೧೦. (ಉತ್ತರ) ಪಾಯಾಸಿವಿಮಾನವತ್ಥು

೧೧೦೮. ‘‘ಯಾ ದೇವರಾಜಸ್ಸ ಸಭಾ ಸುಧಮ್ಮಾ, ಯತ್ಥಚ್ಛತಿ ದೇವಸಙ್ಘೋ ಸಮಗ್ಗೋ;

ತಥೂಪಮಂ ತುಯ್ಹಮಿದಂ ವಿಮಾನಂ, ಓಭಾಸಯಂ ತಿಟ್ಠತಿ ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ.

೧೧೦೯. ‘‘ದೇವಿದ್ಧಿಪತ್ತೋಸಿ ಮಹಾನುಭಾವೋ, ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ಕೇನಾಸಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವೋ, ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೧೧೧೦. ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ…ಪೇ… ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ.

೧೧೧೧. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ, ರಞ್ಞೋ ಪಾಯಾಸಿಸ್ಸ ಅಹೋಸಿಂ ಮಾಣವೋ;

ಲದ್ಧಾ ಧನಂ ಸಂವಿಭಾಗಂ ಅಕಾಸಿಂ, ಪಿಯಾ ಚ ಮೇ ಸೀಲವನ್ತೋ ಅಹೇಸುಂ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಾಸಿಂ.

೧೧೧೨. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ. …ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

(ಉತ್ತರ) ಪಾಯಾಸಿವಿಮಾನಂ [ಉತ್ತರವಿಮಾನಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಅಟ್ಠ.)] ದಸಮಂ.

ಪಾಯಾಸಿವಗ್ಗೋ ಛಟ್ಠೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ದ್ವೇ ಅಗಾರಿನೋ ಫಲದಾಯೀ, ದ್ವೇ ಉಪಸ್ಸಯದಾಯೀ ಭಿಕ್ಖಾಯ ದಾಯೀ;

ಯವಪಾಲಕೋ ಚೇವ ದ್ವೇ, ಕುಣ್ಡಲಿನೋ ಪಾಯಾಸೀತಿ [ಪಾಠಭೇದೋ ನತ್ಥಿ];

ಪುರಿಸಾನಂ ದುತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ ಪವುಚ್ಚತೀತಿ.