೧೦. ದುತಿಯಪಜ್ಜುನ್ನಧೀತುಸುತ್ತಂ

೪೦. ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ವೇಸಾಲಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಮಹಾವನೇ ಕೂಟಾಗಾರಸಾಲಾಯಂ. ಅಥ ಖೋ ಚೂಳಕೋಕನದಾ [ಚುಲ್ಲಕೋಕನದಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ಪಜ್ಜುನ್ನಸ್ಸ ಧೀತಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತಾಯ ರತ್ತಿಯಾ ಅಭಿಕ್ಕನ್ತವಣ್ಣಾ ಕೇವಲಕಪ್ಪಂ ಮಹಾವನಂ ಓಭಾಸೇತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ಠಿತಾ ಖೋ ಸಾ ದೇವತಾ ಚೂಳಕೋಕನದಾ ಪಜ್ಜುನ್ನಸ್ಸ ಧೀತಾ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಇಧಾಗಮಾ ವಿಜ್ಜುಪಭಾಸವಣ್ಣಾ, ಕೋಕನದಾ ಪಜ್ಜುನ್ನಸ್ಸ ಧೀತಾ;

ಬುದ್ಧಞ್ಚ ಧಮ್ಮಞ್ಚ ನಮಸ್ಸಮಾನಾ, ಗಾಥಾಚಿಮಾ ಅತ್ಥವತೀ ಅಭಾಸಿ.

‘‘ಬಹುನಾಪಿ ಖೋ ತಂ ವಿಭಜೇಯ್ಯಂ, ಪರಿಯಾಯೇನ ತಾದಿಸೋ ಧಮ್ಮೋ;

ಸಂಖಿತ್ತಮತ್ಥಂ [ಸಂಖಿತ್ತಮತ್ತಂ (ಕ.)] ಲಪಯಿಸ್ಸಾಮಿ, ಯಾವತಾ ಮೇ ಮನಸಾ ಪರಿಯತ್ತಂ.

‘‘ಪಾಪಂ ನ ಕಯಿರಾ ವಚಸಾ ಮನಸಾ,

ಕಾಯೇನ ವಾ ಕಿಞ್ಚನ ಸಬ್ಬಲೋಕೇ;

ಕಾಮೇ ಪಹಾಯ ಸತಿಮಾ ಸಮ್ಪಜಾನೋ,

ದುಕ್ಖಂ ನ ಸೇವೇಥ ಅನತ್ಥಸಂಹಿತ’’ನ್ತಿ.

ಸತುಲ್ಲಪಕಾಯಿಕವಗ್ಗೋ ಚತುತ್ಥೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಸಬ್ಭಿಮಚ್ಛರಿನಾ ಸಾಧು, ನ ಸನ್ತುಜ್ಝಾನಸಞ್ಞಿನೋ;

ಸದ್ಧಾ ಸಮಯೋ ಸಕಲಿಕಂ, ಉಭೋ ಪಜ್ಜುನ್ನಧೀತರೋತಿ.