸಮುದ್ದತೀರೇ ಪಣ್ಣಕುಟೀಸು ಸಮ್ಮನ್ತಿ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ದೇವಾಸುರಸಙ್ಗಾಮೋ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇಸಂ ಇಸೀನಂ ಸೀಲವನ್ತಾನಂ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾನಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘ಧಮ್ಮಿಕಾ ಖೋ ದೇವಾ, ಅಧಮ್ಮಿಕಾ ಅಸುರಾ. ಸಿಯಾಪಿ ನೋ ಅಸುರತೋ ಭಯಂ. ಯಂನೂನ ಮಯಂ ಸಮ್ಬರಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಅಭಯದಕ್ಖಿಣಂ ಯಾಚೇಯ್ಯಾಮಾ’’’ತಿ. ‘‘ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ – ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ ನಾಮ ಬಲವಾ ಪುರಿಸೋ ಸಮಿಞ್ಜಿತಂ ವಾ ಬಾಹಂ ಪಸಾರೇಯ್ಯ, ಪಸಾರಿತಂ ವಾ ಬಾಹಂ ಸಮಿಞ್ಜೇಯ್ಯ ಏವಮೇವ – ಸಮುದ್ದತೀರೇ ಪಣ್ಣಕುಟೀಸು ಅನ್ತರಹಿತಾ ಸಮ್ಬರಸ್ಸ ಅಸುರಿನ್ದಸ್ಸ ಸಮ್ಮುಖೇ ಪಾತುರಹೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಸಮ್ಬರಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿಂಸು –

‘‘ಇಸಯೋ ಸಮ್ಬರಂ ಪತ್ತಾ, ಯಾಚನ್ತಿ ಅಭಯದಕ್ಖಿಣಂ;

ಕಾಮಂಕರೋ ಹಿ ತೇ ದಾತುಂ, ಭಯಸ್ಸ ಅಭಯಸ್ಸ ವಾ’’ತಿ.

‘‘ಇಸೀನಂ ಅಭಯಂ ನತ್ಥಿ, ದುಟ್ಠಾನಂ ಸಕ್ಕಸೇವಿನಂ;

ಅಭಯಂ ಯಾಚಮಾನಾನಂ, ಭಯಮೇವ ದದಾಮಿ ವೋ’’ತಿ.

‘‘ಅಭಯಂ ಯಾಚಮಾನಾನಂ, ಭಯಮೇವ ದದಾಸಿ ನೋ;

ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾಮ ತೇ ಏತಂ, ಅಕ್ಖಯಂ ಹೋತು ತೇ ಭಯಂ.

‘‘ಯಾದಿಸಂ ವಪತೇ ಬೀಜಂ, ತಾದಿಸಂ ಹರತೇ ಫಲಂ;

ಕಲ್ಯಾಣಕಾರೀ ಕಲ್ಯಾಣಂ, ಪಾಪಕಾರೀ ಚ ಪಾಪಕಂ;