೬. ಗೋಪಾಲವಿಮಾನವತ್ಥು

೧೧೫೯. ‘‘ದಿಸ್ವಾನ ದೇವಂ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿ ಭಿಕ್ಖು, ಉಚ್ಚೇ ವಿಮಾನಮ್ಹಿ ಚಿರಟ್ಠಿತಿಕೇ;

ಆಮುತ್ತಹತ್ಥಾಭರಣಂ ಯಸಸ್ಸಿಂ [ಆಮುತ್ತಹತ್ಥಾಭರಣೋ ಯಸಸ್ಸೀ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ. ಕ.)], ದಿಬ್ಬೇ ವಿಮಾನಮ್ಹಿ ಯಥಾಪಿ ಚನ್ದಿಮಾ.

೧೧೬೦. ‘‘ಅಲಙ್ಕತೋ ಮಲ್ಯಧರೋ [ಮಾಲಭಾರೀ (ಸೀ.), ಮಾಲಧರೀ (ಕ.)] ಸುವತ್ಥೋ, ಸುಕುಣ್ಡಲೀ ಕಪ್ಪಿತಕೇಸಮಸ್ಸು;

ಆಮುತ್ತಹತ್ಥಾಭರಣೋ ಯಸಸ್ಸೀ, ದಿಬ್ಬೇ ವಿಮಾನಮ್ಹಿ ಯಥಾಪಿ ಚನ್ದಿಮಾ.

೧೧೬೧. ‘‘ದಿಬ್ಬಾ ಚ ವೀಣಾ ಪವದನ್ತಿ ವಗ್ಗುಂ, ಅಟ್ಠಟ್ಠಕಾ ಸಿಕ್ಖಿತಾ ಸಾಧುರೂಪಾ;

ದಿಬ್ಬಾ ಚ ಕಞ್ಞಾ ತಿದಸಚರಾ ಉಳಾರಾ, ನಚ್ಚನ್ತಿ ಗಾಯನ್ತಿ ಪಮೋದಯನ್ತಿ.

೧೧೬೨. ‘‘ದೇವಿದ್ಧಿಪತ್ತೋಸಿ ಮಹಾನುಭಾವೋ, ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ಕೇನಾಸಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವೋ, ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೧೧೬೩. ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ…ಪೇ… ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ.

೧೧೬೪. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ, ಸಙ್ಗಮ್ಮ ರಕ್ಖಿಸ್ಸಂ ಪರೇಸಂ ಧೇನುಯೋ;

ತತೋ ಚ ಆಗಾ ಸಮಣೋ ಮಮನ್ತಿಕೇ ಗಾವೋ ಚ ಮಾಸೇ ಅಗಮಂಸು ಖಾದಿತುಂ.

೧೧೬೫. ‘‘ದ್ವಯಜ್ಜ ಕಿಚ್ಚಂ ಉಭಯಞ್ಚ ಕಾರಿಯಂ, ಇಚ್ಚೇವಹಂ [ಇಚ್ಚೇವಂ (ಕ.)] ಭನ್ತೇ ತದಾ ವಿಚಿನ್ತಯಿಂ;

ತತೋ ಚ ಸಞ್ಞಂ ಪಟಿಲದ್ಧಯೋನಿಸೋ, ದದಾಮಿ ಭನ್ತೇತಿ ಖಿಪಿಂ ಅನನ್ತಕಂ.

೧೧೬೬. ‘‘ಸೋ ಮಾಸಖೇತ್ತಂ ತುರಿತೋ ಅವಾಸರಿಂ, ಪುರಾ ಅಯಂ ಭಞ್ಜತಿ ಯಸ್ಸಿದಂ ಧನಂ;

ತತೋ ಚ ಕಣ್ಹೋ ಉರಗೋ ಮಹಾವಿಸೋ, ಅಡಂಸಿ ಪಾದೇ ತುರಿತಸ್ಸ ಮೇ ಸತೋ.

೧೧೬೭. ‘‘ಸ್ವಾಹಂ ಅಟ್ಟೋಮ್ಹಿ ದುಕ್ಖೇನ ಪೀಳಿತೋ, ಭಿಕ್ಖು ಚ ತಂ ಸಾಮಂ ಮುಞ್ಚಿತ್ವಾನನ್ತಕಂ [ಮುಞ್ಚಿತ್ವ ನನ್ತಕಂ (ಸೀ.), ಮುಞ್ಚಿತ್ವಾ ಅನನ್ತಕಂ (ಸ್ಯಾ.)];

ಅಹಾಸಿ ಕುಮ್ಮಾಸಂ ಮಮಾನುಕಮ್ಪಯಾ [ಮಮಾನುಕಮ್ಪಿಯಾ (ಪೀ. ಕ.), ಮಮಾನುಕಮ್ಪಾಯ (ಸ್ಯಾ.)], ತತೋ ಚುತೋ ಕಾಲಕತೋಮ್ಹಿ ದೇವತಾ.

೧೧೬೮. ‘‘ತದೇವ ಕಮ್ಮಂ ಕುಸಲಂ ಕತಂ ಮಯಾ, ಸುಖಞ್ಚ ಕಮ್ಮಂ ಅನುಭೋಮಿ ಅತ್ತನಾ;

ತಯಾ ಹಿ ಭನ್ತೇ ಅನುಕಮ್ಪಿತೋ ಭುಸಂ, ಕತಞ್ಞುತಾಯ ಅಭಿಪಾದಯಾಮಿ ತಂ.

೧೧೬೯. ‘‘ಸದೇವಕೇ ಲೋಕೇ ಸಮಾರಕೇ ಚ, ಅಞ್ಞೋ ಮುನಿ ನತ್ಥಿ ತಯಾನುಕಮ್ಪಕೋ;

ತಯಾ ಹಿ ಭನ್ತೇ ಅನುಕಮ್ಪಿತೋ ಭುಸಂ, ಕತಞ್ಞುತಾಯ ಅಭಿವಾದಯಾಮಿ ತಂ.

೧೧೭೦. ‘‘ಇಮಸ್ಮಿಂ ಲೋಕೇ ಪರಸ್ಮಿಂ ವಾ ಪನ, ಅಞ್ಞೋ ಮುನೀ ನತ್ಥಿ ತಯಾನುಕಮ್ಪಕೋ;

ತಯಾ ಹಿ ಭನ್ತೇ ಅನುಕಮ್ಪಿತೋ ಭುಸಂ, ಕತಞ್ಞುತಾಯ ಅಭಿವಾದಯಾಮಿ ತ’’ನ್ತಿ.

ಗೋಪಾಲವಿಮಾನಂ ಛಟ್ಠಂ.