೩. ಧಜಗ್ಗಸುತ್ತಂ

೨೪೯. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ. ತತ್ರ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಭದನ್ತೇ’’ತಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾಸುರಸಙ್ಗಾಮೋ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ದೇವೇ ತಾವತಿಂಸೇ ಆಮನ್ತೇಸಿ –

‘ಸಚೇ, ಮಾರಿಸಾ, ದೇವಾನಂ ಸಙ್ಗಾಮಗತಾನಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜೇಯ್ಯ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಮಮೇವ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ. ಮಮಞ್ಹಿ ವೋ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ’.

‘ನೋ ಚೇ ಮೇ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ಪಜಾಪತಿಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ. ಪಜಾಪತಿಸ್ಸ ಹಿ ವೋ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ’.

‘ನೋ ಚೇ ಪಜಾಪತಿಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ವರುಣಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ. ವರುಣಸ್ಸ ಹಿ ವೋ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ’.

‘ನೋ ಚೇ ವರುಣಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ಈಸಾನಸ್ಸ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕೇಯ್ಯಾಥ. ಈಸಾನಸ್ಸ ಹಿ ವೋ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತೀ’’’ತಿ.

‘‘ತಂ ಖೋ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕಸ್ಸ ವಾ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ, ಪಜಾಪತಿಸ್ಸ ವಾ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ, ವರುಣಸ್ಸ ವಾ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ, ಈಸಾನಸ್ಸ ವಾ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಧಜಗ್ಗಂ ಉಲ್ಲೋಕಯತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯೇಥಾಪಿ ನೋಪಿ ಪಹೀಯೇಥ [ನೋ ಪಹೀಯೇಥ (ಕ.)].

‘‘ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಸಕ್ಕೋ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಅವೀತರಾಗೋ ಅವೀತದೋಸೋ ಅವೀತಮೋಹೋ ಭೀರು ಛಮ್ಭೀ ಉತ್ರಾಸೀ ಪಲಾಯೀತಿ.

‘‘ಅಹಞ್ಚ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಂ ವದಾಮಿ – ‘ಸಚೇ ತುಮ್ಹಾಕಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಞ್ಞಗತಾನಂ ವಾ ರುಕ್ಖಮೂಲಗತಾನಂ ವಾ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತಾನಂ ವಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜೇಯ್ಯ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಮಮೇವ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ – ಇತಿಪಿ ಸೋ ಭಗವಾ ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವಿಜ್ಜಾಚರಣಸಮ್ಪನ್ನೋ ಸುಗತೋ ಲೋಕವಿದೂ ಅನುತ್ತರೋ ಪುರಿಸದಮ್ಮಸಾರಥಿ ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ’ತಿ. ಮಮಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಸ್ಸರತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ನೋ ಚೇ ಮಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ಧಮ್ಮಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ – ‘ಸ್ವಾಕ್ಖಾತೋ ಭಗವತಾ ಧಮ್ಮೋ ಸನ್ದಿಟ್ಠಿಕೋ ಅಕಾಲಿಕೋ ಏಹಿಪಸ್ಸಿಕೋ ಓಪನೇಯ್ಯಿಕೋ ಪಚ್ಚತ್ತಂ ವೇದಿತಬ್ಬೋ ವಿಞ್ಞೂಹೀ’ತಿ. ಧಮ್ಮಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಸ್ಸರತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ನೋ ಚೇ ಧಮ್ಮಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ಅಥ ಸಙ್ಘಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ – ‘ಸುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಉಜುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಞಾಯಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ ಸಾಮೀಚಿಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ, ಯದಿದಂ ಚತ್ತಾರಿ ಪುರಿಸಯುಗಾನಿ ಅಟ್ಠ ಪುರಿಸಪುಗ್ಗಲಾ ಏಸ ಭಗವತೋ ಸಾವಕಸಙ್ಘೋ, ಆಹುನೇಯ್ಯೋ ಪಾಹುನೇಯ್ಯೋ ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯೋ ಅಞ್ಜಲಿಕರಣೀಯೋ ಅನುತ್ತರಂ ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತಂ ಲೋಕಸ್ಸಾ’ತಿ. ಸಙ್ಘಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನುಸ್ಸರತಂ ಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ ಲೋಮಹಂಸೋ ವಾ, ಸೋ ಪಹೀಯಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ತಥಾಗತೋ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಹಂ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ ವೀತರಾಗೋ ವೀತದೋಸೋ ವೀತಮೋಹೋ ಅಭೀರು ಅಚ್ಛಮ್ಭೀ ಅನುತ್ರಾಸೀ ಅಪಲಾಯೀ’’ತಿ. ಇದಮವೋಚ ಭಗವಾ. ಇದಂ ವತ್ವಾನ ಸುಗತೋ ಅಥಾಪರಂ ಏತದವೋಚ ಸತ್ಥಾ –

‘‘ಅರಞ್ಞೇ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ವಾ, ಸುಞ್ಞಾಗಾರೇವ ಭಿಕ್ಖವೋ;

ಅನುಸ್ಸರೇಥ [ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯಾಥ (ಕ.) ಪದಸಿದ್ಧಿ ಪನ ಚಿನ್ತೇತಬ್ಬಾ] ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ, ಭಯಂ ತುಮ್ಹಾಕ ನೋ ಸಿಯಾ.

‘‘ನೋ ಚೇ ಬುದ್ಧಂ ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ಲೋಕಜೇಟ್ಠಂ ನರಾಸಭಂ;

ಅಥ ಧಮ್ಮಂ ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ನಿಯ್ಯಾನಿಕಂ ಸುದೇಸಿತಂ.

‘‘ನೋ ಚೇ ಧಮ್ಮಂ ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ನಿಯ್ಯಾನಿಕಂ ಸುದೇಸಿತಂ;

ಅಥ ಸಙ್ಘಂ ಸರೇಯ್ಯಾಥ, ಪುಞ್ಞಕ್ಖೇತ್ತಂ ಅನುತ್ತರಂ.

‘‘ಏವಂ ಬುದ್ಧಂ ಸರನ್ತಾನಂ, ಧಮ್ಮಂ ಸಙ್ಘಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖವೋ;

ಭಯಂ ವಾ ಛಮ್ಭಿತತ್ತಂ ವಾ, ಲೋಮಹಂಸೋ ನ ಹೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ.