೧೪. ಮಹಾರಥವಿಮಾನವತ್ಥು

೧೦೧೫. ‘‘ಸಹಸ್ಸಯುತ್ತಂ ಹಯವಾಹನಂ ಸುಭಂ, ಆರುಯ್ಹಿಮಂ ಸನ್ದನಂ ನೇಕಚಿತ್ತಂ;

ಉಯ್ಯಾನಭೂಮಿಂ ಅಭಿತೋ ಅನುಕ್ಕಮಂ, ಪುರಿನ್ದದೋ ಭೂತಪತೀವ ವಾಸವೋ.

೧೦೧೬. ‘‘ಸೋವಣ್ಣಮಯಾ ತೇ ರಥಕುಬ್ಬರಾ ಉಭೋ, ಫಲೇಹಿ [ಥಲೇಹಿ (ಸೀ.)] ಅಂಸೇಹಿ ಅತೀವ ಸಙ್ಗತಾ;

ಸುಜಾತಗುಮ್ಬಾ ನರವೀರನಿಟ್ಠಿತಾ, ವಿರೋಚತೀ ಪನ್ನರಸೇವ ಚನ್ದೋ.

೧೦೧೭. ‘‘ಸುವಣ್ಣಜಾಲಾವತತೋ ರಥೋ ಅಯಂ, ಬಹೂಹಿ ನಾನಾರತನೇಹಿ ಚಿತ್ತಿತೋ;

ಸುನನ್ದಿಘೋಸೋ ಚ ಸುಭಸ್ಸರೋ ಚ, ವಿರೋಚತೀ ಚಾಮರಹತ್ಥಬಾಹುಭಿ.

೧೦೧೮. ‘‘ಇಮಾ ಚ ನಾಭ್ಯೋ ಮನಸಾಭಿನಿಮ್ಮಿತಾ, ರಥಸ್ಸ ಪಾದನ್ತರಮಜ್ಝಭೂಸಿತಾ;

ಇಮಾ ಚ ನಾಭ್ಯೋ ಸತರಾಜಿಚಿತ್ತಿತಾ, ಸತೇರತಾ ವಿಜ್ಜುರಿವಪ್ಪಭಾಸರೇ.

೧೦೧೯. ‘‘ಅನೇಕಚಿತ್ತಾವತತೋ ರಥೋ ಅಯಂ, ಪುಥೂ ಚ ನೇಮೀ ಚ ಸಹಸ್ಸರಂಸಿಕೋ;

ತೇಸಂ ಸರೋ ಸುಯ್ಯತಿ [ಸೂಯತಿ (ಸೀ.)] ವಗ್ಗುರೂಪೋ, ಪಞ್ಚಙ್ಗಿಕಂ ತುರಿಯಮಿವಪ್ಪವಾದಿತಂ.

೧೦೨೦. ‘‘ಸಿರಸ್ಮಿಂ ಚಿತ್ತಂ ಮಣಿಚನ್ದಕಪ್ಪಿತಂ, ಸದಾ ವಿಸುದ್ಧಂ ರುಚಿರಂ ಪಭಸ್ಸರಂ;

ಸುವಣ್ಣರಾಜೀಹಿ ಅತೀವ ಸಙ್ಗತಂ, ವೇಳುರಿಯರಾಜೀವ ಅತೀವ ಸೋಭತಿ.

೧೦೨೧. ‘‘ಇಮೇ ಚ ವಾಳೀ ಮಣಿಚನ್ದಕಪ್ಪಿತಾ, ಆರೋಹಕಮ್ಬೂ ಸುಜವಾ ಬ್ರಹೂಪಮಾ.

ಬ್ರಹಾ ಮಹನ್ತಾ ಬಲಿನೋ ಮಹಾಜವಾ, ಮನೋ ತವಞ್ಞಾಯ ತಥೇವ ಸಿಂಸರೇ [ಸಬ್ಬರೇ (ಕ.), ಸಪ್ಪರೇ (?)].

೧೦೨೨. ‘‘ಇಮೇ ಚ ಸಬ್ಬೇ ಸಹಿತಾ ಚತುಕ್ಕಮಾ, ಮನೋ ತವಞ್ಞಾಯ ತಥೇವ ಸಿಂಸರೇ;

ಸಮಂ ವಹನ್ತಾ ಮುದುಕಾ ಅನುದ್ಧತಾ, ಆಮೋದಮಾನಾ ತುರಗಾನ [ತುರಙ್ಗಾನ (ಕ.)] ಮುತ್ತಮಾ.

೧೦೨೩. ‘‘ಧುನನ್ತಿ ವಗ್ಗನ್ತಿ ಪತನ್ತಿ [ಪವತ್ತನ್ತಿ (ಪೀ. ಕ.)] ಚಮ್ಬರೇ, ಅಬ್ಭುದ್ಧುನನ್ತಾ ಸುಕತೇ ಪಿಳನ್ಧನೇ;

ತೇಸಂ ಸರೋ ಸುಯ್ಯತಿ ವಗ್ಗುರೂಪೋ, ಪಞ್ಚಙ್ಗಿಕಂ ತುರಿಯಮಿವಪ್ಪವಾದಿತಂ.

೧೦೨೪. ‘‘ರಥಸ್ಸ ಘೋಸೋ ಅಪಿಳನ್ಧನಾನ ಚ, ಖುರಸ್ಸ ನಾದೋ [ನಾದೀ (ಸ್ಯಾ.), ನಾದಿ (ಪೀ. ಕ.)] ಅಭಿಹಿಂಸನಾಯ ಚ;

ಘೋಸೋ ಸುವಗ್ಗೂ ಸಮಿತಸ್ಸ ಸುಯ್ಯತಿ, ಗನ್ಧಬ್ಬತೂರಿಯಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಸಂವನೇ.

೧೦೨೫. ‘‘ರಥೇ ಠಿತಾ ತಾ ಮಿಗಮನ್ದಲೋಚನಾ, ಆಳಾರಪಮ್ಹಾ ಹಸಿತಾ ಪಿಯಂವದಾ;

ವೇಳುರಿಯಜಾಲಾವತತಾ ತನುಚ್ಛವಾ, ಸದೇವ ಗನ್ಧಬ್ಬಸೂರಗ್ಗಪೂಜಿತಾ.

೧೦೨೬. ‘‘ತಾ ರತ್ತರತ್ತಮ್ಬರಪೀತವಾಸಸಾ, ವಿಸಾಲನೇತ್ತಾ ಅಭಿರತ್ತಲೋಚನಾ;

ಕುಲೇ ಸುಜಾತಾ ಸುತನೂ ಸುಚಿಮ್ಹಿತಾ, ರಥೇ ಠಿತಾ ಪಞ್ಜಲಿಕಾ ಉಪಟ್ಠಿತಾ.

೧೦೨೭. ‘‘ತಾ ಕಮ್ಬುಕೇಯೂರಧರಾ ಸುವಾಸಸಾ, ಸುಮಜ್ಝಿಮಾ ಊರುಥನೂಪಪನ್ನಾ;

ವಟ್ಟಙ್ಗುಲಿಯೋ ಸುಮುಖಾ ಸುದಸ್ಸನಾ, ರಥೇ ಠಿತಾ ಪಞ್ಜಲಿಕಾ ಉಪಟ್ಠಿತಾ.

೧೦೨೮. ‘‘ಅಞ್ಞಾ ಸುವೇಣೀ ಸುಸು ಮಿಸ್ಸಕೇಸಿಯೋ, ಸಮಂ ವಿಭತ್ತಾಹಿ ಪಭಸ್ಸರಾಹಿ ಚ;

ಅನುಬ್ಬತಾ ತಾ ತವ ಮಾನಸೇ ರತಾ, ರಥೇ ಠಿತಾ ಪಞ್ಜಲಿಕಾ ಉಪಟ್ಠಿತಾ.

೧೦೨೯. ‘‘ಆವೇಳಿನಿಯೋ ಪದುಮುಪ್ಪಲಚ್ಛದಾ, ಅಲಙ್ಕತಾ ಚನ್ದನಸಾರವಾಸಿತಾ [ವೋಸಿತಾ (ಸ್ಯಾ.), ಭೂಸಿತಾ (ಕ.)];

ಅನುಬ್ಬತಾ ತಾ ತವ ಮಾನಸೇ ರತಾ, ರಥೇ ಠಿತಾ ಪಞ್ಜಲಿಕಾ ಉಪಟ್ಠಿತಾ.

೧೦೩೦. ‘‘ತಾ ಮಾಲಿನಿಯೋ ಪದುಮುಪ್ಪಲಚ್ಛದಾ, ಅಲಙ್ಕತಾ ಚನ್ದನಸಾರವಾಸಿತಾ;

ಅನುಬ್ಬತಾ ತಾ ತವ ಮಾನಸೇ ರತಾ, ರಥೇ ಠಿತಾ ಪಞ್ಜಲಿಕಾ ಉಪಟ್ಠಿತಾ.

೧೦೩೧. ‘‘ಕಣ್ಠೇಸು ತೇ ಯಾನಿ ಪಿಳನ್ಧನಾನಿ, ಹತ್ಥೇಸು ಪಾದೇಸು ತಥೇವ ಸೀಸೇ;

ಓಭಾಸಯನ್ತೀ ದಸ ಸಬ್ಬಸೋ ದಿಸಾ, ಅಬ್ಭುದ್ದಯಂ ಸಾರದಿಕೋವ ಭಾಣುಮಾ.

೧೦೩೨. ‘‘ವಾತಸ್ಸ ವೇಗೇನ ಚ ಸಮ್ಪಕಮ್ಪಿತಾ, ಭುಜೇಸು ಮಾಲಾ ಅಪಿಳನ್ಧನಾನಿ ಚ;

ಮುಞ್ಚನ್ತಿ ಘೋಸಂ ರೂಚಿರಂ ಸುಚಿಂ ಸುಭಂ, ಸಬ್ಬೇಹಿ ವಿಞ್ಞೂಹಿ ಸುತಬ್ಬರೂಪಂ.

೧೦೩೩. ‘‘ಉಯ್ಯಾನಭೂಮ್ಯಾ ಚ ದುವದ್ಧತೋ ಠಿತಾ, ರಥಾ ಚ ನಾಗಾ ತೂರಿಯಾನಿ ಚ ಸರೋ;

ತಮೇವ ದೇವಿನ್ದ ಪಮೋದಯನ್ತಿ, ವೀಣಾ ಯಥಾ ಪೋಕ್ಖರಪತ್ತಬಾಹುಭಿ.

೧೦೩೪. ‘‘ಇಮಾಸು ವೀಣಾಸು ಬಹೂಸು ವಗ್ಗೂಸು, ಮನುಞ್ಞರೂಪಾಸು ಹದಯೇರಿತಂ ಪೀತಿಂ [ಹದಯೇರಿತಂ ಪತಿ (ಸೀ.), ಹದಯೇರಿತಮ್ಪಿ ತಂ (ಸ್ಯಾ.)];

ಪವಜ್ಜಮಾನಾಸು ಅತೀವ ಅಚ್ಛರಾ, ಭಮನ್ತಿ ಕಞ್ಞಾ ಪದುಮೇಸು ಸಿಕ್ಖಿತಾ.

೧೦೩೫. ‘‘ಯದಾ ಚ ಗೀತಾನಿ ಚ ವಾದಿತಾನಿ ಚ, ನಚ್ಚಾನಿ ಚಿಮಾನಿ [ಚೇಮಾನಿ (ಸೀ.)] ಸಮೇನ್ತಿ ಏಕತೋ;

ಅಥೇತ್ಥ ನಚ್ಚನ್ತಿ ಅಥೇತ್ಥ ಅಚ್ಛರಾ, ಓಭಾಸಯನ್ತೀ ಉಭತೋ ವರಿತ್ಥಿಯೋ.

೧೦೩೬. ‘‘ಸೋ ಮೋದಸಿ ತುರಿಯಗಣಪ್ಪಬೋಧನೋ, ಮಹೀಯಮಾನೋ ವಜಿರಾವುಧೋರಿವ;

ಇಮಾಸು ವೀಣಾಸು ಬಹೂಸು ವಗ್ಗೂಸು, ಮನುಞ್ಞರೂಪಾಸು ಹದಯೇರಿತಂ ಪೀತಿಂ.

೧೦೩೭. ‘‘ಕಿಂ ತ್ವಂ ಪುರೇ ಕಮ್ಮಮಕಾಸಿ ಅತ್ತನಾ, ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಪುರಿಮಾಯ ಜಾತಿಯಾ;

ಉಪೋಸಥಂ ಕಂ ವಾ [ಉಪೋಸಥಂ ಕಿಂ ವ (ಸ್ಯಾ.)] ತುವಂ ಉಪಾವಸಿ, ಕಂ [ಕಿಂ (ಸ್ಯಾ.)] ಧಮ್ಮಚರಿಯಂ ವತಮಾಭಿರೋಚಯಿ.

೧೦೩೮. ‘‘ನಯೀದಮಪ್ಪಸ್ಸ ಕತಸ್ಸ [ನಯಿದಂ ಅಪ್ಪಸ್ಸ ಕತಸ್ಸ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.), ಸಾಸೇದಂ ಅಪ್ಪಕತಸ್ಸ (ಕ.)] ಕಮ್ಮುನೋ, ಪುಬ್ಬೇ ಸುಚಿಣ್ಣಸ್ಸ ಉಪೋಸಥಸ್ಸ ವಾ;

ಇದ್ಧಾನುಭಾವೋ ವಿಪುಲೋ ಅಯಂ ತವ, ಯಂ ದೇವಸಙ್ಘಂ ಅಭಿರೋಚಸೇ ಭುಸಂ.

೧೦೩೯. ‘‘ದಾನಸ್ಸ ತೇ ಇದಂ ಫಲಂ, ಅಥೋ ಸೀಲಸ್ಸ ವಾ ಪನ;

ಅಥೋ ಅಞ್ಜಲಿಕಮ್ಮಸ್ಸ, ತಂ ಮೇ ಅಕ್ಖಾಹಿ ಪುಚ್ಛಿತೋ’’ತಿ.

೧೦೪೦. ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ, ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೇನ ಪುಚ್ಛಿತೋ;

ಪಞ್ಹಂ ಪುಟ್ಠೋ ವಿಯಾಕಾಸಿ, ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲನ್ತಿ.

೧೦೪೧. ‘‘ಜಿತಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಬುದ್ಧಮನೋಮನಿಕ್ಕಮಂ, ನರುತ್ತಮಂ ಕಸ್ಸಪಮಗ್ಗಪುಗ್ಗಲಂ;

ಅವಾಪುರನ್ತಂ ಅಮತಸ್ಸ ದ್ವಾರಂ, ದೇವಾತಿದೇವಂ ಸತಪುಞ್ಞಲಕ್ಖಣಂ.

೧೦೪೨. ‘‘ತಮದ್ದಸಂ ಕುಞ್ಜರಮೋಘತಿಣ್ಣಂ, ಸುವಣ್ಣಸಿಙ್ಗೀನದಬಿಮ್ಬಸಾದಿಸಂ;

ದಿಸ್ವಾನ ತಂ ಖಿಪ್ಪಮಹುಂ ಸುಚೀಮನೋ, ತಮೇವ ದಿಸ್ವಾನ ಸುಭಾಸಿತದ್ಧಜಂ.

೧೦೪೩. ‘‘ತಮನ್ನಪಾನಂ ಅಥವಾಪಿ ಚೀವರಂ, ಸುಚಿಂ ಪಣೀತಂ ರಸಸಾ ಉಪೇತಂ;

ಪುಪ್ಫಾಭಿಕ್ಕಿಣಮ್ಹಿ ಸಕೇ ನಿವೇಸನೇ, ಪತಿಟ್ಠಪೇಸಿಂ ಸ ಅಸಙ್ಗಮಾನಸೋ.

೧೦೪೪. ‘‘ತಮನ್ನಪಾನೇನ ಚ ಚೀವರೇನ ಚ, ಖಜ್ಜೇನ ಭೋಜ್ಜೇನ ಚ ಸಾಯನೇನ ಚ;

ಸನ್ತಪ್ಪಯಿತ್ವಾ ದ್ವಿಪದಾನಮುತ್ತಮಂ, ಸೋ ಸಗ್ಗಸೋ ದೇವಪುರೇ ರಮಾಮಹಂ.

೧೦೪೫.

‘‘ಏತೇನುಪಾಯೇನ ಇಮಂ ನಿರಗ್ಗಳಂ, ಯಞ್ಞಂ ಯಜಿತ್ವಾ ತಿವಿಧಂ ವಿಸುದ್ಧಂ.

ಪಹಾಯಹಂ ಮಾನುಸಕಂ ಸಮುಸ್ಸಯಂ, ಇನ್ದೂಪಮೋ [ಇನ್ದಸ್ಸಮೋ (ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ದೇವಪುರೇ ರಮಾಮಹಂ.

೧೦೪೬. ‘‘ಆಯುಞ್ಚ ವಣ್ಣಞ್ಚ ಸುಖಂ ಬಲಞ್ಚ, ಪಣೀತರೂಪಂ ಅಭಿಕಙ್ಖತಾ ಮುನಿ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಬಹುಂ ಸುಸಙ್ಖತಂ, ಪತಿಟ್ಠಪೇತಬ್ಬಮಸಙ್ಗಮಾನಸೇ.

೧೦೪೭. [ಕಥಾ. ೭೯೯]‘‘ನಯಿಮಸ್ಮಿಂ ಲೋಕೇ ಪರಸ್ಮಿಂ [ನಯಿಮಸ್ಮಿಂ ವಾ ಲೋಕೇ ಪರಸ್ಮಿಂ (ಕಥಾವತ್ಥು ೭೯೯), ನಯಿಮಸ್ಮಿ ಲೋಕೇ ವ ಪರಸ್ಮಿ (?)] ವಾ ಪನ, ಬುದ್ಧೇನ ಸೇಟ್ಠೋ ವ ಸಮೋ ವ ವಿಜ್ಜತಿ;

ಆಹುನೇಯ್ಯಾನಂ [ಯಮಾಹುನೇಯ್ಯಾನಂ (ಕ.)] ಪರಮಾಹುತಿಂ ಗತೋ, ಪುಞ್ಞತ್ಥಿಕಾನಂ ವಿಪುಲಪ್ಫಲೇಸಿನ’’ನ್ತಿ.

ಮಹಾರಥವಿಮಾನಂ ಚುದ್ದಸಮಂ.

ಮಹಾರಥವಗ್ಗೋ ಪಞ್ಚಮೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಮಣ್ಡೂಕೋ ರೇವತೀ ಛತ್ತೋ, ಕಕ್ಕಟೋ ದ್ವಾರಪಾಲಕೋ;

ದ್ವೇ ಕರಣೀಯಾ ದ್ವೇ ಸೂಚಿ, ತಯೋ ನಾಗಾ ಚ ದ್ವೇ ರಥಾ;

ಪುರಿಸಾನಂ ಪಠಮೋ ವಗ್ಗೋ ಪವುಚ್ಚತೀತಿ.

ಭಾಣವಾರಂ ತತಿಯಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.