೧. ಸುವೀರಸುತ್ತಂ

೨೪೭. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತತ್ರ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಭಿಕ್ಖವೋ’’ತಿ. ‘‘ಭದನ್ತೇ’’ತಿ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಪಚ್ಚಸ್ಸೋಸುಂ. ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯಂಸು. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುವೀರಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಏತೇ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯನ್ತಿ. ಗಚ್ಛ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರೇ ಪಚ್ಚುಯ್ಯಾಹೀ’ತಿ. ‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುವೀರೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ [ಆಹರೇಸಿ (ಕತ್ಥಚಿ) ನವಙ್ಗುತ್ತರೇ ಸೀಹನಾದಸುತ್ತೇಪಿ]. ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುವೀರಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಏತೇ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯನ್ತಿ. ಗಚ್ಛ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರೇ ಪಚ್ಚುಯ್ಯಾಹೀ’ತಿ. ‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುವೀರೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ದುತಿಯಮ್ಪಿ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ. ತತಿಯಮ್ಪಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುವೀರಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘ಏತೇ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರಾ ದೇವೇ ಅಭಿಯನ್ತಿ. ಗಚ್ಛ, ತಾತ ಸುವೀರ, ಅಸುರೇ ಪಚ್ಚುಯ್ಯಾಹೀ’ತಿ. ‘ಏವಂ ಭದ್ದನ್ತವಾ’ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುವೀರೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ತತಿಯಮ್ಪಿ ಪಮಾದಂ ಆಪಾದೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುವೀರಂ ದೇವಪುತ್ತಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಅನುಟ್ಠಹಂ ಅವಾಯಾಮಂ, ಸುಖಂ ಯತ್ರಾಧಿಗಚ್ಛತಿ;

ಸುವೀರ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ, ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಅಲಸ್ವಸ್ಸ [ಅಲಸ’ಸ್ಸ (ಸೀ. ಪೀ.), ಅಲಸ್ವಾಯಂ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ಅನುಟ್ಠಾತಾ, ನ ಚ ಕಿಚ್ಚಾನಿ ಕಾರಯೇ;

ಸಬ್ಬಕಾಮಸಮಿದ್ಧಸ್ಸ, ತಂ ಮೇ ಸಕ್ಕ ವರಂ ದಿಸಾ’’ತಿ.

‘‘ಯತ್ಥಾಲಸೋ ಅನುಟ್ಠಾತಾ, ಅಚ್ಚನ್ತಂ ಸುಖಮೇಧತಿ;

ಸುವೀರ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ, ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಅಕಮ್ಮುನಾ [ಅಕಮ್ಮನಾ (ಸೀ. ಪೀ.)] ದೇವಸೇಟ್ಠ, ಸಕ್ಕ ವಿನ್ದೇಮು ಯಂ ಸುಖಂ;

ಅಸೋಕಂ ಅನುಪಾಯಾಸಂ, ತಂ ಮೇ ಸಕ್ಕ ವರಂ ದಿಸಾ’’ತಿ.

‘‘ಸಚೇ ಅತ್ಥಿ ಅಕಮ್ಮೇನ, ಕೋಚಿ ಕ್ವಚಿ ನ ಜೀವತಿ;

ನಿಬ್ಬಾನಸ್ಸ ಹಿ ಸೋ ಮಗ್ಗೋ, ಸುವೀರ ತತ್ಥ ಗಚ್ಛಾಹಿ;

ಮಞ್ಚ ತತ್ಥೇವ ಪಾಪಯಾ’’ತಿ.

‘‘ಸೋ ಹಿ ನಾಮ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸಕಂ ಪುಞ್ಞಫಲಂ ಉಪಜೀವಮಾನೋ ದೇವಾನಂ ತಾವತಿಂಸಾನಂ ಇಸ್ಸರಿಯಾಧಿಪಚ್ಚಂ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇನ್ತೋ ಉಟ್ಠಾನವೀರಿಯಸ್ಸ ವಣ್ಣವಾದೀ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಇಧ ಖೋ ತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸೋಭೇಥ, ಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಏವಂ ಸ್ವಾಕ್ಖಾತೇ ಧಮ್ಮವಿನಯೇ ಪಬ್ಬಜಿತಾ ಸಮಾನಾ ಉಟ್ಠಹೇಯ್ಯಾಥ ಘಟೇಯ್ಯಾಥ ವಾಯಮೇಯ್ಯಾಥ ಅಪ್ಪತ್ತಸ್ಸ ಪತ್ತಿಯಾ ಅನಧಿಗತಸ್ಸ ಅಧಿಗಮಾಯ, ಅಸಚ್ಛಿಕತಸ್ಸ ಸಚ್ಛಿಕಿರಿಯಾಯಾ’’ತಿ.