೧೦. ಸಮುದ್ದಕಸುತ್ತಂ

೨೫೬. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ. ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಸಮುದ್ದತೀರೇ ಪಣ್ಣಕುಟೀಸು ಸಮ್ಮನ್ತಿ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ದೇವಾಸುರಸಙ್ಗಾಮೋ ಸಮುಪಬ್ಯೂಳ್ಹೋ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇಸಂ ಇಸೀನಂ ಸೀಲವನ್ತಾನಂ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾನಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘ಧಮ್ಮಿಕಾ ಖೋ ದೇವಾ, ಅಧಮ್ಮಿಕಾ ಅಸುರಾ. ಸಿಯಾಪಿ ನೋ ಅಸುರತೋ ಭಯಂ. ಯಂನೂನ ಮಯಂ ಸಮ್ಬರಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಅಭಯದಕ್ಖಿಣಂ ಯಾಚೇಯ್ಯಾಮಾ’’’ತಿ. ‘‘ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ – ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ ನಾಮ ಬಲವಾ ಪುರಿಸೋ ಸಮಿಞ್ಜಿತಂ ವಾ ಬಾಹಂ ಪಸಾರೇಯ್ಯ, ಪಸಾರಿತಂ ವಾ ಬಾಹಂ ಸಮಿಞ್ಜೇಯ್ಯ ಏವಮೇವ – ಸಮುದ್ದತೀರೇ ಪಣ್ಣಕುಟೀಸು ಅನ್ತರಹಿತಾ ಸಮ್ಬರಸ್ಸ ಅಸುರಿನ್ದಸ್ಸ ಸಮ್ಮುಖೇ ಪಾತುರಹೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಸಮ್ಬರಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿಂಸು –

‘‘ಇಸಯೋ ಸಮ್ಬರಂ ಪತ್ತಾ, ಯಾಚನ್ತಿ ಅಭಯದಕ್ಖಿಣಂ;

ಕಾಮಂಕರೋ ಹಿ ತೇ ದಾತುಂ, ಭಯಸ್ಸ ಅಭಯಸ್ಸ ವಾ’’ತಿ.

‘‘ಇಸೀನಂ ಅಭಯಂ ನತ್ಥಿ, ದುಟ್ಠಾನಂ ಸಕ್ಕಸೇವಿನಂ;

ಅಭಯಂ ಯಾಚಮಾನಾನಂ, ಭಯಮೇವ ದದಾಮಿ ವೋ’’ತಿ.

‘‘ಅಭಯಂ ಯಾಚಮಾನಾನಂ, ಭಯಮೇವ ದದಾಸಿ ನೋ;

ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾಮ ತೇ ಏತಂ, ಅಕ್ಖಯಂ ಹೋತು ತೇ ಭಯಂ.

‘‘ಯಾದಿಸಂ ವಪತೇ ಬೀಜಂ, ತಾದಿಸಂ ಹರತೇ ಫಲಂ;

ಕಲ್ಯಾಣಕಾರೀ ಕಲ್ಯಾಣಂ, ಪಾಪಕಾರೀ ಚ ಪಾಪಕಂ;

ಪವುತ್ತಂ ತಾತ ತೇ ಬೀಜಂ, ಫಲಂ ಪಚ್ಚನುಭೋಸ್ಸಸೀ’’ತಿ.

‘‘ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇ ಇಸಯೋ ಸೀಲವನ್ತೋ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮಾ ಸಮ್ಬರಂ ಅಸುರಿನ್ದಂ ಅಭಿಸಪಿತ್ವಾ – ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ ನಾಮ ಬಲವಾ ಪುರಿಸೋ ಸಮಿಞ್ಜಿತಂ ವಾ ಬಾಹಂ ಪಸಾರೇಯ್ಯ, ಪಸಾರಿತಂ ವಾ ಬಾಹಂ ಸಮಿಞ್ಜೇಯ್ಯ ಏವಮೇವ – ಸಮ್ಬರಸ್ಸ ಅಸುರಿನ್ದಸ್ಸ ಸಮ್ಮುಖೇ ಅನ್ತರಹಿತಾ ಸಮುದ್ದತೀರೇ ಪಣ್ಣಕುಟೀಸು ಪಾತುರಹೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮ್ಬರೋ ಅಸುರಿನ್ದೋ ತೇಹಿ ಇಸೀಹಿ ಸೀಲವನ್ತೇಹಿ ಕಲ್ಯಾಣಧಮ್ಮೇಹಿ ಅಭಿಸಪಿತೋ ರತ್ತಿಯಾ ಸುದಂ ತಿಕ್ಖತ್ತುಂ ಉಬ್ಬಿಜ್ಜೀ’’ತಿ.

ಪಠಮೋ ವಗ್ಗೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಸುವೀರಂ ಸುಸೀಮಞ್ಚೇವ, ಧಜಗ್ಗಂ ವೇಪಚಿತ್ತಿನೋ;

ಸುಭಾಸಿತಂ ಜಯಞ್ಚೇವ, ಕುಲಾವಕಂ ನದುಬ್ಭಿಯಂ;

ವೇರೋಚನ ಅಸುರಿನ್ದೋ, ಇಸಯೋ ಅರಞ್ಞಕಞ್ಚೇವ;

ಇಸಯೋ ಚ ಸಮುದ್ದಕಾತಿ.