೭. ಪುನಬ್ಬಸುಸುತ್ತಂ

೨೪೧. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ನಿಬ್ಬಾನಪಟಿಸಂಯುತ್ತಾಯ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ಸನ್ದಸ್ಸೇತಿ ಸಮಾದಪೇತಿ ಸಮುತ್ತೇಜೇತಿ ಸಮ್ಪಹಂಸೇತಿ. ತೇ ಚ ಭಿಕ್ಖೂ ಅಟ್ಠಿಂ ಕತ್ವಾ ಮನಸಿ ಕತ್ವಾ ಸಬ್ಬಚೇತಸಾ ಸಮನ್ನಾಹರಿತ್ವಾ ಓಹಿತಸೋತಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಪುನಬ್ಬಸುಮಾತಾ ಯಕ್ಖಿನೀ ಪುತ್ತಕೇ ಏವಂ ತೋಸೇಸಿ –

‘‘ತುಣ್ಹೀ ಉತ್ತರಿಕೇ ಹೋಹಿ, ತುಣ್ಹೀ ಹೋಹಿ ಪುನಬ್ಬಸು;

ಯಾವಾಹಂ ಬುದ್ಧಸೇಟ್ಠಸ್ಸ, ಧಮ್ಮಂ ಸೋಸ್ಸಾಮಿ ಸತ್ಥುನೋ.

‘‘ನಿಬ್ಬಾನಂ ಭಗವಾ ಆಹ, ಸಬ್ಬಗನ್ಥಪ್ಪಮೋಚನಂ;

ಅತಿವೇಲಾ ಚ ಮೇ ಹೋತಿ, ಅಸ್ಮಿಂ ಧಮ್ಮೇ ಪಿಯಾಯನಾ.

‘‘ಪಿಯೋ ಲೋಕೇ ಸಕೋ ಪುತ್ತೋ, ಪಿಯೋ ಲೋಕೇ ಸಕೋ ಪತಿ;

ತತೋ ಪಿಯತರಾ ಮಯ್ಹಂ, ಅಸ್ಸ ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಮಗ್ಗನಾ.

‘‘ನ ಹಿ ಪುತ್ತೋ ಪತಿ ವಾಪಿ, ಪಿಯೋ ದುಕ್ಖಾ ಪಮೋಚಯೇ;

ಯಥಾ ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಂ, ದುಕ್ಖಾ ಮೋಚೇತಿ ಪಾಣಿನಂ.

‘‘ಲೋಕೇ ದುಕ್ಖಪರೇತಸ್ಮಿಂ, ಜರಾಮರಣಸಂಯುತೇ;

ಜರಾಮರಣಮೋಕ್ಖಾಯ, ಯಂ ಧಮ್ಮಂ ಅಭಿಸಮ್ಬುಧಂ;

ತಂ ಧಮ್ಮಂ ಸೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ, ತುಣ್ಹೀ ಹೋಹಿ ಪುನಬ್ಬಸೂ’’ತಿ.

‘‘ಅಮ್ಮಾ ನ ಬ್ಯಾಹರಿಸ್ಸಾಮಿ, ತುಣ್ಹೀಭೂತಾಯಮುತ್ತರಾ;

ಧಮ್ಮಮೇವ ನಿಸಾಮೇಹಿ, ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಂ ಸುಖಂ;

ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಅನಞ್ಞಾಯ, ಅಮ್ಮಾ ದುಕ್ಖಂ ಚರಾಮಸೇ.

‘‘ಏಸ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ, ಸಮ್ಮೂಳ್ಹಾನಂ ಪಭಙ್ಕರೋ;

ಬುದ್ಧೋ ಅನ್ತಿಮಸಾರೀರೋ, ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತಿ ಚಕ್ಖುಮಾ’’ತಿ.

‘‘ಸಾಧು ಖೋ ಪಣ್ಡಿತೋ ನಾಮ, ಪುತ್ತೋ ಜಾತೋ ಉರೇಸಯೋ;

ಪುತ್ತೋ ಮೇ ಬುದ್ಧಸೇಟ್ಠಸ್ಸ, ಧಮ್ಮಂ ಸುದ್ಧಂ ಪಿಯಾಯತಿ.

‘‘ಪುನಬ್ಬಸು ಸುಖೀ ಹೋಹಿ, ಅಜ್ಜಾಹಮ್ಹಿ ಸಮುಗ್ಗತಾ;

ದಿಟ್ಠಾನಿ ಅರಿಯಸಚ್ಚಾನಿ, ಉತ್ತರಾಪಿ ಸುಣಾತು ಮೇ’’ತಿ.